Populierstraat 106 bestaat, maar niet voor de gemeente

Sylvain Rooijen en zijn broer Gilbert zijn er helemaal klaar mee. Al 2,5 jaar proberen ze een huisnummer te krijgen voor Populierweg 106 in Limmel. Het huisnummer bestaat in de praktijk al sinds 2009, maar administratief bij de gemeente bestaat het niet.

Sinds 2009 is het huis gsplitst en wordt er ook via de BSGW gemeentelijke belasting voor betaald, is er apart water en is de stroom apart. Na het overlijden van pa willen de broers het pand verkopen. Er is één probleem: de gemeente werkt niet mee aan het verstrekken van een apart huisnummer.

2,5 jaar geleden begonnen de broers met de verkoop. Althans, dat wilden ze. ze hebben allebei een eigen huis en moeder zit in een verzorgingstehuis. "We willen verder met ons leven, maar we lopen nu tegen een muur bij de gemeente op", zegt Sylvain.

Na lang debatteren stemde de gemeente in met het principe dat nummer 106 ook voor de gemeente een eigen husnummer krijgt. Het gaat om een aangebouwde woning met een eigen tuin die uitkomt op de Askelonstraat achter de voorwoning 108. Toen de gemeente daarmee akkoord was, kwamen andere beren op de weg. Voor de aanvraag van het huisnummer doet de gemeente nu alsof het om een nieuwe omgevingsvergunning vraagt.

Sylvain: "We moesten drie weken lang op drie vaste momenten in de week foto's maken van alle parkeervakken en de geparkeerde auto's in de straat. Dat hebben we graag gedaan. De buurt kent ons, dus ze wisten dat het hier niet om een stel gekkies ging. We hebben alle foto's keurig ingeleverd. Er is eigenlijk altijd plek zat. Van de hele rij huizen aan de overkant heeft maar één gezin een auto. Je kunt hier altijd parkeren, we hebben hier gewoond sinds de jaren-80."

Wie denkt dat de gemeente snel de omgevingsvergunning zou verstrekken heeft het mis. Sylvain: "We kregen een nu de opdracht om in een straal van 200 meter om het huis een parkeerdruk onderzoek uit te (laten) voeren. Toen is er iets geknapt bij ons. Dan heb je het werkelijk over half Limmel."

Citaat uit een recente mail van de gemeente: "De bewijslast voor het aantonen dat de parkeerdruk niet is toegenomen door de woningsplitsing ligt bij de initiatiefnemer. Op welke manier de bewijslast wordt aangeleverd is aan de initiatiefnemer, waarbij wij adviseren om een parkeerdrukmeting door een erkend bureau te laten uitvoeren. Dit is echter niet verplicht. Vanuit de gemeente beschikken wij niet over parkeerdrukgegevens van deze locatie om dit zelf aan te tonen."

Sylvain heeft zich nu gewend tot Jo Smeets van Maastricht van Nu en Mat Brüll van het CDA. En sinds dinsdagmiddag ook tot de lokale media. Sylvain: "We weten gewoon niet meer waar we aan toe zijn. Dit kan toch niet waar zijn? Gelukkig willen Smeets en Brüll ons helpen. Ik begrijp het niet: de stad heeft dringend woningen nodig, hier staat er één die wij graag willen verkopen. Als ze belasting kunnen innen, dan is het wel een eigen huis, maar als wij willen verkopen dan is het dat ineens niet."

Wat Jo Smeets ook niet begrijpt. "In de jaren-70 heeft hier een supermarkt gezeten die de huisnummers 106 en 108 heeft samengevoegd tot één pand. Ik neem aan dat de parkeerdruk van zo'n lokaal supermarktje hoger zal zijn geweest dan wat die nu is. Komt bij dat de mensen zelf al een inpandige garage hebben op 106, waar plek is voor twee auto's. Ik heb contact met wethouder Guiseppe Noteborn. Die verschuilt zich achter de opvatting dat hij alleen maar beleid van de raad uitvoert. Ik zou zeggen: kom nou eens gewoon achter je bureau vandaan en kom hier eens kijken. Dan snap je het meteen."

De gemeente heeft nog niet gereageerd, maar is bezig een reactie voor te bereiden.