Rechter niet eens met sluiting flatwoning in Maastricht

Inhoudsopgave

De burgemeester van Maastricht mocht een woning in een appartementencomplex niet sluiten op grond van de Opiumwet. Dat heeft de voorzieningenrechter bepaald in een voorlopige uitspraak in een zaak over een vermeend drugspand. De geplande sluiting van drie maanden wordt daarom voorlopig geschorst, zoals advocaat Bart Nijsten had gevraagd.

In maart 2026 viel de politie de woning binnen na meldingen van overlast en mogelijke drugshandel. In de woning werd onder meer 1,6 gram cocaïne aangetroffen, samen met een weegschaal met wit poeder, gripzakjes, lege “snowseals” en een bankpas met poederresten. Op basis van een bestuurlijke rapportage besloot de burgemeester in april 2026 de woning voor drie maanden te sluiten.

Volgens de politie wees ook cameratoezicht in het appartementencomplex op frequente aanloop van bekende drugsdealers. Daarnaast werd een persoon aangehouden met tientallen vergelijkbare verpakkingen met wit poeder, die mogelijk verband hielden met de woning. Waar de burgemeester ervan uitging dat die tientallen pakketjes waren gekocht in de woning, stelde de rechter dat het evengoed andersom kon zijn dat de huurder juist 'seals' van een dealer had gekocht.

De huurder vocht de sluiting aan en stelde dat de aangetroffen cocaïne slechts voor eigen gebruik was. Volgens hem ging het om een gebruikershoeveelheid en niet om handel. Ook wees hij erop dat de andere aangetroffen spullen verklaarbaar waren vanuit persoonlijk gebruik.

De rechter ging daarin deels mee. Zo werd onder meer vastgesteld dat onduidelijk bleef wat het netto gewicht van de drugs was. Ook vond de voorzieningenrechter dat de aanwezigheid van een tweede persoon in de woning niet goed was vastgelegd in de bestuurlijke rapportage.

Daarnaast oordeelde de rechter dat de gemeente onvoldoende had onderbouwd dat er daadwerkelijk vanuit de woning in drugs werd gehandeld. Verwijzingen naar eerdere meldingen en camerabeelden waren niet met stukken onderbouwd.

De rechter benadrukte dat een woningsluiting ingrijpende gevolgen heeft voor de bewoner. Omdat niet zeker is dat de burgemeester bevoegd was om tot sluiting over te gaan, en omdat de noodzaak daarvan nog niet vaststaat, vallen de belangen op dit moment in het voordeel van de huurder uit.

De voorzieningenrechter schorst het besluit van de burgemeester tot twee weken na de beslissing op bezwaar. Dat betekent dat de woning voorlopig niet mag worden gesloten. Daarnaast moet de gemeente het griffierecht en de proceskosten van in totaal €1.868 vergoeden.

De sluiting van een andere woning door de burgemeester in maart kon wel door de beugel. "De politie heeft een anonieme melding ontvangen dat er aanloop is door meerdere personen aan de achterzijde van de woning, dat de woning niet bewoond is en dat er een tijdschakelaar aanwezig was waarop de lampen op hetzelfde tijdstip aan en uit gingen. De politie heeft op 20 februari 2026 de woning betreden en in de woning werd een niet werkende hennepplantage aangetroffen op de gehele eerste verdieping. Verder werd er in de woning één kilogram gedroogde henneptoppen aangetroffen alsmede een schakelkast, groeimiddelen, een druppelsysteem, een slakkenhuis, ventilatie, een koolstoffilter en ledlampen. Tevens was er sprake van diefstal van stroom en brandgevaar."