Mag Maastricht een beetje op Willemstad gaan lijken?

Inhoudsopgave

"Dit is weer zo onvoorstelbaar, truttig kneuterig Nederlands. Regeltjes-terreur. Misschien moeten onze ambtenaren eens in een normaal land gaan kijken. Daar zijn kleuren in het straatbeeld heel normaal." Het is één van de meer dan honderd reacties die we kregen op het verhaal over het roze geschilderde huis van Onno Menger in de Stationsstraat.

Als Menger aan kan tonen dat het huis al veel eerder deze roze kleur heeft gehad, dan kan de schilderbeurt alsnog gelegaliseerd worden. Zo niet, dan zit de gemeente op het handhavingsspoor. Een monument in Maastricht mag je niet zomaar een willekeurige kleur geven. De mensen die reageerden op het verhaal vinden in grote meerderheid dat de roze kleur geen enkel probleem is. Een enkeling ziet liever een strikt kleurenbeleid, bang dat het anders een kermis gaat worden in de stad.

We vroegen Lynn Booten de stad in te gaan om foto's te maken van gekleurde panden. We keken een half uurtje via Google Streetview naar het straatbeeld in het centrum. Wat opvalt: in de stad is bij de geverfde panden één kleur dominant. Rood, meestal ossenbloed-rood. Wat verder opvalt: een kleine speurtocht levert al veel geschilderde panden op. Maastricht is kleurrijker dan je zou denken.