Dee stommen tèllefoon

Iech weet nog tot iech mienen ierste tèllefoon, ‘ne gsm, kraog. Dat neump me noe ’n ieskas, zoe groet waors dat dink en ’t had ouch nog ’n antenne die me mós oettrekke um te kinne tèllefonere. Allein belle kós me mèt dat dink en veur de rès niks mie.

Miene baas zaot indertied in Den Haag en eine kier in de maond mós iech naor Den Haag veur wèrkeuverlègk. Daan zaot iech in d’n trein mèt die ieskas in mien binnetès. Ummertouw hoopde ‘ste tot diech oonderweeg geine belde want daan loerde de ganse coupé naor diech en voolste diech neet op dien gemaak. Wie aanders is dat noe. 

Ederein heet zoe dink en die dinger kinne ouch nog vaan alles. Foto’s en fèlmkes make is ’t sumpelste meh die dinger kinne väöl mie. Internet en dat soort zakes höbbe beslaag genome vaan euzen tèllefoon.

D’n tèllefoon is verslavend gewoorde. Aofgeloupe maondagaovend zaot iech bij ’n vergadering woebij opnui door ’n aontal lui de bezörgheid woort oetgesproke euver ’t tèllefoon gebruuk vaan de jäög vaan allewijl. Ze kinne neet mie zoonder dat dink. Vaan de mörge tot d’n aovend zitte ze op die dinger te loere. Es eve e memintsje d’n aondach neet gegeve hoof te weure daan kump indirek deen tèllefoon teveursjijn.

Wat zien de gevolge? Me zeet tot de jäög wie langer wie mie contakgestoord aon ’t weure is. Dat dink maak contak meh persoenelek, fysiek, vaan mins tot mins contak make is e probleem aon ’t weure. Me is allewijl verlege aon ’t weure um direk contak mèt iemes te zeuke. Via Whatsapp, Facebook, sms, Meta, Instagram en gaank zoe mer weier koume allehande beriechte tot us. De mieste zien te oonbenölleg um ’t d’reuver te höbbe meh ze weure geleze en bekeke.

Op youtube zuuste aoventouw fèlmkes langs koume boe me ziech vaan aofvraog wat dao de zin vaan is. Jongere die de stomste dinger laote zien en daobij verhaole vertèlle - zoonder aosem te hole - um mer d’n aondach te blieve trekke vaan de kiekers.

Hiel väöl lui make ziech zörg en zien aon ’t zeuke naor oplossinge um d’n tèllefoon weer naor d’n achtergrond te kriege. Kinder mote weer op straot kinne speule, fysiek vrundsjappe kinne aofslete, bijein op feziet kinne goon en kinne ravotte.

D’n tèllefoon moot vaan dee geleutegen oonzin aof. Iech bin benuid wie veer dat spits goon kriege. Iech persoenelek hoof neet 24 oor bereik te zien. Vreuger waors dat ouch neet ’t geval en es get dringend waors daan wis me de lui die me nudeg had toch te bereike. Lui zien inventief genóg, ouch zoonder dat dink.

Laote veer same weer inventief weure en us – fysiek vaan mins tot mins - blieve zien en treffe. Dat is leuk en gezèlleg, neettaan? Alleh, tot gaw daan! En laot dee klommel ‘ns get dèkser thoes in de laoj ligke.