Inhoudsopgave
Wie een wandelingetje door het Frontenpark maakt, kan er niet langs kijken. Het Frontenpark zou een mooie groene zoom kunnen zijn aan de rand van de stad, maar het parkje verloedert zienderogen. "'s Avonds durft hier een normaal mens niet meer te komen", zegt een buurtbewoner. Hij heeft raadslid Jo Smeets van Maastricht van Nu en De Nieuwe Ster uitgenodigd deze dinsdagmorgen mee te lopen.
Overal grafitti, overal sporen van drugsgebruik, hoekjes uit het zicht die gebruikt worden als openbaar toilet, daklozen die in de tunneltjes van de vestingwerken verblijven. Wat op die foto niet is te zien, is de stank. Het ruikt er naar uitwerpselen. Als we foto's maken, wordt iemand wakker. "Hé", is het enige dat we verstaan. Op vragen krijgen we geen antwoord, we horen wel gekuch en gestommel.
In het park plekken waar gebarbecued wordt en openlijk gebruikt wordt. Vooral aan de achterkant van de parkeergarage aan de Frontensingel is bij de tafels met bankjes een hangplek ontstaan voor gasten die daar de hele dag rondhangen. We zien vier van die gasten. In een plastic zak zitten de flesjes en blikjes bier. Als we ze aanspreken, lopen ze weg. Achter de groene keet is kennelijk de openlucht-wc: hier ligt een grote drol.
De ANWB-spreuk 'Laat niet, als dank voor 't aangenaam verpozen,
den eigenaar van 't bosch de schillen en de dozen!' is hier in de vergetelheid geraakt.
Jo Smeets: "Ik schrik van wat ik gezien heb. Waarom schonen we dit park niet regelmatig op? Het is een grote vieze boel. Ik snap dat hier 's avonds niemand meer durft te lopen. Ik ga de burgemeester hierop aanspreken."
Het Frontenpark roept herinneringen op aan het junkenpark langs de Maas in Wyck, aan de achterkant van de Martinuskerk. In dat park kwamen honderden mensen hun drugs halen, de kerk moest gesloten worden. In de zomer van 1994 greep burgemeester Houben in en sloot hij het park.
