Inhoudsopgave
Roger Ruijters (66) is aan zijn laatste weken als bestuurder van zorgorganisatie Envida bezig. Hij draagt 1 mei formeel het stokje over aan zijn twee opvolgers Milenka van Kempen- Vanderheijden en Petra Lamberts. Zelf neemt hij officieel afscheid op 12 mei, de Internationale Dag van de Zorg. Daarmee is voor hem na een carrière van 44 jaar in de zorg de cirkel rond. “Ik voel wat gme bevoorrecht dat ik altijd vanuit mijn hart mijn werk heb mogen doen.”
Hij is bij hoge uitzondering deze keer zelf niet op zijn fiets naar de afspraak in Mechelen gekomen. Zorgbestuurder Roger Ruijters verplaatst zich in de werkomgeving het liefst op de tweewieler. “En dat is géén e-bike”, verduidelijkt hij. “Onze locaties in Maastricht en in het Heuvelland zijn makkelijk te bereiken. Normaal bezoek ik ze tot Gulpen altijd fietsend. Dat doe ik graag. Het houd me fit en het is gewoon goed om af en toe eens lekker moe te zijn.”
Orgel
Met zijn pensioen in het vooruitzicht is dat een van de fijne en gezonde bezigheden waar hij meer vrije tijd aan gaat besteden. “Fietsen, wandelen, muziek, ik ga me zeker niet vervelen. Van kinds af aan bespeel ik alles wat toetsen heeft, piano, orgel, keyboard. Ik houd van de natuur en vakanties. En ik kan met mijn vier jonge kleinkinderen ook een keer iets door de week gaan doen, zonder dat ik alles in het weekend moet proppen. Het is niet moeilijk om te stoppen met werken, want ik vind het een voorrecht om op deze manier afscheid te nemen: gezond en vitaal.”
Hij legt uit dat de hobby’s in al die jaren regelmatig naar de achtergrond werden verdrongen door zijn werkzaamheden als bestuurder van Envida, een functie die hij sinds 2018 bekleedt. “Envida staat altijd aan. Niet alleen dagelijks fysiek op de vloer, maar ook in mijn hoofd. Het is een van de grootste zorginstellingen met vierduizend medewerkers en daarnaast bijna duizend vrijwilligers. Er gebeurt altijd wel iets. Ik vind het niet erg om met pensioen te gaan, maar het is wel spannend als straks dat gevoel verdwijnt om altijd met je job bezig te zijn. Ik zal mezelf wat dat betreft een beetje opnieuw moeten ontdekken.”
Menselijke maat
Voordat Ruijters bij Envida begon was hij zestien jaar lid en voorzitter van de Raad van Bestuur van de MeanderGroep Zuid-Limburg. Daarmee is hij in totaal een kwarteeuw als zorgbestuurder actief. Ook was hij directeur van verpleeghuis Hambos en werkte Ruijters bij het Academisch Ziekenhuis in Maastricht. Zijn loopbaan begon hij als verpleegkundige bij het militair hospitaal in Utrecht, hij was beroepsmilitair. “Ik heb altijd vanuit mijn hart mijn werk mogen doen, of dat nou aan het ziekenhuisbed was of aan de bestuurstafel. Ik ben bestuurder van grote organisaties geweest, maar ik ben juist fan van kleinschaligheid. Ik houd van de menselijke maat. Een grote organisatie moet klein aanvoelen. Als ik gepensioneerd ben vind ik het ook niet erg om me met kleine dingen bezig te gaan houden die waardevol in het leven zijn.”
Zeker in de zorg is het belangrijk om waardevol te zijn voor mensen die hulpbehoevend zijn. Dat draagt Roger Ruijters bij Envida met hart en ziel uit. “Omdat ik vertrek betekent het niet dat de klus bij Envida geklaard is. Envida anticipeert op de veranderende wereld. Er staan nog heel wat mooie projecten in de steigers. Wat dat betreft vind ik het wel jammer dat ik ze niet meer meemaak als bestuurder.”
Deltaplan
Envida investeert enorm in het zogenaamde Deltaplan Maastricht-Heuvelland. Het woonzorgconcept van de toekomst, waarin zeventien partners elkaar gevonden hebben om de nieuwe vorm van zorg mogelijk te maken. Roger Ruijters is daar trots op. “We vullen het vacuüm op tussen thuis wonen en het verpleeghuis. Er moeten zorgzame gemeenschappen ontstaan waarbij formele en informele zorg als een geheel functioneren. Het stimuleren van zelfredzaamheid is belangrijk. In Residentie Gerlachus, met zorggeschikte appartementen in Maastricht, zijn we daar vijf jaar geleden mee begonnen. Over het resultaat zijn we heel tevreden. In Gerlachus is een mooie community ontstaan waarbij de bewoners heel veel organiseren en zorgmedewerkers en studenten die ook voor Envida werken, aanvullen wat de ouderen zelf niet meer kunnen.” In de regio Maastricht-Heuvelland moeten dertig woonzorgzones ontstaan. “Ik denk altijd in oplossingen en niet in problemen. Het is mooi als je zo lang mogelijk zelfstandig kunt blijven wonen. Of dat nou thuis is of in een complex in de directe omgeving van je oude huis. Een plek waar je een beroep kunt doen op zorg als dat nodig is, maar wel bijvoorbeeld nog gewoon je eigen eten kunt koken. Het maakt de mensen uiteindelijk minder afhankelijk. We proberen wonen, werken en leven met elkaar te combineren in de woonzorgzones. Jong en oud komen samen. Bestaande bouw kun je opplussen. Appartementen beter toegankelijk maken. Een algemene huiskamer maken, waar bewoners elkaar kunnen ontmoeten en activiteiten plaatsvinden. Het is een plek waar niet alleen cliënten wonen, maar ook jonge zorgprofessionals of studenten die als buddy’s een helpende hand kunnen bieden. Zo ontstaat er langzaam maar zeker een heel nieuwe zorginfrastructuur.”
Corona
Je zou het Deltaplan de legacy van Roger Ruijters bij Envida kunnen noemen. Misschien wel het gouden ei in de zorg, waar hij met veel passie over praat en heilig in gelooft. Roger Ruijters hoeft niet lang na te denken om het moment te noemen dat in zijn vijfentwintigjarige loopbaan als zorgbestuurder het meest indruk op hem heeft gemaakt. “De coronaperiode, die springt er bovenuit. We zijn daarna allemaal doorgegaan met ons leven en veel mensen denken er niet meer aan, maar ik vergeet nooit het moment van saamhorigheid in onze organisatie. Alle neuzen stonden dezelfde kant op. Een ding was zeker, de zorg móest doorgaan. En de waardering vanuit de samenleving was groter dan ooit, ondanks de verdrietige situatie dat veel mensen door COVID-19 het leven hebben gelaten. Waardering is belangrijk voor de toekomstbestendigheid van de zorg. Dat gun ik ons. Zorgmensen leveren maatwerk vanuit hun hart. En dat blijven we doen.”
