SP vreest dat internationals campus woningmarkt overnemen

De SP in Maastricht trekt aan de bel over een opvallende tegenstelling: terwijl een onafhankelijk onderzoeksbureau het stadsbestuur aanraadt voorzichtig te groeien, kiest de nieuwe coalitie juist voor de meest ambitieuze groeivorm. Raadslid Stephanie Blom stelde woensdag 26 augustus 34 schriftelijke vragen aan het college van burgemeester en wethouders.

Een van de vragen betreft de vrees van de SP dat kapitaalkrachtige nieuwkomers — die de campus en internationale bedrijventerreinen bedienen — bestaande Maastrichtenaren wegdrukken van een toch al overspannen woningmarkt. De partij wil weten hoe het college dat denkt te voorkomen.

De SP baseert de vragen op het woningbehoefteonderzoek dat adviesbureau Stec Groep in april dit jaar uitbracht. "Dat schetst een zorgelijk beeld van de Maastrichtse woningmarkt. Koopprijzen stegen tussen 2019 en 2024 met 39 procent naar gemiddeld 395.000 euro, het aantal reacties op corporatiewoningen nam met 59 procent toe en de zoektijd voor een sociale huurwoning liep met 76 procent op. Stec adviseerde het stadsbestuur daarom een gematigd groeiscenario als vertrekpunt te nemen, met jaarlijkse bijsturing op basis van meetbare indicatoren."

Het coalitieakkoord 'Aon de geng!', dat de nieuwe coalitie twee maanden later presenteerde, kiest echter voor de bovengrens van het meest ambitieuze scenario: 5.000 woningen erbij en doorgroeien naar meer dan 140.000 inwoners in 2040. De SP: "Juist dat scenario beschrijft Stec als het meest risicovol, vanwege de afhankelijkheid van onzekere economische en demografische ontwikkelingen en het gevaar van overaanbod."

De SP wil van wethouder Mackus weten waarom het college het advies van zijn eigen onderzoeksbureau naast zich neerlegt.

Maar de vragen gaan verder dan de groeicijfers alleen. Blom vraagt onder meer waarom de lokale eis dat per bouwproject minimaal 60 procent betaalbare woningen gerealiseerd moet worden, wordt losgelaten. Ook wil ze weten hoe het college voorkomt dat kapitaalkrachtige nieuwkomers — die de campus en internationale bedrijventerreinen bedienen — bestaande Maastrichtenaren wegdrukken van een toch al overspannen woningmarkt. Daarnaast stelt ze vragen over studenten, die 19 procent van alle huishoudens vormen maar volledig buiten het woningbehoefteonderzoek zijn gehouden, en over de klimaatrisico's van de gekozen verdichtingsstrategie binnen de bestaande stad.