Inhoudsopgave
Niet dat het doel van een gemeente winst maken is. Zeker niet. Maar financieel kan het - letterlijk - niet op. In 2022, 2023 en 2024 liep het overschot al op tot opgeteld 68,2 miljoen euro. In 2025 bleef er onder de streep weer 28 miljoen euro over. Dat blijkt uit de jaarrekening over 2025 die de gemeente heeft gepubliceerd. In totaal gaat zo'n 730 miljoen euro 'om' in het stadhuis.
De algemene reserve inclusief het Maastrichtse vruchtboomfond is gegroeid naar 156 miljoen euro. Er is een structureel begrotingsoverschot van 43 miljoen: dat geld zou ingezet kunnen worden voor structurele lasten, omdat het langjarig overblijft.
De reden voor het overschot is telkens een vaste mix van wel heel veel formatieplaatsen (medewerkers) begroten, maar die niet gevuld krijgen; van het krijgen van meer dan verwachte inkomsten uit het gemeentefonds en uit andere rijksregelingen. De derde grote pijler is dat veel projecten die geld kosten, niet op tijd worden uitgevoerd. Ze zijn dan wel begroot, maar het geld wordt niet uitgegeven. Voorts is er een hele lijst van kleinere plussen en minnen, waarop meestal ook fors geld overblijft: zo leverde scanauto voor parkeerheffingen in de laatste maanden van 2025 zo'n dikke acht ton meer op dan vooraf bedacht. De parkeerplaats achter Loods5/Sphinxgebouw was nog een jaar langer in gebruik: plus 3 miljoen euro.
In 2025 ging het bijvoorbeeld om 1744 fte die werden begroot, maar waarvan er maar 1652 waren ingevuld. Het verschil van 92 fte tegen bijvoorbeeld een loonkost voor de werkgever van 80.000 euro per jaar is dan dik zeven miljoen euro overschot. De opstellers van de begroting voeren al jaren stelselmatig veel te veel fte's op in de begroting. Het is een bekende boekhouderstruc om miljoenenbuffers te kweken als het gaat om het realiseren van een bepaald eindresultaat: je weet op voorhand al dat je op deze begrotingspost miljoenen 'bespaart'. Zo kun je in een bedrijf de winst bijsturen.
Het hele jaar 2025 is de gemeente Maastricht overliquide geweest en zijn de betreffende (tijdelijk) overtollige middelen uitgezet in ‘s Rijks Schatkist, waarover een marktconforme rentevergoeding werd ontvangen.
Het grootste risico voor de financiën van de stad zit in de zogenoemde open einde-regelingen in het sociale domein. Daar gaat jaarlijks nu 150 miljoen euro in om. Als iemand volgens de regels aanspraak maakt op bijvoorbeeld een bijstandsuitkering, dan moet de gemeente die uitkeren ongeacht het aantal aanvragers dat er al is en nog kan komen. Als er dus 1% meer aanvragers van al die sociale uitkeringen zijn, is Maastricht 1,5 miljoen euro meer kwijt. Dat is de reden dat met name wethouder Jeroen Hoenderkamp die uitkeringen scherp in de gaten houdt.





