Inhoudsopgave
Wethouder Jeroen Hoenderkamp is in een brief aan de raad, die vanavond vergadert, teruggekomen op een aantal uitspraken die hij in de laatste domeinvergadering deed over de Wet Maatschappelijke Ondersteuning. Ook gewekte verwachtingen over de uitbreiding van het zogenoemde 'keukentafelgesprek' nuanceert hij nu.

Onder de kop 'Zorgfraude en gegevensuitwisseling' meldt hij nu: "Ik werd erop gewezen dat sinds 2025 de Wet bevorderen samenwerking en rechtmatige zorg (Wbsrz) een expliciete wettelijke grondslag voor het uitwisselen van signalen van mogelijke zorgfraude tussen gemeenten, zorgverzekeraars en zorgkantoren biedt. Deze samenwerking vindt onder meer plaats via het InformatieKnooppunt Zorgfraude (IKZ) en het Waarschuwingsregister zorgfraude. Dit maakt het mogelijk om – wanneer sprake is van concrete en objectief onderbouwde signalen – informatie te delen indien dat noodzakelijk en proportioneel is voor de rechtmatige uitvoering van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 en de Jeugdwet.
Onder de kop 'Zorgverlof en Wmo-ondersteuning' meldt Hoenderkamop de raad: "In de beraadslaging in het domein heb ik mij iets te stellig uitgelaten over het kunnen verplichten van zorgverlof. Het betreft een recht van de werknemer jegens de werkgever en geen instrument waarover de gemeente beschikt. Het opnemen van zorgverlof kan daarom nooit als voorwaarde worden gesteld voor het toekennen van een Wmo-maatwerkvoorziening en de gemeente heeft geen bevoegdheid om in te grijpen in deze arbeidsrelatie."
Keukentafelgesprek
"Ik heb contact opgenomen met Envida en ZIO. Zij geven aan dat zij de inhoudelijke meerwaarde van deelname aan het keukentafelgesprek onderschrijven. In complexe situaties kan de aanwezigheid van een casemanager of praktijkondersteuner bijdragen aan een completer beeld van de ondersteuningsbehoefte en aan betere afstemming tussen zorg en ondersteuning", zo meldt de wethouder.
"Tegelijkertijd geven zorgaanbieders nadrukkelijk aan dat de beschikbare capaciteit hiervoor beperkt is. Actieve stimulering van deelname via de uitnodigingsbrief kan verwachtingen wekken die in de praktijk niet altijd kunnen worden waargemaakt. Dat kan leiden tot knelpunten in de uitvoering en druk op de toch al beperkte personele inzet."
"Op dit moment ben ik echter van oordeel dat de mogelijkheid om een wijkverpleegkundige, casemanager of praktijkondersteuner te laten aansluiten niet actief “gepusht” moet worden via een standaardvermelding in de uitnodiging."

