Jekercour: in deze oude KPN -centrale wil je wonen

Inhoudsopgave

Een van de aantrekkelijke kanten van stadsverslaggever zijn is ongetwijfeld dat je op veel plekken in de stad komt waar veel stadgenoten nog nooit geweest zijn. Zo kreeg ik vorige week met enkele collega's al een sneak-preview van de renovaties en van de wel zeer bijzondere binnentuin bij het Kruisherenhotel. Een preview voorzien van de beste bubbels!

Niet-verslaggevers hebben die buitenkansjes om op unieke plekken te komen altijd in het weekend van de Open Monumentendag. Dit jaar liep ik onder meer op de zolder van de Waalse kerk, een pand in het Jekerkwartier dat ook bijzonder fraai opgeknapt wordt. En ik was daar bepaald niet de enige.

Deze week had ik, behalve heel veel lokale politieke vergaderingen, weer zo'n buitenkansje. Of ik een kijkje wilde nemen in wat heet 'de oude KPN-centrale', midden in de binnenstad in het Jekerkwartier. Makelaar Marie-Louise Groeneweg zou me rondleiden. Ja natuurlijk, want ik was nog nooit ín die centrale geweest, terwijl ik er wel al enkele keren over geschreven heb. In zo'n geval ga ik bijna per definitie kijken als ik de mogelijkheid krijg.

Opmerkelijk is dat ik voorheen het gebouw eigenlijk maar van twee kanten kende, terwijl het toch echt een carrévorm heeft. Al wachtend bestudeerde ik het gebouw van de buitenkant. Dat heeft wat mogen kosten, dacht ik. Maar ja, de oude PTT, Tante Pos, was vroeger natuurlijk een rijk bedrijf. De PTT, de PLEM, de Gasunie, die keken niet op een eurootje meer of minder. Rijkdom die je terugziet aan de architectuur, aan de gevels. Goede architectuur kost geld, nu, maar ook toen.

Van buiten al mooi, van binnen ronduit indrukwekkend. De ruimte is enigszins overweldigend. En dan alle authentieke details. Het originele raamwerk. De dakspanten. de hoogte van de ruimtes. De dikte van de muren die iets zegt over de bouwkwaliteit. Alsof het voor de eeuwigheid is gebouwd. Wat dat laatste betreft: als we afdalen naar het souterrain is er een zware deur die toegang geeft tot een oude atoombunker. Met de hedendaagse geopolitieke spanningen zou je die zo weer in gebruik willen nemen, maar dat is niet de bedoeling. Wel is er plaats voor een gym, of wat anders. Hoe cool is dat?

De ruimte als je alle verdiepingen in het vierkant beloopt, is immens. Het is de bedoeling om hier 43 appartementen in te maken. Je kunt het je makkelijk voorstellen dat ze er met groot gemak in passen.

Uitzicht

Als je in zo'n gebouw loopt, kijk je automatisch steeds naar buiten. Waar ben ik in het gebouw, aan welke straatkant zijn we nu? Steeds naar buiten kijken is een schouwspel. Heel bijzonder. Waar je ook kijkt, je ziet de rijke geschiedenis van Maastricht. De Helpoort uit de dertiende eeuw, het pater Vink-torentje. Kerken, stukken van de stadsmuur en oude historische panden. Je vraagt je stiekem af: wie heeft het in zijn hoofd gehaald om uitgerekend op dit stukje Maastricht een telefooncentrale te bouwen? En iedereen vond dat kennelijk prima. Op zo'n plek een kantoorgebouw+ maken. Het is volkomen logisch dat het nu wordt getransformeerd tot luxe appartementen. Dat doet recht aan deze plek.

Eenmaal op de binnenplaats valt nog iets anders op. Vrijwel totale stilte. Dit deel van het Jekerkwartier kent geen druk autoverkeer. Je ziet hier zelfs geen fatbikes. Rust, terwijl de binnenstad toch maar een afstand is van twee keer vallen. Bijzonder. De binnenstad was ooit parkeerplaats voor medewerkers van de oude KPN-centrale, zo is aan de bordjes nog te zien. Het moet straks een levendige binnentuin worden voor iedereen. Tip voor de toekomstige eigenaren: ga straks vooral een glaasje wijn doen in de binnentuin van het Kruisherenhotel. Dat is echt een tuinontwerp next-level. Daar kun je pas inspiratie opdoen. Dat ontwerp kan eigenlijk nog veel beter dan wat nu in de verkoopbrochure als 'impression' is opgenomen.

Wie hier wil wonen, hoeft eigenlijk maar met één beperking rekening te houden. Je hebt bij dit gebouw geen eigen parkeerplek. Die zul je elders in de buurt moeten huren. Geen nood: veel ondergrondse parkeergarages in de binnenstad hebben plek zat, zo weet ik uit ervaring. Van de andere kant: je woont letterlijk tussen alle voorzieningen. De bewoners die van de stad willen genieten, hebben daarvoor geen auto nodig.

Voor de omgeving is de transformatie ook een opsteker. Het gebouw ligt er nu al jaren stil en verlaten bij, terwijl het straks weer een eyecatcher wordt van jewelste. Jekercour, je zult er maar wonen! Zeggen we met een knipoog naar de campagneslogan die ooit voor Zuid-Limburg werd bedacht.

Wie meer wil weten, kijk op de site van Jekercour.