Inhoudsopgave
Waarom kreeg Frans Hendrickx (directeur van Toneelgroep Maastricht) in privé een aparte adviesopdracht van tienduizend euro voor de toekomst van de Bonbonnière, terwijl de gemeenteraad juist had gekozen voor één onafhankelijk kwartiermaker die ideeën uit de stad moet ophalen? Op kritische vragen van Gabriëlle Heine van het CDA zegt het college dat geen sprake is van een tweede spoor, maar van een inhoudelijke deelopdracht die de kwartiermaker moet ondersteunen.
De discussie draait om de vraag of de gemeente naast de kwartiermaker niet onnodig een extra adviseur heeft ingeschakeld. Volgens het CDA had Hendrickx eventuele ideeën ook via de kwartiermaker of de Vrienden van de Bonbonnière - die gratis werken - kunnen inbrengen, zonder daarvoor een afzonderlijke betaalde opdracht te verstrekken.
Het college stelt daar tegenover dat Hendrickx als zelfstandig adviseur is ingehuurd om een programmeringsvisie uit te werken voor de Bonbonnière. Volgens het college voegt Hendrickx door zijn kennis van het Maastrichtse culturele veld de benodigde "couleur locale" toe aan de plannen. Tegelijkertijd zou hij ook inspiratie kunnen halen uit vergelijkbare projecten buiten Maastricht, met name uit Gent.
De resultaten van zijn opdracht moeten deze zomer gereed zijn en dienen vervolgens als input voor de kwartiermaker. Die blijft volgens het college verantwoordelijk voor het totale plan, inclusief exploitatie, governance, participatie en de uiteindelijke besluitvorming.
Omdat Hendrickx als directeur verbonden is aan Toneelgroep Maastricht wilde het CDA ook weten of daarmee niet ongemerkt één culturele instelling een streepje voor krijgt.
Het college ontkent dat nadrukkelijk. Hendrickx zou de opdracht volledig op persoonlijke titel uitvoeren en niet namens Toneelgroep Maastricht. Ook zou de opdracht geen enkele voorkeurspositie opleveren bij de toekomstige exploitatie of programmering van de Bonbonnière.
Opvallend is dat de opdracht niet door het college van burgemeester en wethouders is vastgesteld. Volgens het college is de overeenkomst ambtelijk in mandaat verstrekt. Omdat de opdracht binnen het bestaande projectbudget valt en tienduizend euro bedraagt, was daarvoor volgens de gemeente geen afzonderlijk collegebesluit nodig. Ook bleef de opdracht daarmee ruim onder de grens waarbij een openbare aanbesteding verplicht is.
De CDA-fractie wees erop dat waarschijnlijk meer Maastrichtenaren of cultuurdeskundigen ideeën hebben over de toekomst van de Bonbonnière. Zij vraagt zich af waarom niet voor een open of transparante uitvraag is gekozen.
Het college antwoordt dat een openbare aanbesteding bij een opdracht van deze omvang niet verplicht is. De keuze voor Hendrickx is volgens het stadsbestuur gemaakt vanwege zijn specifieke expertise op het gebied van programmering en theater en omdat de opdracht een tijdelijk en verkennend karakter heeft.
Ook de PVM stelde kritische vragen: "We kunnen ons niet aan de indruk onttrekken dat de financiële omvang van deze opdracht bewust net onder de grens van €10.000 is gehouden, zodat de wethouder deze opdracht, onderhands en buiten het zicht van de gemeenteraad om kon gunnen. Bent u het met ons eens dat het opzoeken van deze grens de opzet verraadt om de formele aanbestedingsregels, de democratische controle van de raad te omzeilen en het Didamarrest?"
Het college: "Het college wijst de suggestie af dat bewust is gestuurd op het ontwijken van regels of raadstoezicht. Zoals aangegeven is er sprake van een deelopdracht binnen de kaders zoals vastgelegd in het raadsbesluit. Het betreft een kleine, tijdelijke adviesopdracht die past binnen de projectmiddelen voor de Bonbonnière. De omvang blijft onder de aanbestedingsdrempels; Enkelvoudige uitvraag is dan toegestaan. De opdracht is verstrekt aan Frans Hendrickx als zelfstandig adviseur, niet aan Toneelgroep Maastricht."
Maurice Ubags
Maurice Ubags
Van onze redactie
