Inhoudsopgave
Na zestien jaar inzet voor mensen die een steuntje in de rug nodig hebben, staat The Masters op een nieuw kruispunt. De fysieke locaties zijn verdwenen, maar de missie blijft onveranderd: betaalbaar wonen als mensenrecht, ontmoeting als levensbehoefte en ondersteuning als fundament voor groei.
Hoewel de fysieke plek verdwijnt, gaat The Masters door als digitaal platform. Daar worden kennis, ervaringen en concrete oplossingen gedeeld rondom betaalbaar wonen en sociale zorg. Het doel: anderen inspireren en in staat stellen het concept toe te passen. “We blijven ons inzetten voor een sociale basis voor iedereen, ook voor wie ‘anders’ is. Zonder vaste plek, maar niet zonder richting,” aldus de organisatie.
De pilot in het Martinushuis, die zes jaar duurde, wordt nadrukkelijk als succesvol gezien niet alleen door The Masters zelf, maar ook door de gemeente. Er zijn mooie positieve resultaten gerealiseerd met de jongeren die er hebben gewoond. In deze periode van zes jaar werd een vernieuwend woonconcept toegepast: een semi-beschermde woonvorm waarin bewoners maximaal twee jaar verblijven en werken aan zelfstandigheid. Het doel is helder — zorg waar mogelijk afbouwen en mensen uiteindelijk “zorgvrij” laten uitstromen naar de maatschappij.
De financiële cijfers onderstrepen de effectiviteit van de aanpak. Over de volledige periode van zes jaar werd 815.364 euro aan subsidie verstrekt — gemiddeld 136.000 euro per jaar. Dit toont aan wat mogelijk is buiten commerciële structuren. Tegelijkertijd leverde het project substantiële besparingen op door uitstroom uit uitkeringen, afname van zorgkosten en groei in zelfredzaamheid. De kosten-batenverhouding slaat daarmee duidelijk positief uit: de maatschappelijke opbrengsten overstijgen de investering ruimschoots.
Maatschappelijk vastgoed
Volgens The Masters is er een fundamentele uitdaging; het gebruik van maatschappelijk vastgoed. “Vastgoed met een maatschappelijke bestemming dient ten goede te komen aan de samenleving — in de vorm van betaalbare huur en voorzieningen — en zou niet moeten dienen als verdienmodel of speculatieobject.” De organisatie pleit ervoor om deze maatschappelijke functie steviger te borgen, juist bij verkoop of herbestemming van gemeentelijke panden. Op de eerste locatie van The Masters aan Hoogfrankrijk — een pand dat niet langer eigendom was van de gemeente, maar wel een maatschappelijke bestemming had — werd na 7,5 jaar de huur verdubbeld van €100.000 naar €200.000 per jaar. Dit bleek financieel niet haalbaar.
Ook de locatie aan de Hoogbrugstraat, het Martinushuis, heeft een maatschappelijke bestemming. De keuze van de eigenaar om uiteindelijk met één huurder, namelijk de voormalig eigenaar van het pand, verder te gaan, vergde van de gemeente aanzienlijke voorbereidingstijd. Dit leidde voor The Masters tot langdurige onzekerheid voor bewoners, gebruikers en teamleden en resulteerde uiteindelijk in de beëindiging van de pilot na zes jaar.
The Masters gaat door als digitaal platform. Daar worden kennis, ervaringen en concrete oplossingen gedeeld rondom betaalbaar wonen en sociale zorg. Geen klaagzang, maar een oproep tot actie. Mensen worden uitgenodigd om zelf bij te dragen aan oplossingen voor maatschappelijke uitdagingen, in plaats van alleen naar de overheid te wijzen. De boodschap blijft helder en standvastig: liefdevol investeren in mensen werkt — sociaal én economisch.

