Peter: "Eten is pijnlijk, al 8 kilo verloren"

Inhoudsopgave

"Na een avondje padellen heb ik met een neef nog twee biertjes gedronken in de Irish pub in Wyck. Daar hebben we nog even voetbal gekeken. We zijn er een minuut of veertig geweest. En toen besloten we naar huis te gaan. Ik ben degene die eigenlijk nooit lang op stap gaat. Buiten appte ik mijn vrouw: wil je ons komen halen?", zegt Peter Remmers (35) uit Maastricht. De gezellige avond zou een dramatische wending krijgen.

Peter spreekt voor het eerst over de zware mishandelingen in Wyck eerder deze maand, waarbij zijn neef een stoeptegel tegen zijn oor kreeg en Peter zelf vol met een straatklinker werd geraakt. Peter liep zeer zware verwondingen op aan gehemelte, kaak en gebit. Het spreken gaat nog moeilijk. Dagelijks moet hij nog steeds vier tabletten tegen de pijn nemen.

Peter: "Mijn neef liep een meter of zes voor me. Tijdens het appen zag ik dat twee mannen naar hem keken en één man tegen hem aan ging hangen en net deed alsof zijn benen gehaakt zaten. Het ziet eruit als een truc, waarbij ze lollig proberen te doen. Maar ze wilden mijn neef zijn horloge afnemen. "Give me your watch", hoorde ik zeggen. Ik kwam erbij en zei: "Fuck off, what's the problem."

Tussen de overvallers en Peter en zijn neef ontstond een knokpartij. "Ik heb een van hen een knal gegeven. Ze leken gevlucht en ik zei tegen mijn neef, 'laten we maken dat we wegkomen, want ik vertrouw het niet'. Mijn vrouw was al onderweg."

Dat wantrouwen bleek juist. De twee overvallers hadden zich verschanst. "Een van hen gooide een stoeptegel en raakte daarmee mijn neef. Hij rende ook langs mij en gooide mij een straatklinker vol in het gezicht. Ze zijn gevlucht in de richting van de oude Maasbrug."

Wat Peter zich nog herinnert is dat de mannen tijdens de knokpartij onderling in het Duits praten. "Ik heb het vermoeden dat ze uit Roemenië, Bulgarije, Albanië of daar uit de buurt vandaan komen."

Op beelden van bewakingscamera's is de rennende man met ontbloot bovenlijf te zien die Peter de baksteen in het gezicht gooide. Bij de Irish pub trok hij zijn witte shirt weer aan. Ik heb zelf ook alle beelden gezien en ik heb hem 100% kunnen identificeren als de dader. Als de politie met de beelden niet verder komt, dan komen ze op Opsporing Verzocht."

Peter: "Ik ben van nature absoluut niet gewelddadig. Mijn vrouw ken ik al twintig jaar. Ze heeft me nog nooit zien vechten. Ik ben juist degene die bekend staat vaak als eerste naar huis te gaan als we op stap zijn."

Hoe gruwelijk de mishandeling ook is, de vrouw die aan de balie bij de politie zat wilde Peter eerst twee weken laten wachten met het doen van aangifte. Dat besluit werd later rechtgetrokken door de politie: de aangifte werd naar voren gehaald. "De vaste contactpersoon die ik nu bij de politie heb vond ook dat die aangifte meteen opgepakt had moeten worden."

Enkele advocaten hebben zich inmiddels gemeld om Peter kosteloos bij te staan als er straks een proces komt en als schadevergoeding aan de orde is. Ook bieden ze aan te kijken wat het schadefonds geweldsmisdrijven kan betekenen. Peter: "Het is mooi om te zien dat je van alle kanten hulp krijgt aangeboden. Ik wil die advocaten nu al hartelijk bedanken. Voorlopig ben ik in contact met Slachtofferhulp."

Uit Maastricht - "ik heb een grote vriendenkring" - en ook uit de rest van het land kreeg hij veel reacties. "Niemand begrijpt hoe zoiets kan gebeuren. Iedereen kent me en niemand begrijpt hoe mij dit is kunnen overkomen. Iedereen weet dat ik niet van de ruzie ben."

Peter heeft dagelijks nog heel veel last. "Eten gaat slecht tot nauwelijks. Ik ben al acht kilo afgevallen sinds het gebeurd is. Ik probeer wel mijn best te doen met eten om toch genoeg voedingstoffen binnen te krijgen. Maar elke hap doet pijn."

De medische behandeling die Peter te wachten staat gaat lang duren. "Ik heb nu veel ijzerwerk in mijn mond, zodat mijn kaakbot kan herstellen. Dat is gebroken en ook versplinterd. Gebroken van mijn gehemelte tot aan mijn neusvleugel. Ik heb halve tanden waarvan het merendeel nog getrokken moet worden. Meerdere wortels en zenuwen liggen nu bloot in mijn kaak. Dat is voorlopig dichtgemaakt met composiet. Er zal een lange periode van herstel nodig zijn en dan hoop ik dat uiteindelijk het kaakbot weer sterk genoeg is voor alle implantaten."