Inhoudsopgave
In de jukbeenderen van menige tachtigjarige kun je de wielen van de lijkwagen horen knarsen. Zo niet bij volkszangeres/zakenvrouw Beppie Kraft - donderdag wordt ze tachtig. Wat de lezer van De Nieuwe Ster waarschijnlijk al vermoedde: ze blijft inderdaad optreden.
Haast verontschuldigend: “Maar tegenwoordig niet meer na twaalf uur ’s nachts, en ook niet meer op Herrensitzungen.”
Op weg naar haar appartement in Valkenburg, is er breaking news over de 11devande11de in Roermond, beter gezegd: bonje tussen de Sjeng Kraft Kompenei (SKK), zijnde de organisator van de opening van de Limburgse vastelaovend, en de uitbaatster van café Le Journal aan het Stationsplein in Roermond. De SKK staat onder geen beding toe dat Dewi Worotikan een eigen buitenbar bij Le Journal neerzet op het feestterrein. Net als in 2025 staan Worotikan en SKK met geslepen messen tegenover elkaar.
‘Schandalig wat daar gebeurt’
Nog voordat we Beppie kunnen bevragen over deze kwestie geeft ze al met stemverheffing een antwoord. “Het is schandalig wat daar gebeurt. Eén mevrouw, van één horecazaak, die vindt dat ze benadeeld wordt! Op een normale doordeweekse dag heeft ze nog geen tien euro omzet. SKK heeft een budget van een half miljoen euro, dat hele bedrag moet op de 11devande11de worden terugverdiend met kaartverkoop, horeca, noem maar op.
In De Limburger kreeg die mevrouw erg veel aandacht, eindelijk mag nu ook SKK eindelijk haar verhaal doen. Tegen de verslaggever van De Limburger heb ik gezegd: Sop ’t dich mèr op! Men heeft helaas niet in de gaten hoeveel tienduizenden euro’s wij, als ondernemers, al hebben achtergelaten – eten, drinken, hotels om de artiesten onder te brengen, deze bedrijven hoor je dan ook niet zeggen dat die bandieten uit Mestreech alles weghalen. Ik weiger nog langer te zwijgen, ik heb te lang niks gezegd. Laatst schreef iemand op het internet: ‘Beppie is voor mij gestorven toen ze uit Maastricht vertrok om haar zakken te vullen in Roermond’. Wie zoiets beweert is te dom om voor de duvel te dansen.”
LVK Landgraaf: tekort van 285.000 euro
Een tweede actuele carnavalskwestie heeft zich inmiddels aangediend: het college van B&W Landgraaf vraagt aan de gemeenteraad 285.000 euro belastinggeld om daarmee de tekorten van het LVK 2026 af te dekken. Wat Beppie daarvan vindt? “Tja, hoe zal ik dat nou eens netjes formuleren hè?” Om tijd te winnen vertelt ze eerst maar eens over het LVK 2024 in Maastricht, georganiseerd door de Sjeng Kraft Kompenei. “We leden een verlies van 300.000 euro, grotendeels veroorzaakt door zware sneeuwval vlak voor het evenement plus de extra kosten die daarmee waren gemoeid. Die drie ton hadden we in de jaren voorafgaand gespaard, we hebben nergens en bij niemand onze hand open moeten houden – ben ik duidelijk genoeg? Wij hebben iedereen zelf betaald, van ons heeft niemand nog een euro tegoed omdat we zèlf voor spaargeld hadden gezorgd mocht het een keer tegenzitten. We zijn zelfs onze afspraken kunnen nakomen wat betreft de goede doelen-donaties. Ik vraag me wel af wie het LVK nog durft te organiseren, Weert gaat het in 2027 doen, ik begrijp dat ze ook daar, net als in Landgraaf, een ‘tweede avond’ organiseren om uit de kosten te komen.” Zou het ‘helpen’, oppert de interviewer, als de Stichting LVK minder eisen stelt en minder afdrachten verlangt van de organisatie? Beppie, zichtbaar wikkend en wegend: “Wat ik van die suggestie vind zeg ik publiekelijk niet tegen De Nieuwe Ster.”
Zorgen over de toekomst
Ze wordt droevig van wat er allemaal in de maatschappij gebeurt. “Ik word er bang van, vooral voor mijn kinderen en kleinkinderen, er is totaal geen respect meer, nul komma nul.” Na een slokje spa blauw uit de kraan: “Laatst schreef Cécile Narinx (voormalig hoofdredacteur L1, red.) een positief stuk van A tot Z, maar in de laatste zin zegt ze: Jammer dat het Beppie Cash is. Kreeg ik nog een trap na ook. Ja, ik weet het, ook burgemeester Penn van Maastricht had het over Beppie Cash – maar dat was als grap bedoeld tijdens de Sleuteloverdracht, dat is toch net iets anders.”
Geen grote concerten meer
Na een concert op 5 juni 2017 op het Vrijthof voor 17.000 bezoekers zei Beppie te stoppen met grote concerten. ”Daar hou ik me sindsdien ook aan, ik doe geen optredens meer zoals ooit in Ahoy.“ Haar drukke agenda dit najaar, in zowat alle Limburgse steden, betreft een theatertour. Vooral geen polonaise-achtige feestavond maar muzikale overpeinzingen – terwijl journalist Bas van Mulken haar ondervraagt over haar leven, met name in haar rol als zakenvrouw. “Ik moest keihard onderhandelen als directeur van een platenmaatschappij. Ik had destijds zestien man op de loonlijst, die kregen elke maand keurig hun salaris en in mei twee keer.” Zonder te adverteren, dat wil ze toch even graag hardop gezegd hebben, zijn de zalen al zestien keer zo goed als uitverkocht. “Alleen al het theater in Kerkrade hadden we wel vijftien keer kunnen vullen.” En dan ook nog optreden op Pinkpop op 21 juni, het moet inderdaad niet gekker worden. “Mijn kleindochter komt naar haar oma kijken, ’t is me toch wat hè? Ik zal de oudste artiest zijn die ooit optrad op Pinkpop, nog ouder dan de frontman van de Rolling Stones, euh, hoe heet ‘ie ook alweer?”
Goede keuzes maken in je leven
Hoe word je in goede gezondheid 80 jaar? “Ik ga niet naar een sportschool. Het allerbelangrijkste is geluk hebben met je gezondheid. Het heeft ook met je genen te maken, pap en mam waren beiden tot op hoge leeftijd fit, mam was zelfs op haar vierennegentigste nog volop in de weer. Als ik op de bühne sta ziet het er voor de toeschouwers allemaal heel relax uit maar het is een echte inspanning. Zeker zo belangrijk: goede keuzes maken in je leven. Ik ben precies op tijd minder gaan doen: niet stoppen maar wel afbouwen. De Maastrichtse musicus Jean Innemee zei ooit tegen me: ‘Beppie, als je minder wilt doen moet je niet minder vaak optreden maar de periode dat je niet optreedt moet je langer maken. Als ze je niet zien, dan missen ze je niet, en als je er dan weer bent, dan roepen ze: Hoera, Beppie is er weer!’ Vroeger, toen onze kinderen nog klein waren, trad ik ’s zondags nooit op, maakte niet uit wie er belde want de zondag was voor het gezin. Ik heb er ook altijd op gelet dat ik niet te vaak optrad in hetzelfde dorp of stad. Als ze me in Tegelen in één jaar tijd voor de derde keer wilden boeken dan zei ik nee, volgend jaar pas weer.”
Asjeblieft geen Herrensitzungen meer
Gezondheid is volgens haar ook een kwestie van mazzel hebben. “Ik merk heus dat ik ouder word. Het is niet zo dat ik ’s morgens om zeven uit bed spring en ’s avonds op de bühne sta alsof het niks is. Mijn zoon heeft een boekingskantoor, die houdt er strikt aan vast dat ik op zaterdagsavond maximaal drie optredens heb op drie verschillende locaties, nooit vier. En, althans tegenwoordig: nooit na middernacht. Ik doe al jaren geen Herrensitzungen, past niet meer bij mij, maar het is sowieso ook niet fijn, ik mis het respect. De heren moeten sowieso eerst iets gedronken hebben wil je ze meekrijgen – vaak zijn ze dan al zaat. Damessitzungen zijn daarentegen fijn om te doen, uitzonderingen daargelaten. De dames komen de zaal binnen met een tuutje worst en kaas, dat leggen ze op tafel, en vanaf de eerste noot zingen ze vrolijk mee. Dat lukt je bij de heren niet.”
‘Ik mis Pierre nog iedere dag’
Beppie Kraft gaat door met zingen ‘zolang de luij blij worden als ik de bühne opkom. Mijn overwinning - na het verdriet door de dood van mijn man Pierre - is de bühne, hij was mijn eerste liefde, 51 jaar mee getrouwd, wie kan dat nog zeggen? Ik mis Pierre nog steeds heel erg, meerdere keren per dag, ook als ik in Spanje ben.”
Van onze redactie
