Gast verschuift één stoel: dwangsom minimaal 500 euro

Inhoudsopgave

Bij de horeca-ondernemers in de binnenstad van Maastricht komt zo onderhand de stoom uit de oren. Waar er nog een heel klein beetje begrip over is voor de handhavers die de terrassen opmeten ("ze doen ook maar hun werk"), is er totaal onbegrip voor de hogere beleidsambtenaren en het college van burgemeester en wethouders. De horeca-ondernemers proberen het de gasten in Maastricht naar de zin te maken, maar ze ervaren alleen maar tegenwerking van de gemeente.

Het verhaal van Basta en ijssalon Ties aan het Amorspleintje is een van de vele identieke verhalen die we de afgelopen weken te horen hebben gekregen. Dat heeft ermee te maken dat de handhavers fanatiek jagen op overtreders die hun terras verkeerd hebben staan. We waren al een keer getuige van zo'n controle-actie bij Centre Ville en bij de onderdoorgang naar Mosae Forum. Omdat het verhaal voor de Boschstraat, de Markt, het Amorspleintje, het Onze Lieve Vrouweplein, het Vrijthof en horecazaken die in doorloopstraatjes liggen steeds hetzelfde is, schrijven we het deze keer uitgebreid op.

Maurice Custers van ijssalon Ties vertelt over bezoek van handhaving begin april.

"Een gast had op de hoek van het terras van de ijssalon één stoel verzet om net in het zonnetje te kunnen zitten, naast zijn partner in plaats van ertegenover. Een handhaver begon meteen te fotograferen, te meten en te schrijven. De gast kreeg de discussie die volgde mee en wilde het probleem oplossen door meteen op de goede plek te gaan zitten. Probleem opgelost, denk je dan. Nee: de handhaver zette door want toen hij aan kwam lopen stond de stoel verkeerd. Geen pardon. We kregen een last onder dwangsom. Daar moet je dan binnen 48 uur bezwaar tegen maken. Maar omdat we het druk hadden, hebben we onze zienswijze een paar dagen later, nog dezelfde week, ingediend per mail. Vervolgens krijg je in 3-voud een aangtekende brief van de gemeente dat er geen zienswijze is ingediend en wordt een dwangsom aangekondigd van 500 tot 2500 euro afhankelijk van het aantal keer dat er een fout is geconstateerd en afhankelijk van het aantal vierkante meters dat het terras buiten het vergunde oppervlakte staat. Hoe bizar: bij de brief in 3-voud zaten foto's bijgevoegd van een terras aan de Markt. Op die foto's zie je een meetlint liggen naast het terras tegenover het Stadhuis. De verkeerde foto's. Wat mij ergert is dat we binnen 48 uur moeten reageren, terwijl dan vaak het weekend ingaat en geen ambtenaar werkt. Vervolgens heeft de gemeente alle tijd om te reageren. En als wij andersom iets vragen, dan moeten we zo acht weken wachten. Toen ik de brieven kreeg dat we tussen de minimaal 500 en maximaal 2500 euro moeten gaan betalen, heb ik een hele dag geprobeerd om contact te krijgen met een verantwoordelijke ambtenaar of met de afdeling bij de gemeente. Dat lukt simpelweg niet. De betrokken ambtenaar is met mei-reces. Niemand mag je ook doorverbinden: je moet maar een mail sturen. Dan komt toch op een gegeven moment de stoom uit je oren. Natuurlijk heeft een ambtenaar recht op vakantie, maar als mijn kok vakantie heeft, moet ik wel zorgen voor een vervanger. En dan de reden die je krijgt: hier moet ten alle tijde een brandweerwagen de hoek om kunnen. Op de eerste plaats, dat kan nog steeds. Maar belangrijker: als een brandweerwagen op het Amorspleintje aankomt met sirene, dan is die ene stoel die een halve meter verkeerd staat natuurlijk zo weggepakt. Waarmee ik maar wil zeggen: ik snap dat de handhavers hun opdracht uitvoeren, maar kun je niet met een beetje empathie handhaven? Je een heel klein beetje inleven? Dat zal wel niet mogen van hogerhand. Maar die ambtenaren zie je nooit. Die zijn niet aanspreekbaar. Wat nodig is, is een klein beetje maatwerk. En als wij een fout maken, dan moeten we meteen betalen. Als de gemeente een fout maken, dan zeggen de ambtenaren dat fouten nu eenmaal gemaakt worden. Dat ging zo in de zomer. Dan hebben we hier in het straatje als Rieu speelt een paar extra tafeltjes staan, waarvoor we dan ook een vergunning hebben. Dan komt handhaving hier 's avonds langs met vier man en een jurist van de gemeente dat die tafeltjes weg moeten. Dan volgt een hele poppenkast, terwijl de gasten er al zitten. Zo gênant, onvoorstelbaar. We hebben 's nachts de vergunning nog gezocht en gevonden. We waren echt pissig. Als dan een ambtenaar de volgende dag langskomt en je laat de vergunning voor die extra tafeltjes zien, dan zegt de ambtenaar ze dat ze ook wel eens een foutje maakt. En dat is het dan."

Het verhaal van Basta en Ties kan zo opgeschreven worden voor vrijwel alle uitbaters van terrassen in Maastricht. Alle ondernemers klagen over de totaal rigide opstelling van handhavers met wie simpelweg niet te discussiëren valt. Over onbereikbare ambtenaren die het beleid bepalen. Over de afwezigheid van het college van burgemeester en wethouders. De klachten gaan eigenlijk ook altijd over exact datgene wat Custers vertelt: het moeten reageren binnen 48 uur, ook al begint een weekend, terwijl de gemeente zichzelf voor elke reactie weken de tijd gunt. Het gaat over een totaal gebrek aan maatwerk. Appgroepen van de horeca-ondernemers lopen er deze dagen mee vol. Er wordt in de app-groep gewezen op het terras voor Bakker Bart midden in de Maastrichter Brugstraat. "Mag dat dan wel, of hoe zit dat?" Een ondernemer trekt de conclusie: "Het is simpelweg ondernemertje pesten. Iets anders kan ik er niet van maken."