Inhoudsopgave
Eigenaar Tom Schilderman van het rijksmonument aan de Kleine Staat 20 vraagt het Maastrichtse college om snel een besluit over de vloerconstructie. Volgens de verleende vergunning moet een nieuwe stalen vloer worden verbonden met de historische houten balken. Daarvoor zouden bijna honderd gaten in de balken moeten worden geboord en op bijna vijftig plekken oude vloerdelen worden opengebroken.
Eigenaar Tom Schilderman wil de stalen vloer zelfstandig laten dragen, zonder verbinding met de houten constructie. Volgens hem is die koppeling niet nodig voor de stevigheid van de nieuwe vloer. In een open brief aan het college en de gemeenteraad vraagt hij waarom de gemeente er toch aan vasthoudt.
De gemeente wilde met de koppeling voorkomen dat de oude balken later zouden worden verwijderd. De Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed noemde die veronderstelling in zijn advies „onwaarschijnlijk en onvoldoende onderbouwd”. Het behoud van de balken is inmiddels ook uitdrukkelijk in de vergunning opgenomen. De koppeling bleef daarin staan.
Schilderman zegt dat hij vorige week om opheldering heeft gevraagd bij Vergunningverlening en wethouder Mackus, maar nog geen inhoudelijk antwoord heeft gekregen. Omdat de stalen balken besteld moeten worden, dringt hij aan op een snel besluit. Schilderman: "Zelfs een ontvangstbevestiging bleef uit. Juist dat steekt mij: als burger moet ik mij strikt aan de gemeentelijke termijnen houden, terwijl mijn dringende verzoek aan de wethouder en de betrokken afdelingen onbeantwoord blijft. De zorgvuldigheid die de gemeente van mij verlangt, mag ik toch ook van de gemeente verwachten?"
De Rijksdienst Cultureel Erfgoed ging eerder uitgebreid in op de vloerconstructie in het pand. De Nieuwe Ster schreef er eerder over:
Vloerconstructie
Eén van de twee twistpunten tussen Schilderman en de gemeente betreft de vloerconstructie: Schilderman wil graag nieuwe, verstevigde vloeren plaatsen boven de bestaande. Op die manier komen vrijwel alle historische moerbalken in het pand in het zicht, in plaats van dat ze achter een verlaagd plafond verdwijnen. De erfgoed-ambtenaren van de gemeente Maastricht zagen hierin echter veel bezwaren: de bestaande vloer zou zijn monumentale waarde daardoor verliezen en alleen nog maar een decorstuk vormen.
"Ik wilde juist een zelfstandig dragende vloer, zonder koppeling aan de historische balken. Tijdens de schouw droeg Cultureel Erfgoed zelf koppeling aan als enige oplossing waarmee de afdeling zou kunnen instemmen. Enkel en alleen omdat CE anders geen medewerking zou verlenen, hebben wij die uitvoering vervolgens laten berekenen en aangevraagd."
De RCE is vervolgens pal achter Schilderman gaan staan: "De voorgestelde vloerconstructie versterkt de bestaande draagstructuur, vermindert de scheefstand van de vloeren en verhoogt het wooncomfort aanzienlijk. Daarnaast worden de historische moerbalken gedeeltelijk ontlast, hetgeen naar mijn oordeel eveneens bijdraagt aan hun toekomstige instandhouding. Hoewel de constructieve bijdrage van de moerbalken door de toevoeging van de nieuwe vloerconstructie afneemt, blijven zij onderdeel uitmaken van de casco-structuur en behouden zij een constructieve functie."
De RCE: "Waar de afdeling vreest dat deze balken hierdoor uiteindelijk zouden verworden tot louter decoratieve elementen, acht ik deze conclusie minder vanzelfsprekend." En: "De veronderstelling dat deze afname van constructieve betekenis op termijn automatisch zou leiden tot verwijdering van de moerbalken acht ik (onwaarschijnlijk en) onvoldoende onderbouwd. Om deze reden adviseer ik de gemeente om aan de vergunning een voorschrift te verbinden waarin het behoud van de moerbalken expliciet wordt geborgd."
"Hiermee blijft het achttiende-eeuwse casco, dat de belangrijkste monumentale waarden van het pand vertegenwoordigt, ook in de toekomst beschermd", aldus de RCE.



Al ons nieuws is en blijft gratis, maar waardeert u ons werk, steun dan De Nieuwe Ster.

