Inhoudsopgave
Aoventouw kumpste in ’n situatie um ‘de medemens’ ‘ns good te beloere, te bemonstere en te observere. Dao biste neet op oet meh dat euverkump diech gewoen umtot de situatie ziech inins veurdeit. Awwejaorsdaag waors zoe’nen daag. Veer wouwe nog eve e stökske loupe en urges get ete, lunche zoe gezag. Veer rijde nao e kort in de naoventrint liggend städsje boe op deen daag gein fluit te beleve waor. De kós e kenon afsjete zoonder iemes te rake. Veer hadde evels get aanders verwach meh dat waors neet ’t geval. Nao get roondgeloupe te höbbe en get damesmode bekeke te höbbe, lepe veer e restaurant binne. ’t Waors dao behuurlek drök meh veer voonte e pläötske.
E täöfelke weier zaote ’n femilie bestaonde oet pa, ma, dochter en zäönsje. Of pa ziech op ze gemaak voolt weet iech neet. Mèt twie bein en twie veuj tegeliek zaot heer te trille oonder de taofel. Zien dochter had sjijns dezelfden trek es häöre pa want die trilde ouch mèt häör bein. Este bove de taofel keeks zaogste pa mèt zien geziech haos in d’n teleur haange en mèt in zien linkerhand de versjèt alle ete nao binne sjuive. Neet nao dee mins loere waors ’n optie um d’n eige ete beter te laote smake. Aon de taofel vaan die femilie waors allein mer oonrös te bespeure.
’n Taofel weier zaot ’n femilie mèt drei kinder. Die hadde appelekouwe vlaoj bestèld mèt ‘nen houp slagroum. Die zaote lèkker te ete totdat ’t tied woort um weier te goon. Ma en ein vaan de döchter maakde gebruuk vaan ’t toilèt en pa keek nog ‘ns roond op alles wat betaold waors gewoorde ouch opgegete waors. Heer oontdèkde ’t teleurke vaan de aander dochter, pakde dat mèt twie han vas en begós, wie e peuterke dat zouw doen, aof te lekke. Heer maakde dao zoe e wèrk vaan tot ’t teleurke eigelek neet mie in ’t aofwasmachien hoofde. Alles wat betaold waors, waors zeker en vas opgegete.
Geer gaot messjiens meine tot iech dit verzonne höb meh ’t is us ech euverkoume. Boe de ierste femilie had gezete kaome noe drei lui te zitte en eine daovaan, ‘ne maan, waors sjijns meuj vaan datginnige wat ze vaan teveure hadde gedoon. Heer zakde oonderoet, lag zien twie erm in ziene nek en zöchde zoe tot ederein in de zaak devaan oploerde. Wie de bedening kaom zag heer ligkenterend wat heer dach te goon ete en drinke. De aander twie voonte dat sjijns gans normaal want die zachte dao niks vaan.
Aoventouw is lui beloere bès leuk. Este inspiratie zeuks veur sketches veur de vastelaovendrevue is ’t vaan belang um ‘de medemens’ ‘ns naodrökkelek te observere. Dao is zoeväöl te zien en te beleve. ’t Garnalekrokètsje heet miech gesmaak en veer höbbe ’ns hartelek kinne lache euver datginnige wat veer allemaol zaoge. Wat ’n lui!
Jan Janssen