Opzij...opzij...opzij

Opzij, opzij, opzij, maak plaats, maak plaats, maak plaats.... we hebben een ongelooflijke haast. Sinds Wyck begonnen is met de proef autoluw Wyck hebben de fietsers daar vrij spel. Nu de auto's er s'avonds en op zondag niet meer zijn en de bestelbussen 's middags ook zijn verdwenen lijkt de Wycker Brugstraat meer op de A2 voor fietsers. Drie, vier, vijf naast elkaar. Bakfietsen, pizzakoeriers, fatbikes, e-bikes, racefietsen.

Menigeen zal zich afvragen of dit het gewenste effect is dat je wil bereiken met een autoluw winkelgebied, waar flaneren langs nieuwe terrasjes en op een relaxte manier shoppen het ideaalplaatje zou zijn. Voor de voetganger is autoluw Wyck geen pretje met de langsrazende diversiteit aan tweewielers.

"Special price, for a special friend" Kopen, kopen, niet kijken" Als we de trendwatchers mogen geloven verkoopt de Maastrichtenaar over niet al te lange tijd souvenirs aan toeristen uit Afrika en India. Die komen namelijk straks massaal deze kant op om te ontdekken hoe 'sjoen' onze stad is om vervolgens met een koelkastmagneet van André Rieu of een beeldje van de Mestreechter Geis in het koffer terug te reizen. Heeft allemaal te maken met de toenemende welvaart in Afrika en in India. Steeds meer mensen kunnen het zich veroorloven vakantie te vieren in Europa en dus ook in Maastricht. Prima voor de horeca en de hotels natuurlijk, maar als het kan een beetje gespreid naar Maastricht reizen. Er zijn namelijk 1,5 miljard Indiërs op de wereld en het aantal inwoners op het Afrikaanse continent telt ook nog eens 1,5 miljard mensen.

Kijkt u eens naar bovenstaande foto. Wat valt op? Precies. De taart was voor de nieuwe gemeenteraadsleden. Een felicitatie van de leden van KHN Maastricht-Heuvelland. KHN staat voor Koninklijke Horeca Nederland, met andere woorden mensen die verstand hebben hoe je een stuk taart, vlaai of gebak presenteert of hoe je een taart aansnijdt. Het lijkt wel of hier de bulldozer door heen is gegaan en dan ook nog op een kartonnen 'bordje' presenteren. Terug naar de hotelschool zouden we zeggen.

En dan bovenstaande foto. Zit de jeugd eens eindelijk buiten te spelen en in een boom te klimmen zitten ze nog op de telefoon. Oh nee, wacht, schijn bedriegt. De jongeman zit bij nader inzien in de boom, maar op een bankje naast de boom. Geen AI, maar gewoon een kwestie van perspectief.

Het is natuurlijk geen wereldnieuws, maar opmerkelijk is het wel. Bij het bedrijventerrein aan de Veldwezeltstraat, waar ongeveer acht bedrijven zijn gevestigd, staan al decennia twee verkeersborden - al dan niet geplaatst door de eigenaren dan wel de gemeente - die geen juiste weergave geven van de werkelijkheid met beiden een ronduit hilarisch onderbord.

Het bewuste bedrijventerrein aan de Veldwezeltstraat ligt ingeklemd tussen de Sporthal Daalhof, de Hazendanslaan en de Gellikstraat. Op het bedrijventerrein loopt een weg met een haakse bocht naar rechts - een soort ventweg - langs de achterzijden van de aldaar gevestigde bedrijven om vervolgens weer uit te komen op het noordelijke deel van de Veldwezeltstraat. Zowel aan het begin als het einde van deze "ventweg" staan verkeersborden die aangeven dat het een doodlopende weg betreft. Dat de ventweg helemaal geen doodlopende weg is, is maar al te duidelijk.

Verkeerde wet
Het wordt nog hilarischer op de onderborden. "Eigen weg volgens art. nr. 461 van burgerlijk wetboek". De gemeente Maastricht stelt dat het hier inderdaad een "eigen weg" betreft en dus geen openbare weg is volgens artikel 4 van de Wegenwet. Dat is een zeer discutabele overweging. De betreffende ventweg is namelijk al twee decennia gewoon toegankelijk voor alles en iedereen, te meer omdat artikel 461 van het burgerlijk wetboek helemaal niet gaat over wel/geen toegang hebben tot wat dan ook. Nog los van het feit dat het burgerlijk wetboek bestaat uit tien afzonderlijke boeken en dus sowieso onduidelijk is welk artikel 461 uit welk burgerlijk wetboek hier bedoeld wordt. De ontwerper van dit onderbord heeft gewoon een fout gemaakt en bedoelde waarschijnlijk gewoon artikel 461 van het Wetboek van Strafrecht. Maar ja, dat staat er niet.

Wie oh wie?
Dat roep dus wel de vraag op wie deze twee borden heeft geplaatst? De gemeente Maastricht zegt daarover: "Het is aannemelijk dat deze borden destijds door de eigenaren van de percelen zijn geplaatst, maar dat kunnen we op dit moment niet bevestigen aangezien ze er al zo’n 20 jaar staan." Dat is op zich wel grappig, want onlangs maakt de gemeente wel handig gebruik van het verkeersbord, dat wil zeggen de paal, die staat tegenover de Sporthal Daalhof. Sinds kort mag je daar namelijk vanaf de betreffende ventweg niet meer rechtsaf slaan richting de Hazendanslaan en dus hing de gemeente daar een verkeersbord met onderbord aan die paal dat auto's en motoren daar niet meer rechtsaf mogen slaan.

En er wordt veel geklaagd over rondhangend gespuis in de buurt van de drugsboten aan de Maasboulevard, maar gelukkig lopen er ook nog vrolijke types rond. Aan de andere kant, wie zou er niet vrolijk worden na het nuttigen van een fles Port.