Inhoudsopgave
Wat moet Maastricht doen in de periode 2026-2029 om de stad toegankelijker voor gehandicapten te maken? Om de stad 'inclusiever' te maken, gelijke kansen te bieden aan inwoners ongeacht beperking, achtergrond of herkomst, leeftijd, genderidentiteit? De stad heeft wel al geld, 100.000 euro voor komend jaar en twee ton voor elk jaar daarna, maar nog geen concrete ideeën. Gevolg: de politieke discussie deze week stuiterde werkelijk alle kanten op.
Saillant: Op het moment dat de politiek de Inclusie Agenda bespreekt, zijn de medewerkers van het gemeentelijk zwembad afgesneden van Intranet en is ze aangezegd dat ze volgend jaar niet meer welkom zijn bij het ambtenarencarnaval. Want: ze hebben niet de ambtenarenstatus.
OPINIE
De discussie eindigde uiteindelijk in een Poolse Landdag. De domeinvergadering Sociaal sprak dinsdagavond van 19.15 uur tot 22.30 uur over het onderwerp. De uitkomst? Negen partijen (VOLT, SP, PvdD; 50PLUS; MOED; LPM; SAB; FvD; MvN) vonden het raadsvoorstel verre van rijp voor verdere beraadslaging en besluitvorming. Alle andere partijen, voornamelijk coalitiepartijen, wilden er eerst nog eens intern met hun fractie overleggen. Alleen de VVD vindt dat de Inclusie Agenda nu al rijp is voor besluitvorming tijdens de gemeenteraadsvergadering van 3 maart 2026.
Verantwoordelijk wethouder Jeroen Hoenderkamp (GL) had ongetwijfeld de beste bedoelingen, maar hij verslikte zich in de diversiteit en hoeveelheid van de vragen die de vijftien raadsfracties stelden. De CDA-fractie was afwezig. Anne Lucas van GroenLinks mocht ook namens het CDA spreken.
Iedere partij wilde vooral demonstreren voor de eigen achterban op te komen. Maastricht van Nu wilde weten of er wel is gedacht aan jonge moeders die in de stad hun kindje borstvoeding willen geven. Hoe inclusief is het als die daarvoor naar een toilet moeten? De LPM haalde aan dat wellicht monumenten uit onze historie – al dan niet in een relatie met het slavernijverleden - ten gevolge van de inclusieagenda zouden worden verwijderd. M:OED en de Partij voor de Dieren zagen in de uitwerking van de Inclusieagenda toch nog overal vormen van racisme en uitsluiting van mensen met een kleur en de LGBTQIA+ gemeenschap. Daarbij kregen ze (deels) bijval van GroenLinks en de SP.
Forum voor Democratie meende dat "slachtofferschap een keuze is". Het was een uitspraak die Mandy op den Oordt van D66 letterlijk met stomheid sloeg. Ze was pas toen ze in tweede instantie weer het woord kreeg in staat om met name van die uitspraak aan te geven hoe verwerpelijk ze die vond. Waarna Forum voor Democratie het nog eens graag ging toelichten. Anne Lucas van GroenLinks constateerde aan het eind van het debat dat het gekozen lettertype van de Inclusie Agenda niet goed leesbaar was en van een veel te klein corps was. "We hebben nog een hele lange weg in Maastricht te gaan."
De discussie begon overigens al met een valse start. De om advies gevraagd Onafhankelijke Adviesraad Maastricht (OAM) gaf al direct te weinig tijd te hebben gekregen voor een afgewogen advies. Normaal staat daarvoor zes weken, maar deze keer moest het korter.
Hoenderkamp probeerde op de tientallen vragen die hij kreeg uitgebreid antwoord te geven. Hij wist zich niet te beperken tot "de korte versie". En op veel vragen had een simpel "ja" of "nee" kunnen volstaan. Hij ging niettemin uitgebreid in discussie met M:OED en met Volt, die eerst een uitgebreide filosofische analyse wilden maken naar de oorzaken van buitensluiting, anders zou elke aanpak maar een "wissewasje" zijn. Dat Hoenderkamp aangaf dat best begonnen kan worden met alle voor de hand liggende zaken, daar waren M:OED en Volt het niet mee eens.
Vanuit het domein werd aangedrongen of het niet mogelijk is om eerst eens een stadsronde ovefr het onderwerp te beleggen, waarbij de hele stad zijn of haar of 'het' (?) zegje kan doen.
Boze tongen beweerden dat Hoenderkamp de Inclusie Agenda er nu nog voor de verkiezingen doorheen zou willen drukken, om te voorkomen dat de nieuwe gemeenteraad daar straks misschien anders over zou kunnen denken. Als zo'n nieuwe raad niets van woke beleid moet hebben, dan is het voorbij met dit beleidsstuk.
Anne Lucas heeft gelijk: Maastricht heeft nog een lange weg te gaan.
