'Donder op' zegt woeste Erwin, stadsbestuur wil niet nat gaan

Lekker, zoe lekker! Maar heel even niet. Erwin was echt boos toen hij midden in zijn optreden op 't Preuvemint zag dat een toeschouwer een glas bier naar het podium gooide. Hij stopte met zingen en deed het publiek verslag van wat hij had gezien. "Donder op!" was nog een van de milde kwalificaties. Voorzien van niet mis te verstane hand- en armgebaren richting de dader. Die gebaren deden denken aan Top Gun, toen Tom Cruise de vraag kreeg wat hij daarboven in de lucht aan het doen was toen hij ondersteboven boven een Russische straaljager vloog. "Communicating", zei Cruise. De foto laat zien dat als blikken konden doden, er iemand gesneuveld was op 't Preuvenemint. Erwin kreeg uiteindelijk applaus van het publiek voor zijn interventie.

Hoog bezoek deze week.

D66-minister Elanor Boekholt-O'Sullivan was deze week in Maastricht en wees Limmel aan de Maas aan als een van de vijf 'nationale grootschalige woningbouwprogramma's. Als er één partij goed is in marketing, dan is het D66 wel. De spindoctors van D66 claimden meteen een dubbel succes.

"Onze minister van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening Elanor Boekholt-O'Sullivan zorgt voor een grote doorbraak." Dat zijn twee valse beweringen in één zin. "Onze minister" is staatsrechtelijk gezien flauwekul. We hebben in Nederland namelijk 'eenheid van regering': elke minister staat voor het gehele kabinetsbeleid. Dat heet het met een duur woord het homogeniteitsbeginsel. Dat zouden ze bij D66 toch moeten weten?

En dan die andere valse claim: "een grote doorbraak". Dat hoeft in Maastricht geen uitleg voor wie De Nieuwe Ster regelmatig leest. Dat deze oud-generaal O'Sullivan nu zorgt voor een grote doorbraak is aperte nonsens. Eerst werd vergeten het bestemmingsplan te actualiseren, toen moesten we het gebied heel duur kopen van een nertsenfokker en nu staat de trein al weer lang op de rails, eindelijk klaar voor vertrek. En dan claimt D66 nu een "grote doorbraak". Dat is net zo'n doorbraak als de tien steden die Rob Jetten ging bijbouwen en de tien woontorens van onze D66-wethouder Marlou Jenneskens. Allemaal metaforisch bedoeld, allemaal marketing prietpraat.

Zo, dat moest er even uit.

We kwamen op die D66-marketing omdat het Geusseltbad voor 9 september figuranten zoekt voor het maken van nieuwe foto's en video's. Met gelikte AI-banners worden die figuranten aangezocht. Marketing! Maar hoe zit het nu eigenlijk met de naakte feiten? Met de openingstijden van het buitenbad in de maand september nu de zon zich nog een keer laat zien? Vorige zomer en ook deze zomer was het doffe ellende. De zon knalde, maar de toegang was beperkt. Dat komt mede omdat er te weinig personeel is, waardoor de veiligheid niet gegarandeerd kan worden. Het hele zwembad functioneert eigenlijk al jaren onder de maat. Dus gooi je er een marketing-campagne tegenaan. Onder welke wethouder zou het zwembad vallen?

Nu we toch via het zwemwater bij de wethouders zijn aangekomen: ze zijn zelf bang om nat te worden. Bij de opening van het academisch jaar was er zo nu en dan en hier en daar een bui voorspeld. Tsja: je wil de eerste keer dat je qualitate qua als wethouder naar die opening gaat, natuurlijk niet als een verzopen kat aankomen.

Dus hoe kom je droog van de Markt, via de Helmstraat rechtsaf bij het Theater aan het Vrijthof? 450 meter... euh... lopen. Dan heb je een paar opties: of je vertrouwt op Buienradar en waagt een gokje en loopt met versnelde pas; of je neemt een grote paraplu mee; of je bestelt een vette zwarte taxibus met geblindeerde ramen.

Het college koos voor het laatste. Tijdens de laatste marketingles zeker in slaap gevallen. We zien de wethouder-sport Marlou Jenneskens in een taxi voor een afstand van twee keer niks. Dat is niet echt 'leading by example'. We zien dat ook GroenLinks-wethouder Jeroen Hoenderkamp voor die luttele 450 meter niet de benenwagen heeft genomen. GroenLinks, die de stad het STOMP-principe wil opleggen. STOMP: Stappen, trappen, openbaar vervoer, mobiliteit als een dienst en de p van privé-auto. En we zien Hubert Mackus. Die hoeft toch ook niet bang te zijn dat zijn kapsel verregent? Foi, foi!

Kijk, de statige cortège van de hoogleraren van de Mindebroedersberg naar het Theater aan het Vrijthof, ging wel gewoon door. Precies ná een stevige plensbui, goed getimed. Professoren met parapluies. Je zou zeggen: daar hoef je toch niet gestudeerd voor te hebben.

De toga's van de dames en heren professoren leverden overigens wel opmerkelijke beelden op. De foto hieronder is van de hand van Marianne Lubrecht. Wat een schitterende plaat! De toga bolt fraaier in de wind dan de cape van de galopperende d'Artagnan in het beeld van Wil van der Laan. De foto daaronder laat een van de professoren - hij was niet de enige - zien die per ongeluk ín/op zijn toga trapte bij het nemen van de trap. Gelukkig geldt ook hier allen voor één!

En dan zou je nog vergeten dat er ook gewone dingen in het leven zijn. Zo maakt de lokale VVD zich in raadsvragen druk over een laadpaal aan de Saturnushof. Bewoners hebben geklaagd dat die paal beter op een andere plek zou kunnen staan. En we kunnen niet anders zeggen: de VVD heeft zich hier voor een karretje laten spannen. Langs die hele straat staat de paal natuurlijk altijd wel voor iemands deur. Kom op VVD: hier ga je toch geen vragen over stellen? Iets met hoofd- en bijzaken. De ambtenaren hebben het al druk genoeg.

Sterker nog: de ambtenaren hebben het zo druk, dat de klok op hun eigen stadhuis ze niet eens meer bijhoudt! Of zouden ze hier nu het Mestreechs keteerke mee aan willen aangeven? Dat zou wel mooi zijn voor de gidsen die de toeristen rondleiden door de stad. "This clock is very famous. You can see what is meant by the 'Mestreechs keteerke'."