Inhoudsopgave
Meubelboulevard René Pans, decennia een begrip in Maastricht. Opgericht in 1890. René Pans was succesvol in het uitbouwen van de zaak aan de Cabergerweg. Hij ging zelf meubels halen in Italië en in de vrachtauto zette hij een cassettebandje op om Italiaans te leren. Half Maastricht had meubels van Pans. Het waren de gouden jaren voor de familie Pans. Aan die dynastie komt nu na 136 jaar een eind.
De zaak werd nagelaten aan Connie, Jeroen en Raymond Pans. Connie stapte vier jaar geleden uit Stijlinterieurs René Pans BV met de bedoeling dat Jeroen daarna de aandelen voor 166.666 euro over zou nemen van Raymond. In 2023 besloot Jeroen dat niet te doen. "Ik kon niet uit de zaak stappen omdat er huur-afspraken lagen met Babydump dat er minstens twee units aan de Cabergerweg bezet waren. Die mochten niet leegstaan."
Beide broers kwamen daarna lijnrecht tegenover elkaar te staan. Ze kwamen elkaar bij voortduring tegen bij de rechter en Raymond spande ook nog een serie rechtszaken aan tegen de gemeente Maastricht, meestal tot aan de Raad van State toe. Jeroen: "Raymond is denk ik een keer of tien bij de Raad van State geweest. Dat alleen al heeft 275.000 euro aan advocaat- en advieskosten opgeleverd. Ik wilde die rechtszaken niet, maar betaalde via de zaak wel de helft mee."
Ondertussen leidde de meubelzaak al enige jaren verlies. Jeroen: "Pans had vroeger dure chique meubels en we hebben veel later geprobeerd in een betaalbaardere prijsklasse onze plek te vinden: Young Living by Jeroen Pans. Maar te veel klanten willen alleen internet-prijzen betalen, terwijl ze de service van een winkel eisen. We hadden wel veel omzet, maar nog meer kosten."
Jeroen zette de meubelzaak door en Raymond zei dat hij eerst geen enkele inzage kreeg in wat daar gebeurde, terwijl hij voor de helft daarin nog steeds een belang had. Volgens Raymond kwamen eind 2025 en in 2026 uiteindelijk 166 "verdachte transacties" van Jeroen boven tafel. Jeroen zou de zaak hebben leeggetrokken, tonnen kostende verbouwingen aan zijn privé-woning zouden door hun gezamenlijke zaak betaald zijn. Raymond wil dat dat geld teruggestort wordt. Rayond: "Het gaat om 770.000 euro."
Jeroen ontkent dat in alle toonaarden, op de installatie van een airco bij hem thuis voor 6.000 euro na. "Die airco is privé geïnstalleerd en door de zaak betaald. Maar dat heb ik gewoon niet gezien bij de boeking in de administratie. Had ik dat willen verdoezelen of willen onttrekken, had ik de leverancier wel gevraagd iets in de trant van onderhoud aan de CV-ketel bij de zaak op de factuur te zetten. Anders zou je wel heel dom zijn."
Jeroen: "Raymond heeft gouden handen, is goed in de logistiek. Maar hij heeft geen verstand van boekhouden. En dat heb ik ook niet. We hebben daar boekhouders en accountants voor. Ik kan je verzekeren dat alle geld te verantwoorden is. Ik heb de zaak niet leeggetrokken. Ik heb kapitalen geïnvesteerd in de zaak. In de liften, omdat dat een kostenbesparing opleverde. Ik heb geïnvesteerd om alles brandveilig te houden."
Volgens Jeroen is het juist Raymond die het meeste geprofiteerd heeft van alle pogingen de laatste jaren om uit elkaar te komen. Ook dat zou gaan om grote bedragen, ook aangewend ten behoeve van eigen woningen, die terugbetaald zouden worden."
Beide broers wisten het vandaag na een zitting van vijf uur voor de rechtbank uiteindelijk toch over één cruciaal besluit eens te worden. De komende zes maanden wordt de meubelzaak gecontroleerd afgebouwd. De zaak hoeft niet failliet te gaan, de leveranciers kunnen betaald worden en de klanten krijgen hun meubels. Dat is mede mogelijk omdat Jeroen nog 75.000 euro in de zaak stort.
De rechter gaat volgens de dinsdag gemaakte afspraak tussen de beide broers een bestuurder-B aanwijzen die als externe zaakvoerder twee stemmen ij de aandeelhoudersvergadering krijgt, terwijl Raymond en Jeroen er allebei als bestuurder-A maar één krijgen. Daarmee komt het erop neer dat de verdeling van de boedel en de vraag wie van de twee tonnen moet betalen aan de BV en wie niet door die externe bestuurder beslecht wordt. Dat gaat via besluiten in de aandeelhoudersvergadering. Daar is dan altijd een 3-1 verdeling in de stemverhouding.
Zowel Jeroen als Raymond geven aan zich neer te leggen bij de uitkomst van die procedure. Dat wordt geen nieuw begin van een juridische loopgravenoorlog. Beiden hebben er het volste vertrouwen in dat hun eigen gelijk bevestigd wordt, zo geven ze aan.
Dat de meubelzaak die zo lang gelieerd is aan de familienaam Pans ten einde komt, wil niet zeggen dat die naam Pans niet straks opnieuw opduikt in Maastricht. Raymond geeft aan dat als hij over een half jaar definitief van Jeroen af is, hij er nu hard over nadenkt toch weer een meubelzaak weer gaat opbouwen. "Ik heb een zoon die ook goed kan verkopen. Onder de leiding van Jeroen gingen de kosten van de zaak veel te hard omhoog."
Jeroen: "Ik richt me voorlopig op mijn twee kinderen van één en twee jaar. Tot die naar school gaan, zijn het handenbindertjes. Maar ik zie nu ook kansen langskomen, waarvan de handen me toch wel beginnen te jeuken. Kijk, ik heb al jaren niks meer verdiend met meubels verkopen. Maar dat is wel mijn grote passie. Vrienden zeiden al vaker: "Leuk dat het je passie is, maar schei er toch mee uit. Dat we nu op deze manier stoppen, daar word ik wel emotioneel van."
Maurice Ubags
