‘Twee glaasjes’ werden twee flessen: advocate onbepaalde tijd geschorst

De 42-jarige advocate C.M. uit Maastricht is met onmiddellijke ingang en voor onbepaalde tijd geschorst. Ze verscheen volgens meerdere betrokkenen ruikend naar alcohol en verward bij een hoorzitting van een minderjarige. Drie maanden later belde ze met dubbele tong vijftien keer naar het cellencomplex voor een andere cliënt. De advocate beloofde zelf te stoppen, maar kwam daar op het laatste moment op terug. Voor de Raad van Discipline was de maat vol.

In juni schreef ze nog op haar Facebookpagina: "“Vida. Ofwel; Leven. Op 18 augustus 2016 werd ik beëdigd als advocaat. Op 18 augustus 2026 sluit ik, na een decennium advocatuur, dit hoofdstuk op eigen verzoek af.” Daarbij een foto met een geopende fles Vida Organic Brut Rosé cava en een gevuld glas. Ze besloot later dat ze toch niet wilde stoppen, reden voor de Deken van de Orde van Advocaten om in actie te komen.

De Maastrichtse advocate mag voorlopig geen cliënten meer bijstaan. De deken van de Limburgse Orde van Advocaten mag zelfs, zo nodig met hulp van de politie, haar kantoor binnengaan en toegang krijgen tot haar computer, laptop en dossiers. Als wachtwoorden ontbreken, mag daarvoor een ICT-deskundige worden ingeschakeld.

De ongebruikelijk zware ingreep volgt op een opeenstapeling van incidenten. Volgens de Raad van Discipline heeft de advocate laten zien dat zij haar praktijk momenteel niet behoorlijk kan uitoefenen. De raad benadrukt dat niet medisch is vastgesteld dat zij alcoholverslaafd is. Wél bestaat volgens de tuchtrechter een reëel risico dat zij opnieuw onder invloed werkzaamheden voor cliënten verricht.

De problemen kwamen in de nacht van 2 juni 2024 voor het eerst nadrukkelijk aan het licht. De advocate werd aangehouden voor rijden onder invloed. Ze had een alcoholpromillage van 2,254: ruim 4,5 keer de toegestane hoeveelheid.

Volgens haar eigen verklaring was zij die nacht in een café en voelde zij zich bedreigd door een ex-partner die haar stalkte. De vriend die haar naar huis zou brengen, wilde dat niet meer doen omdat hij een vrouw probeerde te versieren. Een taxi zou niet beschikbaar of te duur zijn geweest. Nadat ook de politie haar naar eigen zeggen niet wilde helpen, stapte ze zelf achter het stuur.

De raad zegt begrip te hebben voor de bedreigende situatie, maar vindt dat geen rechtvaardiging voor haar besluit om zwaar onder invloed te gaan rijden.

In augustus 2025 bleken er ook zakelijke problemen te spelen. De advocate dreef haar kantoor als een eenmanszaak en behandelde onder meer strafzaken. Ze had een betalingsregeling nodig voor een bijdrage aan de Orde van Advocaten en kampte met een administratieve achterstand. Haar jaaromzet bedroeg in 2024 slechts 44.000 euro en het ondernemingsvermogen was negatief. Volgens de deken moest de omzet minimaal verdubbelen om van een financieel gezonde praktijk te kunnen spreken.

Op 16 maart 2026 ging het vervolgens ernstig mis tijdens haar werk. De advocate kwam twintig minuten te laat bij een hoorzitting van het Openbaar Ministerie over een minderjarige cliënte. De officier van justitie rook alcohol en vond haar gespannen en enigszins verward. Een bode vertelde dat de advocate gehaast en verward was komen binnenstormen en dat rond haar een „enorme alcohollucht” hing.

Ook een tolk verklaarde dat de advocate verward overkwam en dat er tijdens het overleg „geen touw aan vast te knopen was”. Bij binnenkomst in het gerechtsgebouw had ze de beveiliging bovendien om een pepermuntje gevraagd.

De advocate erkende dat ze de nacht ervoor had gedronken en niet had geslapen. Ze had in korte tijd twee overlijdens meegemaakt en haar relatie was stukgelopen. De officier van justitie vond het onverantwoord dat ze de minderjarige nog langer zou bijstaan. Een andere advocaat nam de zaak over.

De advocate noemde het incident zelf een harde wake-upcall en meldde zich aan bij een instelling voor verslavingszorg. De deken besloot haar nog een kans te geven. In plaats van meteen een tuchtzaak te beginnen, werd afgesproken dat zij zich zou laten coachen. Ook haar gebrekkige financiële bedrijfsvoering zou onderdeel van die begeleiding worden.

Opvallend genoeg plaatste de advocate een maand later op sociale media een foto waarop ze met een stagiair op een terras zat. Voor haar stond een glas wijn.

Op 18 juni ging het opnieuw mis. Een cliënt van de advocate zat vast op het hoofdbureau van politie. Zij belde die dag vijftien keer naar het cellencomplex. Agenten kregen vanwege haar manier van praten de indruk dat ze gedronken had.

Eerst zou de advocate hebben gezegd dat het om twee glaasjes ging. Toen een agent opmerkte dat het klonk alsof ze meer had gedronken, antwoordde ze volgens de melding dat het „twee flessen” waren geweest.

Later die avond sprak ze volgens agenten met dubbele tong en kwam ze moeilijk uit haar woorden. Ze vertelde ruzie te hebben gemaakt met de ZSM-afdeling van het Openbaar Ministerie en zei dat het haar niets interesseerde wat de politie van haar vond. Tegen een agent verklaarde ze vijf of zes glazen wijn te hebben gedronken. Tegen een ander zei ze een fles wijn op te hebben en niet te weten of ze haar cliënt nog fatsoenlijk te woord kon staan.

De advocate betwistte later dat zij zoveel had gedronken. Volgens haar waren het twee glazen geweest en kon zij zich niet voorstellen dat ze vijftien keer had gebeld.

Voor de deken was het tweede incident reden haar voor de keuze te stellen: zichzelf laten schrappen als advocaat of een tuchtrechtelijke procedure tegemoetzien. De advocate koos aanvankelijk voor vrijwillig vertrek. Ze vroeg wel of dat pas op 18 augustus mocht gebeuren, zodat ze haar zaken kon afbouwen én een jubileum als advocaat kon halen.

Op 24 juni kondigde ze via sociale media haar afscheid van de advocatuur aan. Bij dat bericht plaatste ze een zelfgemaakte foto van een geopende fles cava en een ingeschonken glas.

Daarna kwam het afbouwen nauwelijks van de grond. De advocate leverde een gevraagde lijst met lopende zaken niet op tijd aan en reageerde niet op herhaalde verzoeken van de deken. Als verklaring voor de vertraging vertelde ze dat haar moeder tijdens een vakantie een ongeluk had gehad en dat zij voor haar moest zorgen.

Tijdens de tuchtzitting bleek echter uit een eerder psychiatrisch rapport dat haar moeder al was overleden. Daarmee geconfronteerd zei de advocate dat het in werkelijkheid ging om een voormalige buurvrouw die voor haar als een moeder voelde. De raad noemt het zorgelijk dat zij daarover niet open was tegenover de deken.

Op 18 augustus, de dag waarop ze zich zou laten uitschrijven, kwam de advocate helemaal terug op haar besluit. Ze vond dat een zware periode en gemaakte fouten haar niet automatisch mochten diskwalificeren voor het beroep. Ze wilde dat de tuchtrechter zou beoordelen of een schorsing werkelijk noodzakelijk was.

Dat oordeel is nu duidelijk. Volgens de Raad van Discipline neemt de advocate onvoldoende onder ogen dat haar alcoholgebruik de belangen van cliënten kan schaden. Coaching of extra administratieve controle biedt daarom niet genoeg bescherming.

De schorsing geldt voor onbepaalde tijd. De advocate kan later zelf om opheffing vragen, maar zal dan aannemelijk moeten maken dat zij haar praktijk weer verantwoord kan voeren. De eis van de deken dat zij eerst aantoonbaar een jaar lang geen alcohol zou drinken, nam de raad niet over.