Inhoudsopgave
Kunstenaar Peter Slegers woont en werkt sinds een aantal jaren in Maastricht. Noemt zichzelf een vrije vogel die moeite heeft met regels en kaders. “Ik bepaal zelf wel wat ik doe,” is zijn motto. Een verhaal over kunst, bier en voetbalclub Arsenal.
Vanuit zijn atelier aan de Stenenwal kijkt hij uit over de Maas. Rondvaartboten, vrachtschepen, sloepjes en af en toe een jetski. De hele dag valt er wat te zien. Maar misschien het meest geniet kunstenaar Peter Slegers nog van de ondergaande zon als hij vanuit zijn atelier naar buiten kijkt.
De 63-jarige kunstenaar, geboren in het Brabantse Someren, kwam min of meer per toeval in Maastricht terecht. “Na een lastige privé-periode besloot ik dat ik naar een nieuwe plek wilde,” vertelt hij. “Ik had maar drie eisen; stad, water en zon. Laat dat nou net in Maastricht bij elkaar komen. Een stad aan de rivier de Maas en aan deze kant in Wyck ook nog eens de hele dag zon. Wat wil een mens nog meer.”
Kunstacademie
Een gesprek met Peter Slegers is een gesprek dat alle kanten op gaat. Een verhaal dat begint op het Brabantse platteland van Someren-Eind waar hij opgroeide. “Ik was niet iemand die nou zin had in school, maar ik kon wel goed tekenen. Voor mij was het een logische stap om naar de kunstacademie in Den Bosch te gaan, maar dat bleek het toch niet te zijn. De lerarenopleiding heb ik wel afgemaakt en ik heb ook een tijdje voor de klas gestaan, maar ook dat was het niet. Ik ben niet iemand van de regeltjes. Dat andere mensen voor je gaan bepalen hoe je je moet gedragen of waar je je aan moet houden. Ik ben een vrije vogel.”
Vrije vogel of niet, met een jong gezin moest er in Brabant toch brood op de plank komen. Peter: “Ik heb echt van alles gedaan. Grafisch ontwerper, meubelontwerper, een koffie- en theeschenkerij, een waterstraalbedrijf. Je kunt het zo gek niet verzinnen of ik heb het gedaan. Maar mijn echte passie is toch de kunst, schilderen en videokunst. Dat is waar hij zich nu in Maastricht voornamelijk mee bezighoudt. “Wonen en werken gaat hier in elkaar over. Het atelier is mijn werkruimte en ook mijn woonkamer. Het is heerlijk om ’s morgens aan een schilderij te werken en ’s middags wat met video. Of met bier.”
Van Veldekebier
Dat heeft enige uitleg nodig. Zijn plek aan de Maas inspireerde hem om een eigen bier te ontwikkelen. “Tja het heeft niks met kunst te maken, behalve het ontwerpen van de etiketten, maar ik vind het gewoon leuk. Kan ik mij helemaal uitleven. Ik noem het Van Veldekebier. Het worden vijf verschillende bieren. Het eerste bier, een tripel met de naam Servaas is al gepresenteerd. De volgende vier bieren, een blond, dubbel, wit en 0.0 liggen nog te rijpen,” lacht Slegers. “Die moeten nog gebrouwen worden, maar het verhaal en de etiketten zijn klaar.” Slegers heeft er zin in. “Mijn zonen, in de Randstad wonen ,helpen mee met de marketing en website en bestellingen en ik zorg dat straks zo veel mogelijk cafés het bier op de kaart zetten.”
Behalve over kunst en bier gaat het gesprek ook over voetbal. Hij is er inmiddels aan gewend dat in elk interview zijn dochter Renée voorkomt, die 55 interlands voetbalde in het Nederlands elftal. Zijn dochter is inmiddels zeer succesvol als hoofdtrainer van Arsenal. Won met de club onder meer de UEFA Women’s Champions League in 2025 en dit jaar de FIFA Women’s Champions Cup.
Vader Peter zit regelmatig op de tribune in Arsenal waar het vrouwenvoetbal razendpopulair is. “Elke wedstrijd zitten daar 40.000 tot 50.000 toeschouwers op de tribune. Met het vrouwenvoetbal hebben ze daar een compleet nieuwe doelgroep aangeboord van mensen die eerder nooit naar het voetbal gingen.”
Hij is trots op zijn zonen en dochter die een goede baan hebben. Ze hebben vaak contact en de kinderen zijn regelmatig in Maastricht te vinden. Om daar met hun vader te genieten van het Bourgondische leven. Peter met Brabantse tongval : “Dè is toch mooi. Genieten van de kunst van het leven, gaat mij het beste af.”
Van onze redactie
