Inhoudsopgave
"Een absurditeit". Zo noemt wethouder Jeroen Hoenderkamp de bestaande situatie dat als Maastricht malafide zorgverleners ontdekt, ze de namen daarvan niet mag doorgeven aan buurgemeenten.
Hoenderkamp zei tijdens de domeinvergadering dinsdagavond die ging over de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO) dat hij de grenzen van de wet wil opzoeken om te kijken wat er te doen is tegen malafide zorgverleners.
Hij reageerde op geluiden uit de gemeenteraad, onder andere van Volt en D66, dat de overheid meer moet uitgaan van vertrouwen en niet moet sturen vanuit wantrouwen.
Hoenderkamp: "Er is een schrikbarende omvang van de zorgfraude die jaarlijks kan oplopen tot 11,5 miljard euro. Dat is veel te serieus om daarvan weg te kijken. De meeste zorgfraude vindt plaats in PGB-land, waarvan het grootste deel in beschermd wonen-land. Dat gebeurt bij mensen met autisme, bij mensen met licht en ernstig verstandelijke handicaps. Soms is de zorg niet rechtmatig, soms is er sprake van ronduit schandalige zorg."
De WMO-consulenten van de gemeente hebben de opdracht om te kijken of degene die een aanvraag voor ondersteuning indient, in staat is zelf te beoordelen of hij de zorg krijgt die hij heeft afgesproken. "Als de zorgvrager daartoe niet in staat is, kijken we of er iemand in de omgeving is die kan helpen. We kunnen geen ondersteuning weigeren, maar we moeten echt voorkomen dat kwetsbare mensen die soms tienduizenden euro's zorgbudget krijgen slachtoffer worden."
Maastricht heeft inmiddels voldoende consulenten op de WMO uit te voeren, maar de handhavings-capaciteit om fraude tegen te gaan is nog niet op orde. Hoenderkamp: "Daarvoor kom ik bij de raad terug."
De nieuwe WMO-verordening gaat vanaf 1 april in. Mensen die nu al in een traject zitten om een ondersteuning te krijgen of mensen die al lang gebruik maken van de WMO, blijven hun oude vergoedingen houden. Voor nieuwe aanvragen gaat een lager tarief gelden dat aansluit bij het minimumloon.
Hoenderkamp: "De nieuwe PGB-0tarieven (Persoons Gebonden Budget, red.) zijn lager. We gaan met twee tarieven werken. Informele zorgers zoals de buurvrouw, de dochter of het nichtje krijgen minimumloon. Dat geldt voor alle nieuwe klanten. Mensen dien nu al een tarief hebben, houden dat. Ook na herindicatie. We hebben gekozen voor rechtszekerheid voor mensen die het nu al hebben. Dat is een politieke keuze. Als de raad dat anders wil, moet ze een motie indienen."
De nieuwe WMO-verordening is overigens een zogenoemde open einde-regeling. Dat betekent dat de gemeente niet kijkt naar het beschikbare budget, maar alleen naar de vraag of een aanvraag gehonoreerd moet worden. Als de regeling financieel uit de hand loopt, zal Hoenderkamp daarmee terugkomen bij de raad. In dat geval moet eerst de verordening aangepast worden om de uitgaven te beteugelen.
Maastricht heeft in het verleden slechte ervaringen opgedaan met open einde-regelingen in het sociaal domein. In 2019-2020 waren er grote tekorten. In 2021 lag er een bezuinigingsopdracht van ongeveer 23 miljoen euro binnen het sociaal domein. Het staartje van die bezuinigingsopgave werkte door tot vorig jaar.
Van onze redactie
