Inhoudsopgave
Een inwoner van Maastricht heeft ook in hoger beroep een rechtszaak verloren tegen de gemeente. De stad hoeft een bezoek van de man en zijn kinderen aan Burgers Zoo niet te vergoeden als 'bijzondere bijstand'. De man declareerde op basis van de Participatiewet de toegangskaarten en de parkeerkosten die hij had gemaakt voor de dierentuin.
Maastricht wees de declaratie af omdat het om niet-noodzakelijke uitgaven gaat. De man pikte dat niet en sleept de gemeente voor de rechter, gesteund door zijn advocaat F. Gans. Die betoogde dat zijn cliënt "geen andere feitelijke mogelijkheden heeft om zijn omgangsrecht te kunnen uitoefenen dan door zijn kinderen in hun woonplaats te bezoeken en daar een activiteit met ze te ondernemen."
De rechtbank maakt korte metten met die redenering. "Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat hij niet kon kiezen voor een uitje met zijn kinderen in of nabij hun woonplaats waar geen, of beduidend minder, kosten aan verbonden zijn."
WMO
In een andere rechtszaak moest de gemeente zich verantwoorden voor het terugdraaien van 235 minuten huishoudeljke hulp per week voor een inwoonster naar 160 minuten per week. Aan de reiskostenvergoeding voor de vrouw werd niet getornd.
De stad baseerde zich bij die vermindering op een heronderzoek naar de situatie van de vrouw. Met die 160 minuten hulp zou het huishouden nog steeds een 'schoon en leefbaar huis' blijven, zoals het criterium luidt.
De vrouw voerde aan dat haar gezondheid achteruit was gegaan en dat de hulp met 160 minuten per week veel te hard moest werken. Ze erkende tijdens de zitting dat ze de was wel nog zelf kon doen.
De rechtbank: "De werkdruk voor de hulp is echter geen factor van belang bij het bepalen van de omvang van de indicatie." De vrouw moet het griffierecht van de rechtszaak zelf betalen. Ze krijgt ook geen vergoeding van de proceskosten.
Van onze redactie
Van onze redactie
