Inhoudsopgave
In 20 jaar tijd heeft hij meer dan 500 auto's vernield, de zakpaal in de Boschstraat, maar nu de paal al jaren buiten gebruik is wordt pas echt duidelijk hoe nutteloos hij was.
In 2006 kreeg de gemeente het lumineuze idee om delen van het centrum voor auto's af te sluiten met een beweegbare paal. De binnenstad moest autoluw zijn. Idee een tien, uitvoering een nul, want de zakpaal die als een bus aankomt in de grond zakt en daarna weer naar boven komt, was vooral voor buitenlandse automobilisten een vreemd stukje techniek. Wie na de bus probeerde ook de Boschstraat in of uit te rijden had pech. De paal doorboorde gemiddeld veertig auto's per jaar van onoplettende automobilisten. Totale schade tot nu toe: meer dan 2.000.000 euro. Het wekelijks vervangen van de paal kostte de gemeente 3500 euro, een bedrag dat werd verhaald op de automobilist.
Psychologie
De paal in de Boschstraat is niet meer. Dat wil zeggen. Hij zit in de grond en komt er niet meer uit. Technische malheur. Dat is al jaren zo, ondanks toezeggingen van de gemeente dat de paal hersteld zou worden, maar dat het wachten is op onderdelen. Al jaren wordt daar op gewacht. Maar wat is het effect van de kapotte paal? Er rijden nu niet veel automobilisten de Boschstraat in en dus lijkt de paal al die jaren overbodig te zijn geweest. Hoe dat komt? Psychologie! Het zit tussen de oren. Een automobilist die nu komt aanrijden, ziet dat de paal in de grond zit, maar ziet tegelijkertijd een oranje knipperlicht en een waarschuwingsbord met een niet bepaald prettig vooruitzicht, zo'n paal door de onderkant van je auto. De automobilist denkt, 'toch maar niet doorrijden, straks komt nog een paal omhoog.'
In de oude situatie, toen de zakpaal nog werkte was het precies andersom. De automobilist ziet de zakpaal de weg versperren en ziet als een bus of taxi met een vergunning om door te rijden aankomt, dat de paal de grond inzakt en denkt 'mooi ik kan doorrijden de paal zit in de grond. Boem! Toch niet. Blijkbaar heeft alleen al het waarschuwingsbord en het feit dat er geen paal te zien is effect. Heeft de zakpaal toch twintig jaar voor paal gestaan.
Of de zakpaal ooit nog terugkomt, zoals de gemeente volhoudt, is de vraag, want als er niet veel verkeer de straat inrijdt, waarom zou je dan zoveel auto's in de toekomst in de vernieling willen helpen? Uiteindelijk betaalt de Maastrichtse belastingbetaler het opruimen en wegslepen van gestrande auto's en betaalt iedere automobilist in de stad een hogere verzekeringspremie omdat in Maastricht meer auto's total loss raken dan elders.
Van onze redactie
Van onze redactie
