104 eigenaren Valeriushof moeten vijf ton betalen voor wegdek woonerf

Precies 104 eigenaren van een ondergrondse parkeerplaats of parkeerbox in de Valriushof moeten ruim vijf ton inclusief btw meebetalen aan het vervangen van het wegdek in het woonerf. Omgerekend gaat het om vijf mille per bewoner. De gemeente betaalt zelf ook vijf ton voor de reparatie van het asfalt. Dat is tenminste de opzet in een offerte die de gemeente heeft laten opstellen door Gebr. Van Kessel. De grote vraag is: wie is eigenlijk waarvoor verantwoordelijk?

Raadslid Jo Smeets van Maastricht van NU heeft met enkele bewoners gesproken en gaat de kwestie politiek oppakken: "De gemeente heeft 46 jaar niets aan onderhoud gedaan en wil de rekening nu voor de helft bij de bewoners leggen. Dat kan natuurlijk niet. De gemeente moet hier haar verantwoordelijkheid nemen,"

De kwestie speelt juridisch al sinds 2020. In al die jaren is geprocedeerd tussen de eigenaren en de gemeente. De procedure ligt nu al weer langere tijd stil in afwachting of de opgerichte Stichting Parkeergarage Daalhof 1 en de gemeente er samen uit kunnen komen. De stichting treedt op namens vijf VVE's en een aantal eigenaren die een parkeergarage hebben maar die niet onder een VVE vallen.

De gemeente stelt zich op het standpunt dat de waterkerende laag onder het asfalt de verantwoordelijkheid is van de eigenaren, niet van de gemeente. De eigenaren hebben inmiddels ook al ontdekt dat dat zo in de statuten staat, maar wijzen erop dat er 46 jaar helemaal niets aan het wegdek is gedaan, behalve continu lapwerk. Zo zijn de afdinchtingen in de dilatitievoegen die de gemeente elke tien tot vijftien jaar zou moeten onderhouden, nooit onderhouden. Omdat er nooit groot onderhoud aan het asfalt is geweest, klopt er ook niks meer van de afdichtingen van de dilatitievoegen langs de woningen. De afvoerputjes van de weg zijn veel te klein om een grote hoosbui adequaat op te vangen. Resultaat: het water zoekt zijn eigen weg.

De problemen met het wegdek dateren eigenlijk al vanaf het begin van de bouw. In 1980 ging de aannemer failliet. De weg, het woonerf, boven de parkeergarages zou voorzien moeten zijn van een waterkerende laag en een asfaltlaag. De bedoeling was om daar stenen op te leggen waaronder het water weg zou kunnen.

Die stenen zijn er nooit gekomen, waardoor er nu nog steeds een extra opstapje is van circa zeven centimeter naar alle woningen. Uit een rapport van Dekra is duidelijk geworden dat ook de waterkerende laag nooit is aangebracht.

Wie nu over de Valeriushof loopt en in de parkeergarage kijkt, ziet meteen wat de problemen zijn. Het regenwater dringt simpelweg door in de garages en veroorzaakt daar schade aan de constructie. Het wegdek is een grote lappendeken van stukjes verschillend asfalt. De waterafvoerputjes op het wegdek zijn veel te klein en te weinig in aantal om het water adequaat af te voeren. Op sommige plekken is geen asfalt meer aanwezig, maar is meteen het beton van het dek te zien. De dilatatievoegen dwars over de weg zijn al tientallen jaren niet meer onderhouden. Ook dat is een oorzaak van de waterschade aan de parkeergarage.

In de parkeergarage is de schade zichtbaar. Veel eigenaren hebben zelf dakgootjes aangebracht boven hun garagebox of parkeerplek om te voorkomen dat het water op hun auto's sijpelt. Het beton is de garage is op diverse plekken aangetast door het vocht.