Inhoudsopgave
Als je een paar dagen voor 1 april opeens berichten leest waarvan je denkt. Hè, dat is apart, pas dan goed op. Wij waren in ieder geval verbaasd over een bericht van meubelverkoper Jeroen Pans, die een carrière overweegt als melkboer. Een dag na de ondertekening van het Handelsverdrag met Australië, liet Pans weten de afgelopen maanden gewerkt te hebben aan uitbreiding van zijn assortiment. Hij wordt vanaf woensdag officieel importeur van kangeroemelk.
We weten niet hoe diep hij in de buidel heeft moeten tasten om importeur van supergezonde kangeroemelk te mogen worden, maar dat hij op 1 april start, vinden wij verdacht.
Wie ook diep in de buidel tastte tijdens de verkiezingscampagne was Kitty Nuyts, die zoals iedereen weet met 22 stemmen te kort na meer dan twee decennia niet meer terugkeert als raadslid en dat vindt Kitty niet leuk. Kitty denkt dat ze verloren heeft omdat honderden flyers van haar niet in de brievenbus, maar in de struiken belandden.
Ze betaalde 730 euro om de flyers te bezorgen, maar de bezorger was liever lui dan moe. Kitty denkt dat als de flyers wel waren bezorgd toch minimaal 22 mensen meer op haar gestemd zouden hebben. En dat is volgens haar geen grap.
Wel of geen grap zijn de aangekondigde uitbreidingsplannen van sterrenchef Hans van Wolde. Twijfel bij de redactie van Sjiek & Sjoen omdat helemaal uit het niets de aankondiging kwam dat Van Wolde vlak bij zijn sterrenzaak een bier- en eethuis heeft gekocht per 1 april en wie op 1 april iets doet, die roept argwaan over zich heen.
In eerdere interviews vertelde Hans van Wolde dat hij, nu hij over een paar jaar zestig wordt, het wat rustiger aan wil doen. Het tegendeel lijkt waar, want naast zijn restaurant Brut bouwt hij aan een hotel met 10 suites, een delicatessenwinkel en een lunchrestaurant en nu dus ook nog een bier- en eethuis. Het lijkt een beetje op Monopoly, want het voorheen zo rustige Reijmerstok is na de komst van Van Wolde behoorlijk drukker geworden en Van Wolde heeft dadelijk het halve dorp in bezit. Na een verbouwing zou de nieuwe zaak medio september/oktober onder de naam SILT opengaan, tenzij woensdag heel hard '1 april, kikker in je bil' klinkt.
Een tijdje geleden kwam Maastricht Marketing met het briljante plan om van Maastricht een Blue Zone te maken. Nu moet u weten dat er op de aardbol slechts vijf plekken zijn die je een Blue Zone zou kunnen noemen. In die gebieden is het aantal 100plussers heel hoog en dat zou verklaard worden door de gezonde levensstijl, de voeding, het klimaat en de gemeenschapszin. Laten we het maar meteen zeggen: Maastricht zal nooit een Blue Zone worden. Carnaval, Preuvenemint, Rieu. Het is hier bijna elke dag feest. Bier en bitterballen boven rauwe vis en water.
Dat we geen Blue Zone worden blijkt ook wel uit de horecazaken die zich hier vestigen. De volgende stap op weg naar een gezond Maastricht die niet echt helpt, is de komst van BelChicken, een fastfoodrestaurant voor de vette hap.
Het restaurant vestigt zich op de hoek van de Markt en de Spilstraat, waar in een grijs verleden een Mc Donalds zat. BelChicken verkeert straks in goed gezelschap van Frietje Reitz, Snackpoint, Burgerking, KFC, een hele rits pizzeria's en tal van eetcafés op de Markt. Geen Blue Zone, maar een Fastfood Zone.
Het helpt natuurlijk ook niet om een Blue Zone te worden als de Duitse tv-zender WDR afreist naar Maastricht om een reportage te maken van typische Maastrichtse gerechten als.......poffertjes! En wij maar denken dat we beroemd zijn om onze bloodweurs mèt appel en unne, hinnevideeke, unnesop en zoervleis. Vergeet al deze gezonde Blue Zone-gerechten, volgens de Duitse tv komen de toeristen massaal naar onze stad voor de overheerlijke poffertjes.
We keken even op toen we onder de Noorderbrug een soort tiny house zagen. Een klein vierkante bouwwerkje, afgewerkt met zwarte plastic en een rieten dakbedekking. Is dit nu de oplossing voor de woningnood? Nee, het blijkt het onderkomen te zijn van een dakloze, die nu niet alleen een dak boven zijn hoofd heeft, maar ook de beschutting van de Noorderbrug.
Overigens wie goed naar de foto kijkt, ziet dat wonen onder de brug populair is. Helemaal rechtsboven in de hoek zien we nog een onderkomen van een dakloze. Geen idee waarom hier gekozen is voor een schuilplek helemaal boven. Het lijkt ons lastig om die slaapplek te bereiken.
