Murals: kunstenaar pleit voor meer minimalisme buitenkunst

Inhoudsopgave

Kunstenaar Paul Tieman heeft zich in de discussie gemengd die is aangezwengeld in het jaarverslag 2025 van de Monumenten- en Welstandscommissie (WMC) over de murals in Maastricht.

Volgens de WMC wordt voor murals te vaak een beroep gedaan op een beperkt aantal kunstenaars. Dat kan leiden tot herhaling van stijlen en thema’s. De Welstands- en Monumentencommissie (WMC) en de Adviescommissie Kunst in de Openbare Ruimte (AC-KIOR) pleiten daarom voor meer variatie en een betere afstemming tussen kunstwerk en locatie. Daardoor kan het eigen karakter van een gebouw, straat of buurt naar de achtergrond verdwijnen. Volgens de commissies moet de keuze voor een kunstenaar daarom nadrukkelijk worden afgestemd op de architectuur, geschiedenis en identiteit van de locatie.

Paul Tieman kan zich vinden in die kritiek. "Als ik in Maastricht ben valt me op dat de 'buitenkunst' veel op elkaar begint te lijken. De meeste gedichten, de beelden en de muurschilderingen. Voor wat betreft de laatste heb ik het altijd erg jammer gevonden dat er meestal gekozen wordt voor bonte kleuren, "vlakvullende" en in het straatbeeld nogal dominante werken. Dat levert volgens mij een eenzijdig beeld op van wat deze kunst kan zijn."

Tieman: "Waarom zie ik nergens een minimalistisch werk dat zich wat meer subtiel in de bestaande omgeving voegt? Ongetwijfeld is mijn blik op buitenkunst sterk beïnvloed door mijn eigen voorkeur voor minimalisme en het werken met rust en ruimte. Lege vlakken of het wit van het papier spelen in mijn eigen werk een hoofdrol, waardoor de blik van de kijker niet overladen raakt en vanzelf meer aandacht krijgt voor de belangrijke details."

Tieman kreeg de kans om een permanent minimalistisch werk te realiseren in de Dominicanenkerk, boven de kinderboekenafdeling. "Ik ben een jaar of acht terug gevraagd ben om met een werk een lelijk stuk stucwerk te camoufleren. Na overleg met Ton Harmes en de gemeente heb ik er een heel grote tekening gemaakt. "Les échelles des êtres humains", in natuurlijk sanguinekrijt, gecompleteerd met structuren in lindenhout. Tenminste, als 't nog allemaal heel is, want het is erg fragiel en je moet twee keer kijken om het boven al het commerciële boekwinkelgebeuren te ontdekken. Ik zou zeggen: ga eens kijken, neem de tijd en vergeet je verrekijkertje niet. Veel plezier!"