Wel geld naar schatrijke UM, niks naar Wieker Fanfaar

Inhoudsopgave

Politiek gaat om het maken van keuzes. Het is een keuze van het college van burgemeester en wethouders om de schatrijke universiteit in de stad jaarlijks 50.000 euro te geven. Dat geld gaat naar een programmaatje, dat in totaal 275.000 euro kost, om te kijken of uit ideeën van studenten startende bedrijfjes kunnen worden gemaakt.

OPINIE

De stad maakt keuzes waarbij je soms toch echt afvraagt: wie bepaalt? Wat doet de raad eigenlijk? Die staat erbij en kijkt ernaar? Heeft het nog wel zin om op 18 maart te gaan stemmen?

Het is een keuze van het college om in december uit het niets 100.000 euro te doneren aan een programmaatje van de KRO/NCRV, gemaakt voor 625.000 euro door Tuvalu Media in Amsterdam. Zelden was een Kerststal in Maastricht zo omstreden: 100.000 euro voor praktisch nul stadspromotie.

Dat nieuws van de gift aan de universiteit komt één dag na het bekendmaken van de drie verliezers van de Burgerbegroting naar buiten. Nee, geen tien mille voor de Wieker Fanfaar om de 45 jaar oude tropenhelmen te vervangen. Te weinig stemmen gehaald en een, vanwege de verdeelsystematiek van de 750.000 euro van de Burgerbegroting, ongelukkig bedrag gevraagd.

Hoe leg je als college en als controlerende gemeenteraad nu uit dat je universiteit met een eigen vermogen van 190 miljoen euro, die commerciële onderzoeken uitvoert voor pindaboeren, toch nog 50 mille geeft? Terwijl je de mond vol hebt van het belang van het verenigingsleven, maar de Wieker Fanfaar dan weer niet helpt?

Als je ziet wat het aan ambtelijke inzet en aan keiharde euro's kost om de Burgerbegroting te organiseren; Als je ziet hoe druk ambtenaren zijn met het verantwoorden van die subsidie aan de universiteit, dan zegt dat alles over de luxe wereld waarin het stadhuis zich waant. Alles kan. Het slotevent-feestje in heyt Theater aan het Vrijthof kostte alleen al 14 mille. Geld dat niet naar helmen gaat, maar ook niet naar de voedselbank. Niemand die zich kennelijk afvraagt waartoe de gemeente eigenlijk op aarde is.

Kies nu eens echt voor de zelfstandige ondernemers, het midden- en kleinbedrijf en vele andere initiatiefnemers die met regelmaat klagen dat het stadhuis veel en veel te traag reageert en levert. Dieeen meestribbelend stadhuis ervaren. Wel de universiteit op eerste aanvraag weer vijftig mille schenken, maar de wensen van de lokale ondernemers en de noden van de verenigingen niet bedienen. Ja, natuurlijk, de universiteit is oppermachtig in de stad. Stadhuis en UM lijken samen wel de nieuwe Tweeherigheid.

Het college weet elke keuze voor elke uitgave haarfijn - en ook nog correct! - te motiveren. Het is altijd het beleid van de gemeenteraad dat uitgevoerd wordt. Niet meer en niet minder. Het is een juridische redenering die klopt, maar die ook laat zien dat alleen juridisch redeneren vanuit een ivoren toren tot rare uitkomsten leidt.

Wel geld voor de schatrijke universiteit, geen geld voor versleten tropenhelmen voor een fanfare. Daar bestaat een uitdrukking voor: Het grootste recht is het grootste onrecht.

Hoewel natuurlijk puur opportunistisch is de oproep van Maastricht van Nu niet eens zo gek: geef die laatste drie verenigingen die bij de Burgerbegroting buiten de boot vielen opgeteld die laatste 34 mille. In het stadhuis wordt dan meteen gezegd dat de doos van Pandora dan geopend wordt: dat een oncontroleerbare en onuitlegbare situatie gaat ontstaan richting alle andere verenigingen. Dat zijn afwegingen waar de universiteit en Tuvalu Media/KRO geen last van hebben.

Misschien dat de volgende coalitie eens kan beginnen met een retraite-weekend in Mamelis. Een beetje bezinning zou toch geen kwaad kunnen, zo lijkt het.