Inhoudsopgave
Fotograaf J.P.A. Antonietti richtte zijn camera op het pand op de hoek van het Vrijthof en de Statenstraat. Het pand had toen het adres Vrijthof 44, maar dat adres bestaat nu niet meer. Tegenwoordig is het adres Statenstraat 13.
Op de gevel prijkt de naam ‘CAFE HOTEL DE LA POSTE’. De keuze voor deze naam was niet zonder reden. Links op de foto is een deel van het in aanbouw zijnde hoofdpostkantoor te zien. In 1914, toen de bouw daarvan nog moest beginnen, besloot de toenmalige eigenaar, Hendrikus Hubertus Lemeer, zijn hotel, dat toen nog Hotel Het Anker heette, om te dopen tot Hotel de la Poste.
Voordat Maastrichtenaar Hendrikus Hubertus Lemeer zich met zijn vrouw Barbara Josephina Koekkelkoren en hun drie kinderen liet inschrijven op het adres Vrijthof 44, woonde hij op nummer 10 aan het Vrijthof. Daar, waar sinds 2020 horecazaak Luster van Loek Rekko is gevestigd, dreef Lemeer een café. In zijn hotel bood Lemeer in 1913 logies met ontbijt aan voor anderhalve gulden. Twee jaar later adverteerde hij met biljartdemonstraties in zijn hotel.
Het jaar 1913 werd voor de familie Lemeer overschaduwd door een tragisch verlies. Hun zestienjarige zoon Hendrikus Hubertus overleed op 26 januari van dat jaar. In het ‘Register der begravingen’ van de gemeente Maastricht werd genoteerd dat hij was overleden aan de gevolgen van een ‘ziekte aan het rotsbeen’.
In 1929 was Lemeer niet meer de uitbater van het hotel. Op 18 mei 1929 kondigde een advertentie in het Advertentieblad voor Limburg de heropening aan van het gerestaureerde Hotel-Café-Restaurant De La Poste. Daarin werd Jac. Gidding als exploitant genoemd.
Na de Tweede Wereldoorlog veranderde Gidding de naam van zijn hotel. In de Gazet van Limburg van 3 juni 1947 werd de opening van hotel-café-restaurant Woolwich bekendgemaakt. In de Gazet van Limburg van 24 juni 1952 valt te lezen waarom Gidding voor die naam had gekozen. De Engelse stad Woolwich had zich na de bevrijding het lot van Maastricht aangetrokken. In 1969 verschenen de laatste advertenties van Hotel Woolwich in dagbladen. Daarna lijkt het hoofdstuk Hotel Woolwich te zijn afgesloten.
Stationsstraat 47
Sinds 2017 zwaait Yves Mullenders de scepter bij Stadsherberg & Tapperij De Poshoorn in de Stationsstraat 47 in Wyck. Hij nam de bekende horecazaak dat jaar over van Ger Franzen. Het karakteristieke pand van De Poshoorn, gelegen op de hoek met de Lage Barakken, is te zien op deze foto, die in januari 1979 werd gemaakt door fotograaf L.M. Tangel. De Poshoorn opende op zaterdagmiddag 3 april 1954 zijn deuren als café-restaurant ‘In de Poshoorn’. De uitbater was toen Geraar Severens. In de Gazet van Limburg van 2 april 1954 valt te lezen dat hier eerst Café Hollandia was gevestigd. Na de overname van dat café liet Geraar Severens zijn zaak ingrijpend verbouwen.
De drie Limburgse kunstenaars Charles Eyck, Hub. Levigne en Pieter Defesche werkten samen met architect Pluymen. Dit viertal zorgde voor een interieur van het café ‘dat voor de stad Maastricht en ver daarbuiten als een unicum gezien mag worden’, aldus De Gazet van Limburg. Geraar Severens werd op 16 februari 1913 in de Herbenusstraat geboren als zoon van het echtpaar Josephus Franciscus Hubertus Severens en Catharina Cornelia Stallenberg. Op 1 oktober 1937 trouwde hij met Josephine van Hooren.
Op het adres Stationsstraat 47 was niet altijd een café gevestigd. In de Limburger Koerier van 31 maart 1908 werd een advertentie gepubliceerd waarin Firma F. Chambille & Fils bekendmaakte dat een dag later op het adres Stationsstraat 47 een ‘Pâtisserie Moderne’ zou openen. In latere advertenties werd de naam ‘Maison F. Chambille’ gebruikt.
Voordat de familie Chambille in het pand van De Poshoorn een patisserie begon, zat de in Gulpen geboren Hubert Fouarge er met zijn koek- en suikerbakkerij. In juni 1907 vroeg hij nog een hinderwetvergunning aan om de bestaande bakkerij uit te mogen breiden. In 1908 verhuisde het gezin Fouarge naar Brussel.
In een advertentie in De Nieuwe Limburger van 4 november 1963 werd ‘In de Poshoorn’ aangeduid als ‘het vlaggeschip van de Gulpener bierbrouwerij’. In de advertentie werd een nieuwe ‘bemanning’ aangekondigd. Een dag later zou Arnold Leenders ‘dit gerenommeerd huis’ heropenen. De heer en mevrouw Severens-van Hooren bedankten in diezelfde advertentie iedereen voor het in het verleden gestelde vertrouwen.
Van onze redactie
