Inhoudsopgave
Sjiek & Sjoen, drukventiel van de stad Maastricht. De rubriek die soms ook wat licht in de duisternis wil brengen.
Dat is hard nodig, want op veel te veel plekken in de stad is het 's avonds gewoon veel te donker. De Boschstraat, in de nachtelijke uren een zwart gat. De lampen bij Minckelers: ze zitten eenvoudig niet meer aan de armaturen (vijf ! per armatuur), of ze doen het niet. En nu is ook al weer de verlichting onder de bogen van de Servaasbrug stuk. Je zou zeggen: fix dat eventjes. Maar zo simpel is het kennelijk niet. Er wordt nu nagedacht over een tijdelijke oplossing. Hoe moeilijk kan het zijn?
In het kader van "Hoe moeilijk kan het zijn?" bedacht de SP heel slim een wedstrijdje om een nieuwe naam te verzinnen voor de nieuw te bouwen wijk tussen Limmel en de Maas, die in de media en ook in de volksmond al lang Limmel aan de Maas wordt genoemd. De gemeente heeft een bureau ingeschakeld dat voor 16.000 euro een nieuwe naam en een marketingverhaal voor ja, Limmel aan de Maas dus, moet bedenken. Het is net als met de vele olifantenpaadjes in de stad. Je kunt de mensen wel willen dwingen een bepaalde weg te laten volgen, maar een olifantenpaadje geeft aan waar de mensen willen dat de route is. Slimmeriken hebben al lang bedacht dat je eerst afwacht waar de olifantenpaadjes ontstaan, om die vervolgens te bestraten. Misschien ook al een idee voor het nieuwe Limmel aan de Maas...
Wie weet nog waar Rapid voor staat? Het is een acroniem voor Roomse Adel Prijkt In Daden. Rapid was een van de grote namen uit het rijke Maastrichtse sportverleden. Daar is niet meer heel veel van over. De individualisering heeft hard toegeslagen in het verenigingsleven. Uit onderzoeken blijkt dat Maastricht vooral beweegt met carnaval, maar toch veel te weinig in die andere 362 dagen van het jaar. En dat wil Bertil Kaanen, zwemkampioen, directeur van Mosaqua en nummer 8 van de SPM, veranderen. Maastricht moet in 2030 de meest beweeglijke stad van het land zijn. Kijk, dat is het ambitieniveau van een oud-topsporter. Tijdens het grote sportdebat in de businessruimte van MVV stuurde de SPM Kaanen naar het debat. Hij weet als geen ander hoe je sport moet organiseren en hoe je sportief gedrag moet bevorderen. Hij had zich gekleed voor de gelegenheid, dat was duidelijk. Een oud-shirt gedragen door niemand minder dan Ricardo Ippel, dat hij ooit op een veiling heeft weten te bemachtigen. Kaanen is - zoals te zien is - zelf nog superfit. Leading by example. Als je toch al op de SPM gaat stemmen, kleur dan vooral het bolletje achter nummer 8 rood en geef Kaanen een startbewijs.
Dan loopt de verkiezingskoorts natuurlijk steeds verder op bij de kandidaten die woensdag meedoen. We weten dat de kandidaten nerveus zijn. Werkelijk elke stem telt. De ondernemers die vier jaar geleden meededen met een partij, kwamen veertig stemmen te kort voor een zetel.
D66 moet gedacht hebben: dat gebeurt ons niet. Waar halen we die laatste veertig stemmen om ook de derde, vierde of misschien wel vijfde zetel veilig te stellen? De 'Meidskes vaan Mestreech' kozen er heel slim voor om zich te profileren waar niemand anders dat doet. Bij Chapeau Magazine, online. Met de uitstraling van twee powervrouwen, mooi op de foto gezet door Harry Heuts die al heel wat artiesten voor zijn lens heeft gehad. Wat dan wel weer jammer is dat we Rob Jetten nu op de billboards van D66 in Maastricht zien. Dan weten we straks nog niet of het resultaat te danken is aan de premier-bonus die lokaal ingezet wordt, of dat D66 het lokaal ook op eigen kracht kan/kin/can. Ook al Sjoen.
We blijven nog even bij D66. Onze fotograaf Joudy Kayali hadden we de stad ingestuurd voor een vrije reportage over het verkiezingsbeeld in de stad. Als je met deze foto terugkomt, dan heb je heel veel talent. Beeld van de politieke pop-up store van D66 in het voormalige winkeltje waar 't Rommedoeke zat. En duidelijk is dat Jo Smeets van Maastricht van NU, gastvrouw en gastheer Marlou Jenneskens en Thomas Gardien en Gabriëlle Heine van het CDA veel lol hebben. Ze vechten elkaar heus niet alleen maar de tent uit in de Maastrichtse politiek. Zelfs Johan Pas kijkt toe. De druiven zijn niet altijd zuur. Sjoen.
En waar de politiek elkaar moet kunnen vinden om iets te bereiken, is het ook goed als de controlerende macht goed met elkaar door een deur kan. Jeffrey de Vries van Wat is Loos?!, Joos Philippens van De Limburger, Stephan van Appeven van RTV Maastricht en Maurice Ubags van De Nieuwe Ster aan tafel bij Maastricht Belicht in de studio aan de Bankastraat. Waar in andere steden hooguit nog één journalist de gemeentelijke politiek volgt, is Maastricht heel rijkelijk bedeeld. Benieuwd of door alle media-aandacht nu ook de opkomst omhoog gaat. Dat zou pas echt Sjiek zijn.
Debatleiders die zonder kennis van de Maastrichtse politiek worden ingevlogen om een debat te leiden, kun je natuurlijk niet kwalijk nemen dat ze af en toe een naam verhaspelen. Zo werd tijdens het sportdebat Bennie van Est aangekondigd als Bennie van Elst. En zo'n buitenkansje laat Bennie zich niet ontnemen. "Mijn naam is Van Est. Bennie van Est. Van Est zoals Wim van Est die tijdens de tour in een ravijn viel. IJzeren Wim. Bennie van Est dus. Zo, nu vergeet u mijn naam nooit meer."
Fouten maken we allemaal. En bij De Nieuwe Ster komen we er zeker niet mee weg. Dik twintigduizend kritische lezers: "In het artikel van vandaag over Mosa porselein-straatnamen beweert Maurice Ubags dat Edmond Bellefroid (1893 - 1970), tot mijn niet geringe verbazing, dat deze schilder, keramist en industrieel vormgever van Belgische afkomst zou zijn. Hij is echter geboren, getogen en overleden in Maastricht. Hij was een van de grootste kunstenaars uit deze stad en werd nationaal en internationaal veelvuldig bekroond, met name voor zijn schitterende aardewerk en porselein ontwerpen. Wellicht kan een en ander worden rechtgezet in de volgende editie. Heeft de Nieuwe Ster een rubriek waar aperte fouten worden rechtgezet? Gezien alle - vaak terechte - kritische stukken over de stad en/of personen, zou dat wel zo moeten zijn, mijns inziens! Ben benieuwd naar uw reactie.
Maar wat als de waakhond een fout maakt? Wie bewaakt de waakhond? De Romeinen hadden er ook al een spreekwoord over in het Latijn. Quis custodiet ipsos custodes? In dit geval corrigeerde de waakhond zichzelf: "Bij nader inzien, laat ik Bellefroid een jaar te vroeg sterven...dat moet zijn: 1971!" En als je dat kunt, ben je een grote meneer.
En zo'n publicatie over in dit geval straatnamen zorgt voor nog een paar berichten in onze inbox. "Jammer en gemiste kans dat Maastricht er niet voor kiest om meer vrouwen een gezicht te geven in het straatbeeld van straatnamen waarin vele andere gemeenten wel een inhaalslag realiseren. Tel het aantal straatnamen vernoemd naar een vrouw van verdienste en dan heb ik het niet over de 'heilige namen', ze zijn op weinig handen te tellen." Wie neemt de uitdaging aan, zouden we willen vragen als afsluiter.
Van onze redactie
