Inhoudsopgave
Dat de devotie voor Sterre der Zee in Maastricht leeft, daarvan getuigen niet alleen de vele kaarsen die iedere dag in de Merode-kapel bij Slevrouwe worden gebrand, maar ook de jaarlijkse intieme eeuwenoude Sterre der Zee-processie op tweede paasdag.
Door Marianne Lubrecht
Maandag trok de processie uit, met het met bloemen versierde genadebeeld van de Sterre der Zee als middelpunt. “Slevrouwe” werd begeleid door het kruisbeeld van de Zwarte Christus van Wyck, het borstbeeld van Sint Lambertus, het beeld van Sint Petrus (uit de kerk van Sint Pieter), de respectievelijke dragersgilden, broederschappen, zangkoren en de harmonie Kunst door Oefening. Waarmee opnieuw wordt aangetoond hoezeer geloof en traditie in Maastricht gevierd worden.
6000 mannen
De processie op paasmaandag – een initiatief van de franciscanen of minderbroeders – is bij Maastrichtenaren altijd populair geweest. In 1608 liepen er 6000 mannen mee (vrouwen en kinderen werden niet meegeteld). De franciscaan Henricus Sedulius beschrijft in De goddelijke maagd van Maastricht (1609) hoe deze processie niet op zichzelf stond. In wat wij later de eerste Minderbroederkerk in de Pieterstraat zijn gaan noemen, werd in een aparte kapel het genadebeeld van de Sterre der Zee vereerd. Op paaszaterdag werd het 15de-eeuwse beeld van de Sterre der Zee van het altaar gehaald en in de kerk geplaatst. Gelovigen kwamen gedurende de hele nacht samen, voornamelijk om het beeld te vereren, maar ook om boete te doen.
Volksdevotie blijft
Hoogtepunt was de processie na de hoogmis op paasmaandag. Duizenden mensen volgden het door de broederschap van de Sterre der Zee gedragen beeld door de straten van Maastricht. Zoveel deelnemers als in 1608 (en in 1611 waren dat er zelfs 20.000) zijn er tegenwoordig niet meer. Maar de betrokkenheid en devotie zijn er niet minder om.
Volvo
Vorig jaar moest overigens tijdens de eucharistie op paasmaandag door bisschop Ron van den Hout worden meegedeeld dat paus Franciscus in de vroege ochtend op 88-jarige leeftijd was overleden. Dit jaar was er niet zo’n schokkend en verdrietig nieuws. Pastoor Jan Vries hoefde in een afgeladen Onze-Lieve-Vrouwebasiliek alleen maar het nummerbord van een pal voor de basiliek geparkeerde Volvo te noemen met het verzoek het voertuig onmiddellijk te verplaatsen.
