Inhoudsopgave
Als de krant vroeger al een meneer was, dan was het NRC/Handelsblad, nu NRC>, een hele deftige meneer. Je weet één ding zeker: dezer dagen weten de media-meneren voor wie de buitenlandredactie begint waar de Randstad eindigt ook Limburg weer te vinden. Om reportages te maken over carnaval, die dan negen van de tien keer de essentie missen. Om te schrijven over Tefaf, want ze zijn best wel jaloers dat ze zo'n topevent niet zelf hebben. In de verkiezingstijd komen ze kijken of Limburg nog achter Geert Wilders staat. En nu was NRC> dus in Maastricht. Voor een reportage vanaf bedrijventerrein/woonwagenkamp Karosseer, waar Willem Schneider nu het stemmenkanon is voor het lokale CDA. Schneider haalde de voorpagina. Gabriëlle Heine is er maar wat trots op. Het is natuurlijk ook sjiek!
Maastricht wil natuurlijk ook een inclusieve stad zijn. Iedereen moet mee kunnen doen. En soms is dat bijvoorbeeld door te zorgen voor de toegankelijkheid van gebouwen voor rolstoelers. Inclusie gaat natuurlijk veel verder. Als we op een terras in het Engels worden aangesproken, is dat dan eigenlijk inclusief of juist exclusief voor de 'natives'? Maastrichtse winkelbediendes die vroeger weigerden Nederlands te spreken tegen klanten, dat was exclusief.
Nu werkt de stad aan een inclusie-agenda, een klein beetje woke is het wel. En in de raad gingen stemmen op om een inclusie-ambtenaar aan te stellen. Die zou die andere 1900 andere ambtenaren dan bij de les moeten houden. Gelukkig ziet wethouder Hoenderkamp van GroenLinks dat niet zitten. Met de juiste motivering daarbij: inclusie moet iets van iedereen zijn, niet van één ambtenaar. Eén ambtenaar benoemen is voor heel veel andere ambtenaren de perfecte smoes: we doen toch al aan inclusie? Daar hebben we toch al iemand voor? Het is net als met innovatie. Als je denkt dat je een innovatief bedrijf krijgt met een innovatie-afdeling, dan ben je toast. Klaar. Want dat is voor de rest de reden om niet verder te kijken dan de dagelijkse neus lang is. Chapeau voor Hoenderkamp dus.
Sjiek was zeker de Machseuverdrach. En zoals de traditie wil, zijn daar altijd een paar ministers, of op zijn minst al wannabee-ministers, bij aanwezig. In dit geval onze - dat mogen we toch nog wel zeggen - grande dame Rianne Letschert. En ook de vice-premier van het CDA Bart van den Brink was van de partij. Behalve de nummer-2 is hij ook verantwoordelijk voor Asiel & Migratie. Een beetje de opvolger van Gerd Leers, die die portefeuille ook al eens had onder de gedoogsteun van Geert Wilders. De derde notabele was Wouter Koolmees. Hij was op tijd, want niet met de trein gekomen. Man, man, man, wat een barre ellende is de NS! Hoe moeilijk kan het zijn om die treinen wat beter op tijd te laten rijden? Familieleden uit de Randstad die de vrijdag voor carnaval naar Maastricht probeerden te komen en die zondagavond weer terug wilden naar het noorden, kwamen uren te laat aan en ze kwamen op de terugweg niet verder dan Eindhoven. Om daar een hotel te moeten pakken. Foi foi! Neet sjiek, neet sjoen. Hielemaol niks!
Wat we zagen is dat BMW weer goede zaken heeft gedaan in politiek Den Haag. Met name de nieuwe 5-serie is met afstand nu de meest ministeriële auto. Aan de achterkant van het stadhuis konden we de vloot schouwen. Sjiek!
Met Bart van den Brink hadden we een klein voorafje. Dat ging uiteraard over zijn Maastricht-connection. Niet alleen die langs de partijlijn met CDA-getrouwen zoals Gabriëlle Heine in CDA-groen en met Hubert Mackus. Nee, Van den Brink heeft in Maastricht gewoond vier jaar. In de horeca gewerkt, bij de Bonne Femme. Zijn eigen Bonne Femme heeft in Maastricht Gezondheidswetenschappen gestudeerd. En Van den Brink was actief voor volleybalclub VC De Jokers. Zijn eerste kind is geboren in Maastricht. Die heeft dus Maastricht in zijn paspoort staan, de geluksvogel. Als hij ooit in de voetsporen treedt van zijn vader, dan hebben we er weer een Maastrichtse minister bij. Los van de gezellige chit-chat, wilde Van den Brink niet ingaan op een paar kritische inhoudelijke vragen van De Nieuwe Ster over zijn plannen met betrekking to Asiel & Migratie. "Daarover staat al veel in het regeerakkoord. Ik ga daar nu niks over zeggen, ik ben nog niet geïnstalleerd." Blij dat we geen Haagse verslaggevers zijn, maar gewoon in Maastricht onze verhalen kunnen maken.
Waar we voorspelden dat Mackus gevraagd zou worden voor op zijn minst een staatssecretariaat, zaten we ernaast. We moeten dat ruiterlijk erkennen. Voor Maastricht natuurlijk goed, voor Den Haag jammer. Mackus is een bestuurder pur sang. Had hij bij D66 gezeten, had hij een grotere kans gehad. Die partij benoemt aan de lopende band wethouders uit grote steden in Den Haag. En zelfs als je niet bij de eerste selectie zit, maak je nog altijd kans. Want bij de onderwijspartij bij uitstek draaien ze hun hand er kennelijk niet voor om, om iemand die zijn CV bij elkaar liegt te vragen staatssecretaris van Financiën te worden. U weet wel, waar u die misselijke blauwe enveloppen van krijgt. En waar altijd de laatste vraag van de aangifte is voor u op verzenden drukt: heeft u alles naar waarheid ingevuld? De Volkskrant onthulde de CV-fraude, exit Nathalie van Berkel.
We moeten nog even terug naar de Machseuverdrach. Dit jaar was ze in haar nopjes. Om te beginnen zat ze niet weggestopt achter een dikke pilaar zoals vorige keer. Dit jaar hoefde ze ook niet middels een internationaal erkend communicatiegebaar te laten weten wat ze van een uitspraak van de burgemeester vond. Nee, de door een bezorgscooter aangereden Kitty Nuyts, kreeg een mooie bos bloemen van een van de bodes die voor de gelegenheid als thuisbezorger was verkleed. Sjiek & Sjoen gebaar van de burgemeester.
En zo hobbelt Maastricht op de 18e maart aan. Het gevecht om in de publiciteit te komen en liefst ook te blijven is begonnen. Maastricht van Nu wist de BN'er Harry Vermeegen te strikken. Voor een paar euro kun je Vermeegen laten zeggen wat je wil. Daar heb je helemaal geen AI voor nodig. Een mooi stuntje was het wel. We voorspellen dat de Pietje Bell van de Maastrichtse politiek Jo Smeets nog meer kwajongensstreken gaat uithalen. Want het moet anders!
En wie alle stemwijzers en kieskompassen invult, heeft het al gezien. De hondenbelasting zal ergens na 18 maart wel sneuvelen. En dat is in elk geval goed nieuws voor Tonnie van Mulken. Samen met haar Siberische husky Loeka staat ze op de campagneposter voor de Liberale Partij Maastricht. Voor één stem krijg je dus twee waakhonden van de lokale democratie. Ook als de temperatuur in de raadszaal weer eens tot ver onder het vriespunt daalt. En voor wie denkt dat-ie nog last heeft van carnaval, nee: deze husky's hebben twee verschillend gekleurde ogen. De Partij voor de Dieren wordt met deze poster wel een beetje publicitair overklast.
Ook Jeffrey van Wat is Loos ?! staat eigenlijk altijd wel een beetje in de campagnestand. En handig als hij is met AI, heeft hij altijd snel een beeld bij de hand om de campagnes 'smoel' te geven. OUD MVV TRAINER MAURICE VERBERNE & FC EINDHOVEN UIT ELKAAR, chocoladelettert Jeffrey. De trainer, die in 2023 MVV Maastricht naar de hoogste klassering van deze eeuw leidde, blijft onverminderd populair in Maastricht. MVV-supporters smeken al geruime tijd om een terugkeer van Maurice Verberne.
En als laatste, misschien hadden we ermee moeten beginnen, is er gedoe ontstaan over de volgorde waarin de politieke partijen hun pagina's krijgen in een door de raad betaald verkiezingsmagazine dat door de uitgever van De Nieuwe Ster (dat is De Media Experts BV) gemaakt wordt en in door de raad betaalde 90-seconden spotjes bij RTV Maastricht.
Zowel RTV als de uitgever van De Nieuwe Ster kozen ervoor om te loten voor toewijzing van de volgorde. De griffier van de raad werkte daar aanvankelijk con amore aan mee, maar werd al snel teruggefloten door een meerderheid van de raad.
Want die vindt dat op volgorde van grootte partijen de plekken verdeeld moeten worden. En u voelt hem misschien al aankomen. In een magazine liggen de grootste partijen het liefst voorin, dus beginnen we daar de volgorde met de grote partijen. Voor een magazine is dat overigens een stukje minder relevant dan voor RTV Maastricht. Alleen als je in een heel erg dik magazine van meer dan 96 pagina's ligt, wordt je achterin minder gezien, omdat niet iedereen zover doorbladert.
Bij RTV wordt elke dag één spotje van één partij in de caroussel gezet. En dan maakt het natuurlijk een wereld van verschil uit of je spotje vrijdag al te zien was, of dat je spotje wordt uitgezonden zo kort mogelijk voor de verkiezingen. En hier is nu de volgorde omgedraaid. Het uitzendschema begint bij RTV niet bij de grote partijen, maar bij de kleintjes. Dan ben je die filmpjes alweer vergeten voordat 18 maart in zicht komt. We kunnen daar heel veel van vinden en dat doen we ook, maar Sjiek&Sjoen is het zeker niet.
Nu we het daar toch over hebben: zijn we getriggerd om de volgende Thuis in Maastricht, het huis-aan-huisblad van de gemeente kritisch te bekijken. We voorspellen dat die keurig twee weken voor de verkiezingen op de mat ligt en het zou ons niet verbazen als de zittende wethouders mogen shinen.
Kim Jong-un uit Noord-Korea weet al lang: Verkiezingen met meer dan één kandidaat geven altijd gedoe.
