Inhoudsopgave
Paosmaondag trok bij Slevrouwe de sacremintspercessie weer oet. Hiel väöl lui waore in de mès en stoonte naoderhand langs de kant um de percessie veurbij te zien trekke. ’t Is ummer hiel bezunder es ’t genadebeeld vaan de Sterre der Zee door de aw straote vaan eus gooj stad trek. Dat deit de lui get want de Mestreechtenere höbbe ’n bezunder relatie mèt ’t meujerke vaan Slivvenier.
Hermenie Kunst door Oefening, beter bekint es KDO, späölde ‘ne sjoene Spaonse percessiemars dee väöl indrök maakde bij de lui. Väöle spraoke naoderhand euver dat meziekstök en tot ze de sjevraoje devaan hadde gekrege. Ouch Sint Lambertus trok mèt en netuurlek waors ’t Zwart Kruus vaan Wiek ouch present. Oonder d’n hiemel leep menier pestoer en heer verruilde vaan plaots mèt vicares-generaol vaan ’t bisdom, pestoer Harry Quaedvlieg.
Ummer bezunder is ’t gegeve es de percessie op twiede Paosdaag door de Haorstraot (Havenstraat) trekt. Bewoener Ton Cremers wèt dao al jaore get bezunders vaan te make. Langs ’t appartemintsgebouw koume banniere te haange in de stadskleure en mèt ’t waope vaan Mestreech. In de straot lègk heer veer karpètte deneer en veur de rès koume hoonderde blomme op de grond te ligke. Väöl tulpe, get roeze en aander kleingood. ’t Is prachteg um te zien en deit ’n aw traditie däög um Slivvenier te ier aon te doen um euver e blommekarpèt te loupe door de straote. Ton had dit jaor koste noch meujte gespaord en ’t zaog geweldeg oet. Veurziechteg trokke de percessiegengers door de Haorstraot en niemes wouw op de blomme trejje. ’t Is te hope tot dees sjoen traditie nog jaore in stand gehawwe kint weure.
Nao d’n Tantum Ergo en de zege mèt ’t Allerheilegste waore väöl lui te vinde in de pandhoof vaan de basiliek boe, bij good christelek gebruuk, e gleeske gedronke woort en ouch e klein hepke te kriege waors. Ederein stoont nao te genete in ’t zönneke en waors content mèt zoe’ne sjoene weerdevolle mörge.
sMiddags zaoge veer ’ne jong door de Klein Stokstraot loupe mèt ’n zien han e blösseke blomme die in de Haorstraot op de grond hadde gelege. Dee jong had ziech e boekètsje opgeraap um, zoe dachte veer, mèt nao hoes te numme.
Op de Aw Maosbrögk kaom heer evels ze vriendinneke tege en booj heer häör ’t boekètsje aon. Zelde höbbe veer e meideke zoe zien straole bij zoe e leef memint. Tot häöre vrund of leefste häör e blömke aonbooj en häör e leef punneke debij gaof maakde ’t tot e hiemels memint.
De percessieblomme vaan Ton hadde gein sjoener bestumming kinne kriege.
Van onze redactie
