Inhoudsopgave
Soms weet je als journalist ook niet meer welke kop het beste boven een verhaal past. Welke insteek kies je als je twee handhavers de hele dag door de stad ziet lopen om met een meetlint terrassen op te meten, om te controleren of ze precies binnen de vergunde lijntjes staan? De rolmaat als belangrijkste wapen. En de camera, om de overtreding vast te leggen. Wat te denken als je ziet dat ze bij vrijwel elk terras schrijven, lasten onder dwangsom uitdelen?
Natuurlijk, de handhavers met het 'taakaccent' horeca en evenementen doen hun werk. Ook deze zaterdag. Die kun je niks kwalijk nemen. Tuurlijk, zonder handhaving dijen de terrassen maar uit. Net zoals zelfrijzend bakmeel.
Maar wat te denken van het terras voor Centre Ville, aan de noord- en Maaskant van Mosae Forum. Dat terras staat op een groot leeg plein. Je kunt er aan alle kanten met een brandweerwagen omheen rijden, En dat is precies ook de bedoeling. Kijk even naar de foto, want dadelijk proberen we uit te leggen dat het terras kennelijk toch niet goed staat.
Als we aankomen rolt een van de twee handhavers net zijn meetlint op. Hij en zijn collega beginnen te overleggen en te schrijven, om vervolgens naar binnen te gaan. Volgens de eigenaar zou het terras precies op deze plek goed staan op verzoek van de gemeente, zodat hulpdiensten er aan alle kanten langs kunnen. Het terras zou binnen de stenen banden in de bestrating moeten staan. Kijk even naar de foto's:
Binnen dit kader zou het terras moeten staan en staat het daar ook al kennelijk 19 jaar.
Maar volgens kennelijk een andere tekening, moet het terras de denkbeeldige lijn volgen van de zijmuur van de zaak:
Hoe dan ook: handhaving is er een uur zoet mee. Uiteindelijk schrijven ze en gaan ze de zaak in. Tel ook even de parasols: dat zijn er zes. Dat waren er acht. Maar als die opengeklapt stonden, kwamen ze buiten de vergunde ruimte. En dat mag natuurlijk ook niet. Twee zijn er al weggehaald. Wordt vervolgd.
Deze zaterdag volgen we handhaving: gaan ze veder met andere terrassen? We willen gewoon zien wat er eigenlijk gebeurt. En we willen nog een betere foto zien te maken van het opmeten van terrassen. Want dat is natuurlijk dé plaat.
De handhavers lopen richting Kleine Staat. We volgen ze en dat vinden ze knap irritant. Bij een winkel in de Kleine Staat staat een kledingrek half in de zaak en half op straat. En dat mag niet. Dus gaan de handhavers naar binnen. Als ze weer vertrekken wordt het rek snel naar binnen getrokken. Dat was de laatste waarschuwing, zo bevestigt een medewerkster van de zaak.
Van de Kleine Staat gaat het terug richting de onderdoorgang naar Mosae Forum. En daar is het volgende terras dat te ruim staat opgesteld. Ook hier: er is ruimte zat. Maar dat is geen argument, zoals we al gemerkt hebben. Er zal ook niemand geklaagd hebben, maar ook dat is geen argument. Het terras te breed opzetten is geen klacht-delict.
Het terras moet kennelijk 'binnen' de lijnen van de pilaren staan. En daar stonde ze een half tafeltje breed buiten.
Wat hier allemaal van te denken? Handhaving doet zijn werk. Dat staat vast. Maar je vraagt je natuurlijk ook af of dit nu het Maastricht is dat we willen hebben? Letterlijk een paar centimeter over de lijntjes betekent een last onder dwangsom. Daar moet je binnen 48 uur op reageren, terwijl alle ambtenaren met verlof zijn. Waarom gaat het stadhuis zo fanatiek de strijd aan met de horeca?
Burgemeester Hillenaar is verantwoordelijk voor openbare orde in de stad en ook voor horecabeleid. Uiteindelijk zal hij zich toch een keer moeten afvragen of dat nu echt niet anders kan. Natuurlijk: regels zijn regels, maar Nederland is toch geen politiestaat?
We schreven over een marketingbedrijf dat niet naar de stad komt, omdat Welstand dwars blijft liggen, we schreven over het handhaven van zijflappen, wat dan toch niet doorging. We schreven over de vele bekladdingen in de stad, waar nog nooit iemand voor is opgepakt. We schreven over zoveel zaken, die allemaal belangrijker lijken dat een terras dat twintig of dertig centimeter buiten de lijntjes staat, we schreven over Balkgate, over de tweedeling in de stad.
De Engelsen hebben er een mooie uitdrukking voor: dit lijkt een gevalletje van Pennywise, poundfoulish. We hebben maar een neutrale, feitelijke kop boven het verhaal gezet.
De plaatselijke politiek is druk met formeren. Wie komt er straks op het pluche te zitten? Ook dat is belangrijk natuurlijk.
Peter Eberson
