Doorgaan naar artikel

Oproep: Mestreechs verankeren in coalitieakkoord

Een van de leesplankjes van het Maastrichts.

Inhoudsopgave

Raadslid Bert Garnier van Maastricht van Nu roept de nog te vormen coalitie op om de Maastrichtse taal en het Limburgs nadrukkelijk op te nemen in het nieuwe coalitieakkoord. Volgens hem is het Mestreechs niet alleen erfgoed, maar een essentieel onderdeel van de Maastrichtse identiteit dat actief bescherming en versterking nodig heeft.

Garnier benadrukt dat het geen nostalgisch onderwerp is. “Dit gaat over identiteit en toekomst." "Een stad die haar eigen taal blijft spreken, blijft ook zichzelf begrijpen.”

Aanleiding voor de oproep is de groeiende aandacht voor streektaal in Nederland. Uit recente berichtgeving en onderzoek van onder meer het Meertens Instituut blijkt dat er sprake is van een zogenoemde 'dialectrenaissance': in meerdere regio’s wordt steeds bewuster ingezet op het behoud en gebruik van streektaal.

“Die ontwikkeling is positief, maar laat ook zien dat niets vanzelfsprekend is,” stelt Garnier. “Streektaal verdwijnt niet plotseling maar langzaam, als we haar niet actief blijven doorgeven.”

Volgens Garnier geldt dat nadrukkelijk ook voor Maastricht. “Het Mestreechs is geen folklore of toeristisch decor. Het is de taal van onze stad, van onze wijken en van onze onderlinge verbondenheid. Het is wie wij zijn.”

Maastricht van Nu wil daarom dat de Maastrichtse taal expliciet wordt verankerd in het coalitieakkoord. Concreet vraagt de partij om meer zichtbare ruimte voor het Mestreechs in de publieke omgeving; ondersteuning van initiatieven die de taal doorgeven aan nieuwe generaties; samenwerking met organisaties die zich inzetten voor behoud en ontwikkeling van het Limburgs en aandacht voor taal in bijvoorbeeld kinderopvang en educatie. 

Garnier: “Als in andere delen van Nederland en in de provincie wordt ingezet op het versterken van streektaal, dan kan Maastricht niet achterblijven. Onze taal verdient een volwaardige plek in het beleid.”

Leefde veur hun en katte
Vreuger hadde veer thoes, wie iech nog keend waor, altied ‘nen hoond in hoes. Mien mam zoch ummertouw de mies exotische naom veur die bieste oet. Vlak nao d’n oorlog hèdde d’n hoond netuurlek Jimmy want de Amerikaone hadde us jummer bevrijd en mós d’n hoond ’nen
Blomme en e blömke
Paosmaondag trok bij Slevrouwe de sacremintspercessie weer oet. Hiel väöl lui waore in de mès en stoonte naoderhand langs de kant um de percessie veurbij te zien trekke. ’t Is ummer hiel bezunder es ’t genadebeeld vaan de Sterre der Zee door de aw straote vaan eus gooj stad trek.

Laatste Nieuws

Ons nieuws is en blijft altijd gratis als je je inschrijft voor de gratis nieuwsbrief

Er is iets misgegaan. Probeer het later opnieuw

Bedankt voor uw aanmelding. Controleer uw e-mail om de inschrijving af te ronden