Inhoudsopgave
Gerbrand van den Eeckhout hield donderdagavond zijn maidenspeech. Hij wees er nadrukkelijk op dat het raadswerk maar lastig te combineren is voor tweeverdieners met een gezin, terwijl ook die vertegenwoordigd zouden moeten zijn in de lokale politie. Hij stuurde een opinie waarin hij daar nog wat dieper op ingaat en een mogelijke oplossing voorstelt.
Door Gerbrand van den Eeckhout
Afgelopen dinsdag werd ik namens de PvdA geïnstalleerd als het 59e raadslid van deze raadsperiode. Afgelopen donderdag mocht ik ook nog eens direct mijn maidenspeech houden in de raadzaal. Een hele eer natuurlijk. Het is goed gebruik dat je in je maidenspeech wat over jezelf vertelt, waar je vandaan komt, maar ook probeert te reflecteren en een spiegel voor te houden. En misschien zelfs wat te ‘prikkelen’, je mag namelijk niet onderbroken worden tijdens je speech.
Een jaar geleden had ik bij het vertrek van Maren Slangen ook al de mogelijkheid om plaats te mogen nemen in de raad. Na lang te hebben nagedacht, kwam ik tot de conclusie dat dit niet zou werken als jonge vader. Op dat moment was ik al vader van twee jonge kinderen en wist ik nog niet dat er een derde op komst was. Mijn vrouw is arts, een baan met lange werkdagen en weinig flexibiliteit, en hoewel we een groot genoeg sociaal vangnet hebben, wilde ik mijn kinderen ook wel kunnen zien elke ochtend en avond.
De gemeenteraad in Maastricht vergadert alleen altijd avonds vanaf 5 uur en vaak gaat het door tot laat in die avond. Dat vaak meerdere avonden per week. Dat wordt wel heel veel als een vergadering uitloopt, je ook nog met je fractie moet vergaderen én je met de burgers in gesprek wil gaan, zoals deze week in De Heeg.
Toen ik vorige maand opnieuw gevraagd werd, heb ik besloten om het tóch te doen tot de verkiezingen, omdat ik ook de verantwoordelijkheid voelde. Je staat niet voor niets op de lijst. Vanaf het moment dat ik ‘ja’ heb gezegd, bleek direct dat ondanks dat ik minder ben ga werken mijn verwachting klopte: deze week bijvoorbeeld ben ik maar één avond vroeg thuis geweest.
Ik doe het raadswerk met trots juist ómdat ik de burgers van Maastricht mag vertegenwoordigen, maar het is ook lastig, omdat het niet fijn is om het gevoel te hebben dat je je jonge gezin ‘in de steek laat’. Ik sta daar niet alleen in, uit onderzoek blijkt dat veel jonge ouders worstelen met de dubbelrol als ouders én als raadslid: “Ze worstelen met tijdgebrek, stress en gedragsconflicten als gevolg van de onvoorspelbare werktijden en hoge eisen van het raadswerk.”
Hoewel niet de hele oplossing, zou een stuk van die druk al verlicht kunnen worden door te kijken naar hoe dat gaat aan de overkant van de Maas, in het Gouvernement. Daar zijn vergaderingen van Provinciale Staten altijd op de vrijdag overdag. Dit zorgt ervoor dat je als jonge ouder makkelijker een dag minder kan werken terwijl er wél opvang geregeld is voor de kinderen en je alsnog s’avonds ze gewoon in bed kan leggen.
Want hoewel ik enorm uitkijk naar de komende twee maanden, hoop ik daarna niet meer van mijn kinderen te hoeven horen “Moet je vanavond weer weg papa?“
Hub Brandts
