Inhoudsopgave
De Servaasbrug slopen, de spoorbrug slopen, een muurtje van zeker tachtig centimeter op de oude kademuren in Wyck metselen, de 'puist' die bij De Griend de Maas insteekt weghalen, het Griendpark als 'hoge grond' nog verder verhogen. De dijken verhogen langs het nieuwe Limmel aan de Maas. Dijken verhogen bij Heugem. Een nevengeul graven om Borgharen en Itteren droog te houden. Je zou zeggen: hoeveel ingrepen moet je presenteren om de aandacht te krijgen van inwoners en lokale politiek?
ANALYSE
In het project Zuidelijk Maasdal wordt onderzocht welke combinatie van maatregelen, "kiezen uit kwaden", het meest effectief is om Maastricht veilig te houden voor hoogwater. Om de scheepvaart bij hoogwater veilig te houden. Om de natuur langs de Maas te ontwikkelen. En om de Maas in Maastricht te betrekken bij de stad.
"We kunnen werk maken met werk", zegt het Zuidelijk Maasdal. Wat daarmee bedoeld wordt is dit: als je de Maas meer ruimte wil geven, kun je ook de oevers en het gebied daarachter anders inrichten. Dat geldt voor de Maaskade waar de drugsboten liggen. Dat geldt ook voor de Maasboulevard die het Stadspark afsnijdt van de Maas. Als je daar gaat ingrijpen, kun je zorgen voor mooie wandelroutes langs de Maas. Dat geldt ook voor het Griendpark, toch een beetje een doods park. En je kunt de natuur verder ontwikkelen.
Ook hier zou je verwachten: de Maas ís Maastricht en alle argusogen zijn dus gericht op dit project. Belanghebbenden en een paar geïnteresseerde bewoners waren deze week wel aanwezig in Ipanema, het café bij het Bonnefantenmuseum, waar de laatste stand van zaken werd besproken. Twee journalisten waren er ook en twee raadsleden, Jo Smeets (Maastricht van Nu) en Nol Beckers (CDA).
Met alleen al de mededeling dat gekeken gaat worden naar de aanpassing van de Servaasbrug, werd communicatief de atoombom gedropt boven Maastricht. De Servaasbrug aanpassen? Dat is de stad rauw op het dak gevallen. Is de gemeente Maastricht betrokken bij dit plan?", wil de PvdA weten. De Maastrichtse politiek schitterde door afwezigheid. Het is de vraag wiens 'schuld' dat is. In elk geval was de boodschap dat het Zuidelijk Maasdal het aanzien van de stad gaat veranderen nog niet aangekomen. Dat de noodzakelijke aanpassingen om de Maas ruimer baan te geven en of te beteugelen niet alleen een risico is (muurtjes opmetselen), maar ook vele kansen met zich meebrengt: de stad veel mooier verbinden met de Maas. Nieuwe recreatie langs de Maas kan ontstaan.
Nu staat het spel op de wagen. We gaan toch niet de iconische Servaasbrug aanpassen, laat staan slopen? Dat is nu de heersende gedachte in Maastricht. Het is de begrijpelijke eerste emotie: kom niet aan de Servaasbrug! De sociale media zijn een echoput van die gedachte. Handen af van de Aw Brögk!
Het is aan het Zuidelijk Maasdal om nu communicatief heel snel op te schakelen. De doorgang van de gekanaliseerde Maas in Maastricht is zo smal, dat het er heel wat moet gebeuren. Met het hoogwater van 2021 ging het, relatief gezien, nog net goed. Het is niet de vraag of er een hogere aanvoerpiek van het water komt, het is de vraag wanneer die komt. Het water kan dan in de historische binnenstad snel opstuwen. En als dat gebeurt is Maastricht te klein. Hoe heeft dit kunnen gebeuren? Dan is er net zoveel emotie als nu rond de vraag over de toekomst van de Servaasbrug.
De vele techneuten in het Zuidelijk Maasdal gaan nog heel veel onderzoeken de komende jaren. Elk onderzoek kan een kleiner of groter stukje van de oplossing zijn. Hoe houden we Maastricht droog, hoe de scheepvaart veilig, hoe zorgen we voor robuustere natuur en hoe kunnen we de stad verbinden met de Maas? Voor de techneuten, waterspecialisten, architecten en iedereen bij het Zuidelijk Maasdal is de sense of urgency vanzelfsprekend. Dat geldt bepaald nog niet voor tout Maastricht.
Het Zuidelijk Maasdal zou er goed aan doen om snel veel effectiever te gaan communiceren. Een mooi voorbeeld is de manier waarop het projectbureau dat zich bezig hield met de ondertunneling van de A2 dat gedaan heeft. Dat was een schoolvoorbeeld van uitstekende overheidscommunicatie. Het zorgde ervoor dat er alle begrip was voor de overlast die de bouwwerkzaamheden met zich meebrachten. Alleen Desirée Florie, die daarvoor verantwoordelijk was, is uitgerekend een paar dagen geleden officieel met pensioen gegaan.
Namens Maastricht zit wethouder Hubert Mackus bij het project. Ook voor hem geldt: werk aan de winkel!
Van onze redactie
Maurice Ubags
Maurice Ubags
