Inhoudsopgave
Het Chinese teken voor crisis staat tevens voor kans. En dat is precies wat de aangekondigde sluiting van de Jumbo in De Heeg nu is. Groter kan de crisis in het winkelhart van De Heeg niet worden. Het centrum is letterlijk en figuurlijk kapot. Grootschalige sloop en nieuwbouw, dat is de weg vooruit.
OPINIE
De bewoners zijn moedeloos, teleurgesteld en ook verbitterd dat er al jaren en jaren helemaal niets gebeurt, behalve veel post-it sessies en fraaie plannen en artist impressions op heel geduldig papier. Zeker al sinds 2017 worden plannen gemaakt en is het ook bij plannen gebleven.
Voor De Heeg is er één oplossing die wegkomt van 'pappen en nathouden', van 'zachte heelmeesters maken stinkende wonden'. Die oplossing is sloop. Sloop het hele winkelcentrum, de parkeergarage daaronder en sloop de omliggende torenflats die op zijn zachts gezegd ook bepaald niet meer bij de tijd zijn.
Als de sloopkogel zijn werk heeft gedaan, voeg kwalitatieve en duurzame nul-op-de-meter woningen toe, voor mensen met een dikkere beurs. Maak er een gloednieuw compact en sfeervol winkelcentrum. Zorg dat alles op alles gezet wordt om een prettig, groen verblijfsklimaat in het nieuwe winkelhart te krijgen. Voeg groen en kunst toe. Investeer in de openbare ruimte. Kijk naar samenwerking met alle partners: community care zou een van de leidende principes bij het bouwen kunnen worden.
Het is gissen, maar het feit dat al sinds 2017 geprobeerd wordt van De Heeg te maken heeft wellicht alles te maken met de commerciële beperkingen van de huidige winkelruimtes en de weinig florissante openbare ruimte, van het daardoor wellicht te geringe aantal passanten, mogelijk ook van de bestedingskracht van het winkelend publiek. Als je met die data moet besluiten wat te doen, kan de puzzel wel eens niet te leggen zijn. Omdat de rekensommen simpelweg niet uit kunnen. En als dat zo is, dan kunnen alle partijen aan tafel heel lang naar elkaar blijven kijken, dan komen ze nooit tot overeenstemming.
Wil Maastricht De Heeg de toekomst geven die dit stadsdeel verdient, dan is "pleisters plakken" geen optie meer. Dan is geloof houden in de papieren schetsen van hoe het mooi het zou kunnen worden, geen eerlijk verhaal. Het eerlijke verhaal is dat het bouwen van een nieuw hart voor De Heeg een kwestie van geld is. Heel veel geld. De vraag is hoe die financiële pijn het beste is te verdelen tussen corporaties, tussen eigenaren en investeerders en tussen de lokale overheid.
Maastricht heeft laten zien dat het kan. Kijk naar het het opknappen van winkelcentra en wijken als Malberg, Pottenberg, het Heugemerveld, Trichterveld en Blauw Dorp. In Belfort wordt nu fors geïnvesteerd in een nieuw hart voor de wijk. Hier worden kwalitatieve woningen toegevoegd om een gemengdere bevolking te krijgen. Als je in een wijk alleen maar mensen met een hele smalle beurs en probleemgevallen huisvest, dan schrijf je zo'n wijk feitelijk af.
Wat nodig is, is visie en focus. En tientallen miljoenen euro's. Waar de gemeente dertig miljoen euro heeft gereserveerd voor de Bonbonnière is volgens specialisten daarvan maximaal 19 miljoen euro over. Dat is alvast elf miljoen euro die we hebben gevonden. En waar zeven miljoen euro is uitgetrokken voor het opknappen van De Geusselt, wil het Maastricht Collectief dat MVV heeft gered en een nieuw stadion wil bouwen, dat geld helemaal niet hebben. De onderemers willen het stadion zelf financieren, met garantstelling van de gemeente of een zachte publieke lening. Weer zeven miljoen gevonden. En als dat niet genoeg is: haal geld uit de reserves. En dan houdt Maastricht jaar na jaar tientallen miljoenen euro's over op de begroting.
Geld is geen probleem. Het gaat erom hoe je het uitgeeft. Misschien is het inderdaad geen gek idee om voor elke euro die je in het centrum van de stad besteedt, er ook één te besteden in de wijken. De binnenstad als goudklompje koesteren is prima, maar de mensen in de wijken zijn ook het goud van de stad.
Van onze redactie
