Oud-advocaten hakken op elkaar in, begraven uiteindelijk strijdbijl

Inhoudsopgave

Het was dinsdagmorgen voor de kort geding rechter in Maastricht de zoveelste spoedprocedure tussen de oud-advocaten Rob Bedaux en Jay Mookhram. Ooit oud-kantoorgenoten nadat in juli 2020 het kantoor van Bedaux fuseerde met Cogens Advocaten waarvan Mookhram de oprichter was. Bedaux en Mookhram maakten elkaar over en weer weer verwijten, maar begroeven uiteindelijk de strijdbijl.

Deze keer was het geding aangespannen door Bedaux. Hij eiste opheffing van een beslag dat Mookhram op een bankrekening van Bedaux had laten leggen. Mookram wilde zo een eerdere proceskostenveroordeling van Bedaux van 8900 euro incasseren. Dat lukte ook: de deurwaarder en in navolging daarvan de ABN bank hadden het executoriale beslag al uitgevoerd en het geld overgemaakt naar Mookhram.

Die proceskostenveroordeling ging over weer een eerder vonnis waarbij Bedaux de rechtszaak had verloren. Beide juristen spraken na dat vonnis af dat Bedaux zou afzien van een hoger beroep in die zaak, als Mookhram de proceskostenveroordeling zou laten vallen en hem een zogenoemde akte van cessie zou geven, waarmee Bedaux nog zou kunnen proberen geld van defensie te kunnen vorderen. Bedaux zou op zijn beurt binnen enkele dagen een beslag op de woning van Mookhram opheffen.

Omdat Bedaux niet tijdig het conservatoir beslag op de woning had opgeheven, besloot Mookhram dat de deal van tafel was en incasseerde hij tegen de gemaakte afspraak in alsnog de proceskostenveroordeling.

Omdat het beslag niet meer bestaat kan Bedaux in kort geding geen opheffing daarvan vorderen, zo betoogde Mookhram. "Een nodeloze procedure." Mookhram vorderde daarom ook voor dit kort geding een proceskostenveroordeling van Bedaux.

Bedaux vorderde subsidiair dat Mookhram die 8900 euro zou terugbetalen aan hem. Een beslag bij Mookram was nodig om zeker te zijn van betaling als Mookram het kort geding zou verliezen. Mookram: "Dit is een geldvordering, waarvoor geen spoedeisend belang is. Die hoort niet thuis in een kort geding. Bedaux moet daarvoor maar een bodemprocedure starten." Volgens Mookhram zou Bedaux misbruik van recht maken en ook de rechter niet volledig informeren.

Tijdens de behandeling van het kort geding vlogen de verwijten weer door de rechtszaal. Bedaux liet zich ontvallen dat hij "voor driehonderdduizend euro benadeeld was door meneer" doelend op Mookhram. Even later repte hij dat Mookhram "75.000 euro verduisterd heeft van mijn rekening." En nu had hij dit geding moeten starten om te voorkomen dat hem weer "8900 euro zou worden ontfutseld", stelde Bedaux.

Waarop Mookhram reageerde door te stellen dat Bedaux die opmerking over die verduistering als advocaat niet kan maken. "Dat is onvoorstelbaar. Als dat in het verslag van deze zitting wordt opgenomen, kan ik daarmee misschien naar de deken." Rechter De Bruijn: "Ik kan meneer Bedaux geen pleister op zijn mond plakken. Het gaat het ene oor in en het andere uit. Maar als u dat klachtwaardig vindt..."

Mookhram permitteerde zich een cri de coeur: "Ik heb ontzettend veel last gehad van wat allemaal gebeurd is. Ik kan het niet gebruiken dat een oud-kantoorgenoot me blijft lastigvallen. Ik hoop dat dat nu afgelopen kan zijn. Rob laat die onzin achterwege. Ga jouw weg, ik ga mijn weg. Ik hoop dat je hetzelfde doet. Ik hoop dat meneer kan vergeten. Als hij niet kan vergeten, dan wil ik weer een proceskostenveroordeling. Ik heb nieuw werk en nieuwe verplichtingen. Dit geding heeft me ook weer anderhalve dag gekost."

Rechter B. de Bruijn merkte op dat het eigenlijk om een hele simpele zaak gaat, die door beide juristen moeilijk wordt gemaakt. "U hebt een afspraak gemaakt om van elkaar verlost te worden. U bent allebei ervaren jurist, u weet dat u de gemaakte afspraak moet nakomen. Die verplichting geldt ook als de ander zijn deel niet meteen nakomt."

Rechter De Bruijn deed een bijna ultieme poging om Bedaux en Mookhram hun strijdbijlen te laten begraven. Hij polste of beide kemphanen nog steeds het liefste van elkaar verlost wilde worden. Dat was zo. Waarna de Bruijn vooruitblikte op een eventueel vonnis.

Dat zou erop neerkomen dat het door Mookhram gelegde beslag niet meer bestaat en dus simpelweg niet opgeheven kan worden. Het door Mookhram langs die weg geïncasseerde geld, zou volgens de rechter uiteindelijk wel een keer terug moeten naar Bedaux. De Bruijn: "Spoedeisend belang en de zekerheid van een vordering zijn twee communicerende vaten. Het spoedeisende belang is minder, maar de zekerheid van de vordering van Bedaux is groot. Dus die zou toch toegewezen kunnen worden."

De rechter liet weten bij die afweging mee te nemen wat Bedaux kort daarvoor had gezegd. Dat was dit: "Ik heb mijn kantoor overgedragen aan Mookhram. Ik ben met pensioen en de klanten zijn ook overgedragen. De pensioenopbouw is mij weggenomen. Ik heb dit bedrag echt nodig."

Het appèl van de rechter op beide juristen had effect. Beide partijen troffen buiten de rechtszaal een regeling die, omdat de pers de zaal verliet, op hun verzoek alsnog in een vonnis zal landen. De strijdbijl lijkt daarmee begraven.