Sour wil doorgroei in Maastricht, stad: ruimte in Parkstad

Sidney Sour van Eric Sour Schoonmaak is een jonge Maastrichtse rasondernemer. Zijn bedrijf zit al langer in een aanhoudende groeispurt en hij heeft dringend een nieuwe grote loods met kantoorruimte nodig. Die is er volgens hem in Maastricht, op 700 meter van zijn huidige locatie in de Beatrixhaven, maar die is er aan de andere kant ook weer niet omdat die net niet past binnen de regeltjes. 

Van de gemeente heeft hij een brief gekregen waarin een andere optie staat: in de Parkstad is er voldoende ruimte. Verhaal van een zoektocht van een ondernemer naar ruimte. In Maastricht.

Bij Eric Sour Schoonmaak staan er nu zestig mensen op de loonlijst, tegen het einde van het jaar zijn dat er na een overname honderd. Hij denkt in een aantal jaren toe te groeien naar 250 mensen. Behalve het schoonmaakbedrijf (onderdeel van Sour Facility Group) is er een tweede poot: groothandel in alle schoonmaak- en non-food producten. Ook die tak groeit als kool. "Wil je met internet concurreren, heb je wel grotere voorraden nodig om snel te kunnen leveren. En dus ook meer ruimte."

Sour ademt innoveren en investeren. Binnenkort neemt hij een drone in gebruik om op grote hoogtes ramen te wassen. "Dan heb je geen hoogwerkers meer nodig." Op de horecavakbeurs in oktober in het MECC presenteert hij binnenkort een andere noviteit: afval composteren, zodat het veel compacter aangeboden kan worden. 

Sour, die zo ongeveer de halve horeca in Maastricht tot zijn klantenkring mag rekenen, denkt in oplossingen voor de markt, die voor zijn bedrijf weer een volgende kans zijn. "Ik wil ook graag een wasstraat inrichten voor hardcups. Niet alleen tijdens carnaval maar bij alle grote evenementen worden hardcups gebruikt. De eerste wassstraat in de buurt staat in Brabant. Voor het milieu is het natuurkijk beter als je die om de hoek kunt wassen en opslaan en dan ook weer afhalen." Wie even met Sour praat, voelt de 'drive' van deze jonge ondernemer. Als een klant belt dat in een locatie de wc-houders zijn vernield, maar dat er de volgende dag nog een bruiloft is, dan springt hij op zondagmorgen zelf in de auto om dat te fixen. "Klanten willen ontzorgd worden. Daar zorgen wij voor", zegt hij. En als hij het zo zegt, klinkt het die belofte gemakkelijk, maar achter de schermen wordt daar hard voor gewerkt. 

Sour kocht net voor corona via de curator van Taxi Timmermans een loods met grond aan de Kotterweg in de Beatrixhaven. Hij bouwde er een rij gloednieuwe garageboxen bij, aanvankelijk bedacht voor de verhuur aan bijvoorbeeld kleine ZZP'ers. Het hele voorterrein werd opnieuw bestraat en hij bracht beplanting aan. "Ik wil dat alles er netjes en verzorgd uitziet. Dat geldt ook voor onze auto's. De wasboxen werden ook vernieuwd en nu wassen veel bedrijven uit de Beatrixhaven en particulieren uit omringende wijken hier hun auto's." In de loods maakte hij opslag in twee kleine hallen. 

Aan de Kotterweg is hij evenwel veel sneller dan gedacht tegen zijn grenzen aangelopen. De hallen puilen uit, net als de garageboxen. In Gronsveld is een loods bijgehuurd. Die situatie is verre van optimaal, en ook niet langer houdbaar. "Ik moet elke dag hier live Tetris spelen. Hoe past alles? En erger: als je iets moet hebben, moet je soms eerst pallets gaan verplaatsen, de goederen pakken en dan weer alles terugzetten. " Het hoeft geen betoog: dat knelt steeds meer de logistiek af.

Ondertussen is hij nu bezig met innovaties, met het elektrificeren van zijn wagenpark en met het dringend vinden van een grotere loods, die ook hoogte moet hebben. 

In december vorig jaar raakte hij in gesprek met de gemeente voor een bouwkavel aan het Rondeel. "Die had de perfecte grootte, lag dicht bij de stad en de uitvalswegen. De kavel zou vergeven worden op basis van het principe 'wie het eerst komt, die het eerst maalt'. Ik was nummer twee , maar de gemeente wilde toch met me in gesprek. Ik zag het al helemaal voor me. Na zes maanden hoorde ik dat de stadsadvocaat had geadviseerd dat ze aan de nummer 1 moesten leveren. Oké, dat kan ik begrijpen. Maar dat had ik liever wel wat eerder gehoord."Vervolgens ging hij rap op zoek naar een andere locatie. Hij kreeg van de gemeente een overzicht gestuurd van alle mogelijkheden in de stad. "Daar zit niks bij wat past. Te klein, of milieuklasse 4 of 5." Bij dat overzicht van de gemeente zat een begeleidend schrijven met de opmerking dat er in de Parkstad voldoende ruimte was voor zijn uitbreidingplannen. 

Sour had ondertussen een pand gezien aan de Schoenerweg, notabene op 700 meter van zijn huidige vestiging. Dat pand waar ooit koffiefilters werden gemaakt door Filtropa, staat al meer dan een jaar leeg. De eigenaar heeft zeecontainers voor de deuren en rolpoorten geplaatst om indringers buiten te houden. Het pand wordt dagelijks bewaakt, maar op het terrein wordt ook al illegaal afval gedumpt. Het geheel verloedert stukje bij beetje steeds verder.

Sour bereikte snel overeenstemming met de verkoper over de koop van het perceel. Voor hem de mogelijkheid om door te groeien naar het bedrijf dat hij voor ogen heeft. 

En toen dook één probleem op. Het pand van Filtropa heeft de zwaardere milieuklasse 4 of 5, terwijl Sour een milieuklasse heeft van 3.2. De gemeente wil het pand van voorheen Filtropavrijhouden voor bedrijven met de juiste milieuklasse omdat er niet veel van die panden in de stad zouden zijn. 

Saillant is wat Sour daarover zegt: "Dat begrijp ik ook nog, als dat tenminste dan ook altijd de redenering is. Maar dat is het niet. Op de Beatrixhaven letten de bedrijven op elkaar en kennen de eigenaren en ondernemers elkaar. Ik heb een brief van een ondernemer gekregen (die Sour ook laat zien, redactie.) die ook in een pand met milieuklasse 4 of 5 zit, maar daar ook niet aan voldoet. De redenering om een uitzondering te maken is dat hij met een verhuizing plaats maakt voor andere bedrijven én dat hij machines reviseert, wat perfect past in het idee van de gemeente over een circulaire economie. Die brief is ook van dit jaar."

Sour vindt dat die redenering dan ook voor hem kan gelden. "Ik maak hier, en in Gronsveld, ook plaats voor andere bedrijvigheid. Dat is exact hetzelfde. En hier wil ik ook miljoenen hardcups wassen, ook dat is circulair. Voor die wasstraat heb je 2x100A en een aansluiting van minimaal 3x 250A nodig. Die heb ik nu niet. Daar komt bij dat ik alles doe om het wagenpark te elektrificeren. Acht auto's en busjes staan in bestelling. Juist ook omdat ik veel in de binnenstad van Maastricht werk en eigenlijk omdat ik al geloofde in elektrificering nog voordat dat verplicht werd gesteld in de stad. Om die auto's op te laden, heb je laadpalen en het best ook een snellader nodig. Die benodigde stroom ligt al in het pand van Filtropa, die heb ik nu niet. Ik heb nu een gewone laadpaal voor al mijn auto's. En dat is eigenlijk te weinig."

Sour heeft geprobeerd met de gemeente en met de wethouder van economie, Hubert Mackusvan het CDA, in gesprek te komen. "Ik heb het herhaalde malen geprobeerd, maar ik krijg geen reactie. Kwamen ze nou maar eens kijken. Dan zien ze hoe het hier gaat en dan zien ze hoe het bij voorheen Filtropa uitziet. Ik wil dat hele complex en het terrein opknappen. Alles wat wij ook met ons bedrijfspand doen is onze netheid uitstralen: dat is onze business. Wat zou het mooi zijn als de gemeente mee zouden denken. Als er veel vraag zou zijn van bedrijven uit milieuklasse 4 of 5, dan begrijp ik de opstelling van de gemeente. Maar dat perceel ligt alweer een dik jaar leeg. Het is ook niet een perceel als van bijvoorbeeld Rubber Resources of Vogten Staal. Die zijn enorm: hier gaat het juist om een voor milieuklasse 4 of 5 heel klein perceel."

En Sour ziet dat in het verleden kennelijk de milieuklasse ook niet zo strikt is toegepast. "We hebben hier ook bedden- en meubelzaken op de Beatrixhaven. En dat is prima, want dat zorgt voor publiek, ook in de weekends. Dat is voor alle ondernemers fijn, want dat bezoek van publiek zorgt ook voor veiligheid."

Wethouder Mackus wijst er op dat deze plek (voorheen Filtropa, red.) voor hogere milieucategorieen gereserveerd is. "We zitten al beperkt in onze ruimte en de Beatrixhaven biedt, in tegenstelling tot andere industrieterreinen, juist voor bedrijven die in een zwaardere milieucategorie vallen mogelijkheden. Ik weet niet hoe hij meteen bij Parkstad komt. We hebben in ieder geval aangeboden om in Maastricht mee te gaan zoeken naar een locatie."

Sour hoopt dat de gemeente hem toch wil helpen. "Ik wil in Maastricht blijven."Het toeval wil dat Sour nu genomineerd is voor de Maastricht Award categorie Made in Maastricht, de ondernemersprijs van stad en MKB-Limburg om Maastrichtse ondernemers te prijzen voor hun activiteiten. Sour: "Wrang om mij dan naar de Parkstad door te verwijzen."