Sjiek & Sjoen: Proefballon nieuwe coalitie al uitgelekt?

Sjiek & Sjoen raakt natuurlijk altijd aan de actualiteit in de stad. En zoals bekend: we zijn nogal eens te vinden in de anti-chambre, die letterlijk recht voor de echte politieke arena ligt. Het voorportaal van de hel als het ware. Soms dan toch. Maar dat 'anti' is niet bedoeld als 'tegen', maar meer als anti in anti-pasti. Iets wat vooraf aan het hoofdgerecht gaat. En nu we het toch over eten hebben: voor de fijnproevers is het ante-dateren en niet zoals hele volksstammen schrijven anti-dateren.

Maar goed, in de antichambre ontdekten we op de poort waar Petrus het kaf van het koren scheidt (ja, ja, uit het gouden korenaren schiep God de Maastrichtenaren) een tekening die we niet anders dan kunnen duiden als een proefballonnetje voor de samenstelling van de nieuwe coalitie. Het gaat erom wie waar mag gaan zitten in de raadszaal en wie waar moet gaan zitten. Over die indeling wordt serieus nagedacht.

Vanuit de voorzitter bekeken de nieuwe coalitiepartijen aan de linkerkant, vrijwel alles wat ook politiek links is: D66, Groenlinks en dan in de bocht PvdA. Aan de rechterkant het CDA, de SPM, - één stoeltje voor SAB - en in de rechterbocht de VVD. Dat wordt precies de coalitie, met uitzondering van SAB. Hoe dat zit, leggen we graag even uit.

Voor de trouwe watchers van de lokale politiek: SAB onderschreef vorige keer het coalitieakkoord maar gaf aan dat niet nog een keer te willen doen. Hij had er te weinig voor teruggekregen. We vermoeden dat Jos Gorren van SAB gepolst is om vice-voorzitter van de raad te blijven. Een mooie erebaan voor Gorren, als goedmakertje, als uitgestrekte hand van een oppermachtige coalitie naar de oppositie. Een van de eminences-grise van de raad die niet tot de coalitie behoort, mag vice-voorzitter worden. Kijk ons een lekker democratisch bezig zijn!

We kleuren de nieuwe coalitie nog even in, 25-14:

*Bovenstaande werd geschreven op donderdagmorgen. Niet wetende wat vrijdagmiddag de uitkomst zou zijn van de verkenner. Precies goed gegokt dus, schrijven we nu op vrijdag 3 april om 16.59 uur.

Uiteraard liep onze mailbox ook afgelopen week vol met tips. Zo ergeren bewoners in de Grote Looiersstraat en de Kleine Looiersstraat en bijvoorbeeld de Witmakersstraat zich aan de buitenlanders die hun auto parkeren op plekken voor vergunninghouders. Ze vragen zich af of de borden niet aangepast kunnen worden. Niet een hele grote 'zone P' en heel klein 'parking permits only', maar omgedraaid. Het lijkt een simpele oplossing, maar dat kan natuurlijk niet. Wegenverkeerswet enzovoorts.

Naar aanleiding van onze opinie over de macht van Welstand, de afdeling Cultureel Erfgoed die met alle geleden beleid de stad in een houdgreep kunnen nemen, kregen we nog een voorbeeld in de bus. Als Sjiek & Sjoen hebben we natuurlijk altijd bijzondere interesse in deze materie.

Hoi Maurice, je artikelen reeks over hoe het vergunningen en welstandsbeleid in Maastricht af en toe volledig doorslaat vind ik zeer lezenswaardig. Als ik mij goed herinner heb je ongeveer een jaar geleden geschreven over de afgeplakte ramen van de Poolse supermarkt tegenover de Colonel naast de tunnel. Niet mooi, in strijd met de welstand etc. De exploitant heeft de kleurige folies van de ramen moeten verwijderen. Het gevolg zie je op bijgevoegde foto. De koelingen van de versproducten staan met de achterkant naar de ramen. Fraai is anders. Hier zal de gemeente niets tegen kunnen doen. Mijns inziens had de exploitant een mooie oplossing gevonden. De gemeente schiet zich op deze manier in eigen voet. Kijk maar of je er iets mee kunt. Groetjes, Frans.

En nu we het toch over Welstand hebben, dan is er natuurlijk één ondernemer bij uitstek die de belichaming is van het moderne Paasverhaal. Tom Timmerman, euh Schilderman. Hij loopt al vier jaar lang met zijn eigen monumentale balken de Kruisweg in Maastricht. Na Pasen zal hij als verlosser verrijzen.

Bij de installatie van de nieuwe gemeenteraad vroeg Tiny Meese ons nog snel een groepsportret te maken. Ongetwijfeld als antwoord op een verhaal over de verdere kaalslag van haar partij PVM, nu na Kenneth Keersemeeckers die opstapte, ook de nummers 2 en 3 op de lijst geen burgerraadslid worden. Een foto zegt meer dan duizend woorden. Het team-PVM kan wel een Billy Ocean-stormpje doorstaan. When the going gets tough, the tough get going:

Voor de lokale bloemisten mogen er natuurlijk elk jaar gemeenteraadsverkiezingen zijn. Ook een mooie bos voor Manon Fokke.

Bij de SP gaan ze liever nog steeds naar de groentenboer. Die verkoopt je immers de beste vuurrode tomaten.

D66 kon er nog de humor van inzien, maar met name het CDA was niet blij met onze Piemelgate-onthulling. Twee raadsleden die van een groene fallus een CDA-gift maakten: de kleurige Henri Bontenbal. Of beter gezegd: Bontenballen. We zullen u besparen wat we allemaal aan ideeën kregen voor deze rubriek. We gaan wel over vier jaar checken of Easy Toys niet toch stiekem sponsor is geworden van de nieuwe campagne van de Christendemocraten. Case closed.

En als de raad in een studentenstad afscheid neemt, dan kun je erop wachten. Een cantus, een studentikoze zangavond. Dat zag er zo uit:

Hoewel de wijn rijkelijk vloeide bij het afscheidsdiner in de hal van het stadhuis, was de tekst niet van universitair- maar meer van kleuterklasniveau. Maar ja, met zes zetels voor D66 en een D66-minister die vindt dat je een titel moet krijgen als je maar hard genoeg je best doet, mag dat niet verbazen.

Dat ze de bodes bedankten was zeer terecht: die moesten laat op de avond nog op zoek naar de laatste flessen wijn in het stadhuis.

We kunnen afsluiten met iedereen fijne Paasdagen te wensen. In het stadhuis hebben ze de lente nu ook definitief binnengehaald.