Inhoudsopgave
Het nieuws van de aanhouding van Ton G. op verdenking van betrokkenheid bij de dood van zijn vriendin Freek Boel, komt in Maastricht hard aan. Zijn vrienden van De Clochards zijn in schok door het nieuws, "maar we weten niet wat er is gebeurd," laat Bary Berghmans namens de vriendengroep weten.
De Clochards vormen een hechte vriendengroep die al 44 jaar met carnaval in Maastricht van de partij is. Dat een van die vrienden, Ton G., nu vastzit is ingeslagen als een bom. "We weten niet wat er is gebeurd, dat is aan de politie om uit te zoeken," vertelt Bary Berghmans, "maar dit is natuurlijk iets wat niemand had verwacht en niemand zag aankomen. Nogmaals er is nog helemaal niks bekend van wat zich heeft afgespeeld in hun huis. Er wordt veel onzin verteld, maar laten we het onderzoek afwachten. De vriendin van Ton was ook een goede vriendin van alle Clochards. We hebben een vriendin verloren. Het is afschuwelijk wat we meemaken," zegt Bary.
Autopsie
Het was Ton G. zelf die in de vroege ochtend van 20 juli vanuit zijn villa aan de Oude Baan in Maasmechelen de hulpdiensten belde omdat zijn vriendin Freek Boel geen teken van leven meer vertoonde. Een dag eerder, op zondagavond 19 juli, waren Ton en Freek nog bij het laatste concert van André Rieu op het Vrijthof. Ergens in de nacht is Freek Boel overleden, maar hoe dat is nog niet bekend. De Belgische politie had wel vrij snel twijfels over de verklaringen van Ton G. en nadat autopsie werd gedaan op het lichaam van Freek besloten de onderzoekers Ton G. aan te houden op verdenking van betrokkenheid bij de dood van zijn 69-jarige vriendin.
Ton G., telg uit een zeer succesvolle Maastrichtse ondernemersfamilie viert vandaag zijn 76ste verjaardag in de gevangenis van Hasselt. Hoewel G. slechts verdachte is lijkt het er wel op dat de Belgische onderzoekers voldoende aanwijzingen hebben gevonden die het noodzakelijk maakten om Ton G. te arresteren en verhoren.
De Maastrichtse ondernemer verdiende zijn vermogen in de textielhandel. In het familiebedrijf Wiener Fashion waren ook zijn broers actief. Het bedrijf werd groot door de inkoop van goedkoop textiel zoals sokken, onderbroeken en handdoeken uit landen als Bangladesh. In Nederland werd dit verkocht aan grote landelijke ketens. Ton was al langere tijd uit het bedrijf en met pensioen.



