Nostalgie in zwart-wit

Het tegenwoordig zo kenmerkende leeuwtje (‘lieuwke’) ontbrak nog op de gevel toen fotograaf G. de Hoog de foto in juni 1916 maakte. In een stad die wordt gedomineerd door zadeldaken is de in- en uitgezwenkte topgevel van Grote Gracht 62 een grote zeldzaamheid. Jarenlang was ‘Ut Lieuwke’ een geliefd adres voor liefhebbers van heerlijke gerechten. Tegenwoordig is hier ‘Gracht 62’, een bed & breakfast, gevestigd.

Toen de foto werd gemaakt, exploiteerde de weduwe Weltens een café op dit adres. Volgens het adresboek van Maastricht voor het jaar 1916 woonden op het adres Grote Gracht 62 twee weduwen Weltens. Het waren schoonzussen. De caféhoudster was Maria Margaretha Snel, weduwe van Wilhelmus Weltens. Na ruim negentien jaar huwelijk verloor zij in 1899 haar man. Zij overleed op 15 mei 1925, op dat moment woonachtig aan de Kazemattenstraat 2.

Op vrijdag 22 november 1957 openden Sjeng Knipschild en zijn echtgenote Cor Lenaerts op de Grote Gracht 62 Café ’t Lieuwke. Zij adverteerden met een ‘elektrisch gekoeld buffet, prima dranken, Marres Pils en Dobbel Aajt’. Toen Sjeng en Cor op 1 mei 1942 trouwden, was Sjeng aardewerkgieter en Cor tegelperster. Sjeng werd geboren in de Raamstraat, Cor in de Bonnefantenstraat.

In 1965 hielden Sjeng en Cor het voor gezien. Zij verkochten hun café aan het echtpaar Franciscus Kroeg en Maria Bertus. Op 30 april 1965 stond het echtpaar Kroeg-Bertus voor het eerst achter de toog van het café. De naam van het café lieten zij onveranderd. Franciscus Kroeg en Cor Lenaerts waren overigens volle neef en nicht van elkaar. Via hun moeders waren zij beiden kleinkinderen van Joseph Elie en Elisabeth Maria Massot. Hun gemeenschappelijke voorvader was de belastingdeurwaarder Jean Pierre Elie, die omstreeks 1801 vanuit Frankrijk naar Maastricht kwam. Maastricht maakte toen deel uit van de Franse Republiek.

Cortenstraat 2
Op dit adres vinden we tegenwoordig Le Virage, een hotel en bistro. Toen G.Th. Delemarre deze foto in mei 1962 maakte, konden Maastrichtse dames hier terecht voor een hoed. ‘Maison Hélène’ is op het etalageraam geschilderd. Ook is te lezen: ‘W. Schuimer-v. Hulten’. Het echtpaar Wim Schuimer en Leni van Hulten was eigenaar van deze dameshoedenzaak. Wim en Leni trouwden in de kerk van Wolder op 10 mei 1947.

Na hun huwelijk gingen Wim en Leni op het adres Cortenstraat 2 wonen. Ruim een maand vóór hun huwelijk openden zij ‘Maison Hélène’ op dit adres. In de advertentie die op 5 april 1947 in de Gazet van Limburg verscheen, werd vermeld dat de locatie de ‘oude zaak Slijpen’ was.

Voordat ‘Maison Hélène’ hier opende, was op deze plek decennialang de textielwinkel van de familie Slijpen gevestigd. In de jaren twintig adverteerde Emile Slijpen regelmatig in dagbladen. Hij vermeldde daarbij dat de onderneming in 1860 was gestart door zijn vader en diens zus. Volgens die advertenties was de onderneming uitgegroeid tot een ‘groothandel in katoenen en wollen garens, band en manufacturen, en een magazijn van dames-, heeren- en kinder mode artikelen’. Emile Slijpen toonde zich gul tegenover ‘groote gezinnen’: zij kregen tien procent korting op hun inkopen.

Emile Slijpen werd op 24 september 1887 in het ouderlijk huis op de Cortenstraat 2 geboren als François Hubert Joseph Emile Slijpen. Hij was een van de kinderen uit het tweede huwelijk van zijn vader Petrus Hubertus Antonius Slijpen met Antonia Francisca van de Laar. Emile trad ook twee keer in het huwelijk. Nog geen vijf jaar na hun huwelijk overleed zijn eerste echtgenote. Na ruim vijf jaar weduwnaar te zijn geweest, hertrouwde hij in 1932. Op 24 juni 1967 overleed hij op negenenzeventigjarige leeftijd.