Inhoudsopgave
Hele generaties in Maastricht zijn er mee opgegroeid: de poppenkast van Ruben Komkommer. Vijftig jaar geleden kwam hij naar Maastricht om er nooit meer weg te gaan. Donderdag werd hij in het zonnetje gezet, omdat hij exact vijftig jaar geleden in Maastricht begon met Rubens' poppentheater.
De 73-jarige Amsterdammer was met een smoes naar restaurant Harry's gelokt en werd daar verrast door Sheila Oroschin, die het initiatief had genomen voor de feestelijke bijeenkomst en door wethouder Frans Bastiaens. Oroschin wilde het 50-jarig jubileum van Ruben niet zo maar voorbij laten gaan en daar sloot de wethouder zich bij aan. De wethouder herinnerde zich nog hoe Ruben Komkommer in 1976 begon op het Amorsplein. "Ik werkte als student in de horeca en Ruben had daar een perfecte plek in het midden waar de kinderen omheen zaten."
Vergunning
In vijftig jaar is veel veranderd. Ruben: "Het Amorsplein is nu een terrassenplein daar is geen plek meer voor poppenkast. Het is voor mij als poppenspeler sowieso lastig om buiten in de openlucht mijn poppenkast neer te zetten. Het aanvragen van een vergunning duurt lang en kost geld. Dat geld heb ik niet. Ik speel nu nog drie of vier keer per maand, maar dan altijd op uitnodiging. Bij feesten of als ik kan aansluiten bij een ander evenement zodat ik zelf geen vergunning hoef te betalen. Met kerst kan ik misschien twee dagen in Hoensbroek spelen, dan kan ik wat verdienen om de winter door te komen."
Heimwee naar zijn geboortestad Amsterdam heeft hij nooit gehad. "Ik ben naar Maastricht gekomen en voelde me meteen thuis. Ik ontdekte later dat mijn familie uit Zuid-Limburg komt, uit Eijsden."

Toneelacademie
Dat hij poppenspeler zou worden lag niet meteen voor de hand. "Ik ben iemand van twaalf ambachten en dertien ongelukken. Ik kwam naar Maastricht om naar de Toneelacademie te gaan. Ik werd niet aangenomen. Ik probeerde de lerarenopleiding Pabo, maar vond het helemaal niks. In Amsterdam ben ik nog een tijdje kok geweest in het café waar Ramses Shaffy veel kwam. Op een gegeven moment vroeg mijn vader wat ik voor mijn verjaardag wilde hebben. Ik zei toen doe maar een stapel hout. Daar bouwde ik mijn eerste poppenkast van."
Opvolger
Het vak van poppenspeler is een uitstervend vak. Wethouder Bastiaens ging in op de grote betekenis die Ruben met zijn kleine poppenkast heeft voor de stad. "Maastricht heeft je omarmd. We hebben hele grote culturele instellingen, maar jouw poppenkast is zeker van net zo'n groot belang voor de stad. Kinderen maken voor het eerst kennis met theater door jou. Het zou jammer zijn als het verdwijnt," zei de wethouder. Ruben Komkommer is hoopvol. "Ik ken een poppenspeler bij het Magisch Theatertje. Die is heel goed, dus wie weet is er na mij een opvolger, maar voorlopig blijf ik doorspelen zolang het kan."


