Worden we de 'risée' van de wereld, 'mon dieu!'

Moeten we nog wat schrijven over d'Artagnan, of zijn we even d'Artagnan-moe? Want wat een media-geweld was het afgelopen week, met als dieptepunt de arrestatie van archeoloog Wim Dijkman, die toch wordt gezien als de vinder van het graf in de kerk van Wolder. Alle betrokkenen hebben inmiddels hun eigen waarheid. Jalouzie de métier. Wie krijgt straks het grootste bordje naast het graf van d'Artagnan als de kerk tot museumkerk is omgetoverd?

Net zoals er nu vele waarheden zijn, zijn er natuurlijk ook altijd twee d'Artagnans geweest. De historische d'Artagnan en de filmheld d'Artagnan. De eerste maakte zich waarschijnlijk schuldig aan wat in een Arte-documentaire "ongeremd geweld" wordt genoemd. De tweede deed menig vrouwenhart smelten.

En waar iedereen het filmische motto "Eén voor allen, allen voor één", kent, was het ware motto van de musketiers toch meer een ode aan Magere Hein. Quo ruit et lethum. "Waar zij valt (verwijzend naar hun mortierbom), zaait zij de dood" of "Waar het neervalt, de dood".

Onze eigen commandant musketier Camille Oostwegel sr. heeft zich inmiddels opgeworpen als bemiddelaar tussen alle strijdende partijen. Hij heeft wijze woorden gesproken: nu de internationale (pers)gemeenschap naar Maastricht kijkt, moeten we natuurlijk niet de risée van de wereld worden. Mon Dieu!

Wordt vervolgd. (En in het geval van Wim Dijkman hopen we maar dat dat bij een figuurlijke uitspraak blijft. Justitie zal toch wel wat beters te doen hebben?)

Als we het toch over Franse cultuur hebben. Nondeju wat een voiture! Deze rode Citroën SM was van een Fransoos die bij het Bastion-hotel in de Boschstraat overnachtte. Had d'Artagnan later geleefd, had hij ongetwijfeld deze auto gereden? D'Artagnan, Charles de Batz de Castelmore, die sneuvelde voor het Bastion de Tongerse Poort.

Wist u trouwens dat er ooit een tijd was dat in Maastricht relatief gezien meer Franse auto's werden verkocht dan in de rest van het land? Renault, Peugeot, Citroën en bijvoorbeeld Simca's, weet u nog? Rest nog een vraag: wat gaan we in Maastricht doen op 14 juli? Quatorze juillet. ...Le jour de gloire est arrivé... Perfecte melodie voor John Tana? Maastricht zal altijd wel een beetje Francofiel blijven. Chique&Belle.

Voor wie al wat ouder is. Hotel Maastricht was vroeger een begrip in de stad. Met de ster van de stad erbij, slim geplaatst boven die andere vier sterren, zeker een vijfsterren-hotel. De glans is er er wat langer vanaf, en dan drukken we ons best wel voorzichtig uit. Het terras van het hotel ligt in de avonduren prachtig in de zon. Om ook bezoek te trekken als het wat frisser is, hangen er elektrische heaters. De manier waarop die opgehangen zijn en met name de stroomaansluiting is gemaakt, tsja. Oordeel zelf of dat nu Sjiek & Sjoen is. Het is wat ons betreft toch eerder: Help, mijn man is klusser.

Aan de overkant van de Maas is in het Stokstraatkartier, dat toch al het imago van Sjiek & Sjoen had nu nog wat groener gemaakt. Het zal voor de linkse partijen in de raad een gewetenskwestie zijn of ze hier nu blij mee moeten zijn of niet. Want voor het groen zijn toch echt wel fietsenstallingen opgeofferd. Oeps... Van de andere kant: het groen dat nu geplant is zet de koolstofdioxide die uit de uitlaten van auto's komt en het water via fotosynthese om in water en zuurstof. Tenminste, zoiets leerden we op 3 VWO bij biologie.

We kennen allemaal otoriteitetoeker Georges van Zeijl, in het dagelijks leven advocaat, maar tevens in dienst van de Tempeleers één dag per jaar otoriteitetoeker. Dat doet hij doorgaans in het stadhuis van Maastricht als de macht aan het volk wordt overgedragen, maar we hebben het vermoeden dat Van Zeijl carrière aan het maken is in otoriteitetoekerland.

We zagen hem afgelopen week plaats nemen achter de spreekstoel in het Gouvernement en hij leek daar de provincie streng toe te spreken. Een soort generale repetitie? We zagen ook een breed lachende gouverneur Roemer in het bijzijn van een voormalig otoriteitetoeker René Persoon. Blijkbaar dus een geslaagde generale repetitie.

We hebben inmiddels vernomen dat Persoon en Van Zeijl samen met nog 60 ondernemers te gast waren in het gouvernement. De ondernemers zijn lid van de Sosjeteit veur medaaljes & sjariteit, een club die de Maastrichtse carnaval ondersteunt en een speciale ontvangst op het Gouvernement kreeg.

Heel geslaagd allemaal, maar minder geslaagd is het besluit van de provincie Limburg om het kleurrijke kunstwerk van Fransje Killaars in de Statenzaal weg te halen.

De Statenzaal wordt namelijk gerenoveerd en zoals dat gaat bij renovaties wordt er dan flink opgeruimd. Het werk van Killaars zou niet passen in het nieuwe concept voor de Statenzaal. Killaars is niet blij met het besluit, dat moge duidelijk zijn.

Wat er met de stroken textiel gaat gebeuren is niet bekend. De kunstenares heeft nog aangeboden het kunstwerk aan te passen, maar daar had de provincie geen behoefte aan.

Kip
Afstand en tijd zijn natuurlijk relatieve begrippen. Een kilo tillen is niks, maar probeer maar eens kilo een minuut vast te houden met gestrekt arm. Dan wordt die kilo heel zwaar. KFC, van de gefrituurde kipdelen, probeert ook te spelen met afstand en tijd. Op de Markt in Maastricht wordt de zaak even verbouwd. Maar op slechts 23 minuten rijden staat de KFC in Heerlen voor je klaar. Fastfood in een nieuwe afstand-tijd dimensie. Je moet wel een extreme liefhebber zijn om van de Markt in Maastricht terug naar je auto te lopen om in Heerlen te gaan dineren, zullen we maar zeggen.