Inhoudsopgave
De SP wil dat de gemeente ophoudt met het aanbrengen van affiches als een drugspand wordt gesloten op grond van het zogenoemde Damoclesbeleid. Volgens de SP dragen de huidige posters, waarop onder meer een heroïnespuit, pillen en een cannabisblad zijn afgebeeld, bij aan een negatief imago van buurten waar regelmatig woningen worden gesloten. De SP spreekt van 'territoriale stigmatisering'.
De partij wijst erop dat gemeenten als Heerlen en Amsterdam inmiddels gebruikmaken van veel neutralere posters waarop alleen het gemeentelogo staat vermeld, zonder afbeeldingen die verwijzen naar drugs.
De SP vraagt het college of Maastricht bereid is dat voorbeeld te volgen en de huidige posters te vervangen door een minder opvallende variant.
Volgens de fractie is er steeds meer wetenschappelijk en juridisch bewijs dat het sluiten van woningen wegens drugshandel lang niet altijd het gewenste effect heeft en dat de opvallende waarschuwingsposters op gesloten woningen juist nadelige gevolgen kunnen hebben voor omwonenden en kinderen.
Op grond van artikel 13b van de Opiumwet, beter bekend als de Wet Damocles, kan de burgemeester een woning tijdelijk sluiten wanneer daar een handelshoeveelheid drugs wordt aangetroffen. Het doel daarvan is om de drugshandel te beëindigen, herhaling te voorkomen en de rust in de buurt te herstellen.
De SP verwijst naar meerdere recente onderzoeken waaruit volgens de fractie blijkt dat de maatregel minder effectief is dan vaak wordt aangenomen.
Zo concludeerde het Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid (CCV) in 2021 dat het sluiten van een woning nauwelijks invloed heeft op het veiligheidsgevoel van omwonenden. Wel gaf een deel van de ondervraagden aan dat juist de grote posters op gesloten woningen als storend en stigmatiserend werden ervaren. Sommige bewoners maakten zich bovendien zorgen over de gevolgen voor de kinderen van de betrokken bewoners.
Ook verwijst de SP naar een rapport van het Wetenschappelijk Onderzoek- en Datacentrum (WODC) uit april van dit jaar. Daaruit zou blijken dat een minder ingrijpende maatregel, zoals een last onder dwangsom, volgens betrokken ambtenaren vrijwel even effectief kan zijn als een woningsluiting. Tegelijkertijd laat dat onderzoek zien dat ongeveer 80 procent van de huurders na een woningsluiting uiteindelijk ook hun huurwoning kwijtraakt.
