Inhoudsopgave
Mooie discussies bij de Universiteit Maastricht. In een 'Lokaal overleg' tussen medewerkers en college van bestuur is besproken wat te doen met de hoge brandstofprijzen aan de pomp. De redactie van universiteitsblad en -site Observant maakt altijd mooie verslagen van die vergaderingen.
Column
“Moeten we, nu de brandstofprijzen stijgen, niet iets doen aan de reiskosten van mensen in de lagere loonschalen?” FNV-Lid Roy van Kessel breekt een lans voor de huismeesters en receptionisten die niet de luxe hebben om thuis te werken en voor wie het openbaar vervoer ook geen uitkomst biedt.
Vicevoorzitter van het college van bestuur Jan-Tjitte Meindersma is bereid graag mee te denken en onderzoek te gaan doen. Maar één moeilijkheid is bijvoorbeeld al hoe je één specifieke groep kunt compenseren. Dergelijke compensaties gelden vaak gelijkelijk voor alle medewerkers.
Een andere medewerker brengt nog een ander bezwaar in tegen een tegemoetkoming voor een hogere rekening aan de pomp, waarmee de universiteit immers "de fossiele industrie zou spekken."
Opmerkelijk: Niemand heeft het er kennelijk over dat Maastricht op een steenworp afstand ligt van de Belgische grens, waar de prijzen aan de pomp lang niet zo hoog zijn opgelopen als in Nederland. Waar alle slimmeriken natuurlijk hun auto volgooien.
