Inhoudsopgave
"Ik snap dat zo'n onderwerp aansnijden op een feestdag niet zo goed ligt. Maar abortus is een serieus probleem, 25.000 abortussen in Nederland per jaar. We moeten om een moeder heen gaan staan om haar te helpen en haar de moed te geven haar kind uit te dragen. Als het menselijk leven begint, heeft het ook recht op leven vanaf het begin. Dat mensje heeft een eigen hart, eigen hersens, eigen bloedsomloop, eigen DNA. Abortussen worden gepleegd, juist omdat moeders dat mensje niet willen."
Hulpbisschop Everard De Jong haalde tijdens de recente drukbezochte viering van Maria ten Hemelopneming in de Onze Lieve Vrouwebasiliek uit naar moeders die een abortus laten plegen. "Ik heb een uitspraak aangehaald van moeder Theresa, die ze gedaan heeft toen ze de Nobelprijs voor de Vrede kreeg. Abortus is de grootste bedreiging voor vrede. Want als een moeder haar eigen kind kan doden, wat kan de vijand dan nog doen dat erger is? Ik ga graag met iedereen in gesprek over die uitspraak."
De Jong reageerde met zijn uitspraak op de politieke discussie over het afbreken van een zwangerschp tot de 24e week. "Het standpunt over abortus is niet alleen mijn standpunt, dat is het standpunt van de hele kerk. Paus Johannes Paulus-2 had het er bijna elke maand over. Kennelijk zijn we het niet meer gewend om dat te horen."
De Jong: "Ik zag dat één vrouw de viering verliet. Day kan. Ik weet de reden niet, misschien moest ze naar het toilet. Meer heb ik niet gezien. Na afloop kwam een andere vrouw naar me toe. Ze zei dat ik vrouwen die een abortus hebben laten plegen een schuldgevoel heb aangepraat. Wat ik ook had moeten aangeven is dat er altijd vergeving mogelijk is. Ik weet overigens dat veel vrouwen die een abortus hebben laten plegen daar hun hele leven een schuldgevoel over hebben."
De hulpbisschop blijft strijdbaar als het gaat om medisch-ethische kwesties. "Wat de regering nu wil doen met experimenteren met embryo's die we ook nog zelf kweken. Ik ben daar ontsteld over."
De Jong heeft inmiddels contact gehad met het bisdom. Het kent de reactie van het bisdom dat tegenover De Limburger verklaarde "dat de hulpbisschop zich inmiddels realiseert dat zijn woorden hard kunnen zijn overgekomen, maar dat hij geen mensen wilde kwetsen. Hij wilde alleen de waardigheid van het ongeboren leven verdedigen."
De preek van Everard de Jong:
De eerste lezing: Apok. 12… En er verscheen een groot teken aan de hemel: een vrouw, bekleed met de zon, de maan onder haar voeten en op haar hoofd een kroon van twaalf sterren. Ze was zwanger…
Tekenen des tijds…
Een groot teken verscheen. Dat doet ons denken aan
“De Farizeeën en Sadduceeën kwamen Hem op de proef stellen door te vragen hun een teken uit de hemel te laten zien. Maar Hij gaf hen ten antwoord: “Des avonds zegt ge: Het wordt mooi weer, want de hemel is rood. En bij zonsopgang: Vandaag komt er storm, want het rood van de hemel ziet er onheilspellend uit! Dus het aanzien van de hemel weet ge wel te beoordelen; kunt ge het de tekenen der tijden dan niet? (Mt. 16,1-3)”
Een teken aan de hemel…
Wat zijn onze tekenen… Van de week … Eclips… zon bedekt door de maan… Wat betekent dat? Een teken verwijst naar iets…
Protestanten zullen misschien denken aan katholieken: de maan, Maria, die het licht ontvangt van de zon, bedekt nu zelf de Zon, de Zoon… Bij O.L. Vrouw, Sterre der Zee, vergeet men tot Jezus te bidden… Maar de maan baarde de zon… En hier vieren we de H. Mis, Maria leidt tot Jezus…
Is het een teken van zons- ja Godsverduistering?
Wat heeft de zonsverduistering dan te betekenen…? Wat betekent het dat de zon niet meer straalt? Dat zelfs de maan geen licht meer geeft, omdat dat wordt teruggekaatst… Wat is de zon anders dan God? Wat is de wereld zonder licht, zonder evangelie, zonder God, zonder liefde? Blijkbaar kan de zonsverduistering worden gezien als een soort van Godsverduistering… God telt niet meer…
Wat gebeurt er met tijdens een godsverduistering? Dan komt de mens centraal te staan. Dan overwint het Ik, het “dikke ik” zoals sommige filosofen dat noemen. En dan is er niet zoveel plaats voor anderen…
Waarvan is dat het teken? De kleinen en zwakken moeten het ontgelden… Die ziet men niet meer zitten.
Vandaag in het Evangelie echter wel… In het evangelie van Lucas 1,39-45 komt Maria, met de pas een paar dagen tevoren ontvangen Jezus in haar schoot bij Elisabeth, haar nicht, op bezoek die 6 maanden zwanger is van Johannes de Doper. Twee ongeborenen herkennen elkaar… En Johannes springt in de moederschoot op van vreugde. 24 weken oud… Daar begint de toekomst van het heil. Heel klein…
Het doet ons denken aan de waarde van ongeborenen. Die echte mensen zijn. Jezus zei: “Hoedt u ervoor een van deze kleinen te minachten, want ze hebben engelen in de hemel die voortdurend het aangezicht van de Vader aanschouwen… Hun aanstoot geven verdient de molensteen om de hals….” (Mt. 18,1-6).
Een teken kwam op April 24, 2007, op de dag dat in Mexico-city de abortuswet werd aangenomen. Op de afbeelding van Maria van Guadalupe, een wonderlijke afbeelding uit 1531, die helemaal verwijst naar de eerste lezing van vandaag, verscheen op de plaats van de moederschoot van Maria een uur lang een fel licht in de vorm van een embryo.
Betekenisvol is wat er nu nog steeds in onze samenleving speelt, waar allerlei grenzen voor het mogelijk doden van ongeborenen en ouderen nog steeds worden opgerekt… Ook bij ons is er een strijd gaande om de allerkleinsten… Hoe is het mogelijk dat men de tijd wil handhaven waarop men nog een abortus wil toestaan, 24 weken, terwijl dezelfde kindertjes met 22 weken levensvatbaar zijn? Hoe kan het dat men nu ziekenhuizen vraagt om late abortussen, na 24 weken, te doen, om te zorgen voor een spreiding van gewetensbezwaarden… Wat gebeurt er met onze samenleving wanneer men embryo’s kan kweken voor experimenten? Kan men nog dieper zakken…? Het meest waardevolle, onschuldig menselijk leven, instrumentaliseren we. Men zal er goede doelstellingen voor hebben. Maar mensen kunnen nooit als middel dienen. Het doel heiligt niet de middelen. Het menselijk leven is onaantastbaar, vanaf het begin.
U weet dat moeder Theresa bij de acceptatie van de Nobelprijs gezegd heeft dat abortus de grootste bedreiging is voor de vrede. “The greatest destroyer of peace today is the cry of the innocent unborn child. For if a mother can murder her own child in her own womb, what is left for you and for me to kill each other?”
Zijn we, kortom, zelf tekenen van hoop!
Welke andere tekenen zien we aan de hemel…? “En er zullen tekenen zijn aan zon en maan en sterren, en op de aarde radeloze angst onder de volken vanwege het bulderen van zee en branding, terwijl de mensen bezwijmen van vrees en angst voor de dingen, die over de wereld komen. Want de machten der hemelen zullen wankelen” (Luc. 21,25vv.).
Dat is inderdaad een ander teken aan de hemel… Hoe lang kijken we al uit naar regen? Bidden we nog om regen? Vgl. de regendansen in Afrika en Noord Amerika… Vgl. Mgr. Wiertz, die tijdens een missiereis in Afrika (Ghana) hoorde dat hij in de Mis meer water moest sprenkelen op mensen. Is dit niet het teken ervoor dat onze levenswijze ervoor zorgt dat de prachtige balans van de wereld begint te wankelen? Moeten we niet meer bidden… Moeten we niet echt meer doen aan het milieu?
Van onze redactie
Maurice Ubags
